City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

هيجان يک شب اقامت با ارواح چندهزارساله! (1394/04/20)

روستاي تاريخي «ميمند» که چند روز پيش در اجلاس جهاني يونسکو به ثبت جهاني رسيد، تنها يک اثر باستاني براي ديدن نيست. حضور در ميمند، اين شانس را به هر بازديدکننده‌اي مي‌دهد که در اتاقک‌هاي خاصي اتراق کند که از چند هزار سال پيش، محل تولد، زندگي و وفات نسل‌هاي متعدد از ساکنان اين سرزمين بوده‌اند.
  هيجان يک شب اقامت با ارواح چندهزارساله!

به گزارش بزنيم بيرون ،ميمند با قدمت چندهزارساله، از اقامت‌گاه‌هاي اوليه‌ي انسان‌هاي ساکن در ناحيه‌ي مرکزي ايران بوده است که به‌شکلي بدوي و براي در امان ماندن از شرايط جوي و نيز حيوانات وحشي، دل صخره‌ها را مي‌کند و براي خود و خانواده‌اش اتاقک‌هايي درست مي‌کرد که هم‌اکنون نيز رگه‌هايي از حيات در آن‌ها جريان دارد.

اين روستاي تاريخي که از چند سال پيش در رسانه‌ها بيشتر به آن پرداخته شد، درواقع تشکيل شده از دست‌کندهايي که حاصل غلبه‌ي تيشه بر سنگ بوده‌اند و علاوه بر در نظر گرفتن کمد و تاقچه‌هاي سنگي حجاري شده، فضاي داخلي آن‌ها تحت دوده‌ي آتش قرار مي گرفته تا علاوه بر جلوگيري از نفوذ حشرات و خزندگان موزي، از فرسايش تدريجي لايه‌هاي داخلي سنگ نيز تحت مجاورت اکسيژن هوا، جلوگيري شود.

بشري که از اين ترفند براي زندگي استفاده مي‌کرد، علاوه بر آن‌که تحمل آفتاب گرم تابستان و هواي سرد و برف‌آلود زمستان برايش راحت مي‌شد، از فرزندان و خانواده‌ي خود در برابر حيوان‌هايي چون پلنگ، محافظت مي‌کرد.

اين روند تا چند سال پيش به شکل طبيعي و نسل اندر نسل جريان داشت؛ تا جايي‌که هم‌اکنون در ميمند، هم آتشکده‌اي که به موزه تبديل شده وجود دارد، هم مسجد و حسينيه. اما از چند سال پيش، روند کوچ از ميمند مانند همه‌ي روستاهاي ايران جريان يافت و اکنون بيشتر وارثان دست‌کندهاي روستا، در شهرهاي اطراف زندگي مي‌کنند؛ هرچند برخي از بزرگ‌ترهاي آن‌ها در فصل‌هاي گردشگرپذير، به روستاي آباء و اجدادي خود مراجعت مي کنند تا از طريق ارايه‌ي محصولات محلي و نيز ميزباني از گردشگران، درآمدي به‌دست آورند.

براي رسيدن به ميمند، دو مسير مشخص وجود دارد؛ يکي اين‌که از طريق کرمان، پس از گذشتن از مس سرچشمه، از طريق شهر بابک به سمت روستا که در 40 کيلومتري شمال اين شهر قرار دارد عزيمت کنيد، ديگر راه، بين دو شهر رفسنجان و انار، به‌شکل يک راه فرعي آسفالته‌ي 100 کيلومتري وجود دارد که مي‌توان گفت، مسيري زيبا اما در برخي نقاط، لازم‌الاحتياط است. بويژه آن‌که رانندگي در شب اين جاده، به‌دليل برخي پيچ‌هاي کوهستاني و در فقدان علايم هشداردهنده و گاردريل‌ها، کمي دور از احتياط به‌نظر مي‌رسد. با اين اوصاف، پس از گذشتن از چند روستاي کوهستاني، به محوطه‌اي مي‌رسيد که پيش و بيش از هرچيز، شکل آن توجه هر بيننده‌اي، بويژه هر ناآشنا و تازه‌واردي را به خود جلب مي‌کند. از همين روست که از چند سال پيش، تصميم بر آن شد که منظر اين روستاي تاريخي، در فهرست جهاني يونسکو به ثبت برسد.

در سي‌وهفتمين اجلاس ميراث جهاني ملموس که دو سال پيش در آسياي شرقي برگزار شد‌، ايران پرونده‌ي «منظر فرهنگي - تاريخي ميمند» را به‌عنوان اثر طبيعي در آخرين لحظه‌ها براي ثبت جهاني ارايه کرد، اما با مخالفت تعدادي از کشورها روبه‌رو شد که دليل آن را ابهام در برخي موارد اين پرونده، بخصوص کوچ عشاير و ناقص بودن اطلاعات آن مطرح کردند. به همين دليل اعلام شد، در صورتي که ايران بتواند تا دوماه پس از پايان يافتن اجلاس، موارد مبهم را برطرف و پرونده را به يونسکو بفرستد، اين پرونده در سي‌وهشتمين اجلاس يونسکو (2014 ميلادي) بدون در نظر گرفتن هيچ سهميه‌اي از سوي ايران، در فهرست ميراث جهاني به ثبت مي‌رسد. اين در حالي است که دوباره اعلام شد جهاني شدن ميمند باز هم عقب افتاده و اين پرونده در سال 2015 بررسي مي‌شود، چون تا مهلت تعيين‌شده، فقط مقدمات مطالعات مربوط به آن انجام شده است. درنهايت، چند روز پيش در سي‌ونهمين اجلاس ميراث فرهنگي يونسکو در آلمان، پرونده‌ي محوطه‌ي باستاني «شوش» و همچنين منظر فرهنگي «ميمند» مورد بررسي قرار گرفت و با اکثريت آراء، اين دو محوطه‌ي باستاني به‌عنوان هجدهمين و نوزدهمين اثر جهاني ايران در فهرست يونسکو به ثبت رسيدند.

هم‌اکنون بخش‌هايي قديمي از اين سکونت‌گاه، کاملا متروکه است اما بخش‌هايي که تا چند سال پيش خانواده‌ها در آن زندگي مي‌کردند، علاوه بر تملک شخصي، امکان‌هايي چون رستوران دست‌کند و مهمان‌سرا را هم براي بازديدکنندگان، فراهم دارد. علاوه بر دست‌کندهايي که توسط سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري به اين امر اختصاص يافته، برخي از دست‌کندهاي تحت تملک اشخاص نيز زير نظر همين سازمان، با بهاي مناسب و امکانات اوليه، يک شب اقامت در سکونت‌گاه‌هاي چندهزار ساله را به گردشگران اعطا مي‌کنند. خوابيدن در حفره‌هايي که به‌مدت چند سال، محل ميلاد و ممات نفوس مختلفي بوده‌اند، حس عجيبي را به‌وجود مي‌آورد که شايد از شب تا صبح، شما را چند بار با اين حالت بيدار کند که انگار چيزي از روي شما مي‌پرد و در حجم اتاقک، سرگردان است؛ شايد ارواح انسان‌هايي که به‌مدت چند هزار سال، زير اين سقف‌هاي حجاري شده، احساس مالکيت داشته‌اند و اکنون معلوم نيست از آمدن ميهمان‌هاي ناخوانده، مسرورند، يا مغموم و معترض!؟

گزارش از: عليرضا بهرامي - ايسنا

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها