City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

شکاندن شاخ سرما با ميل و قلاب و کاموا (1394/10/07)

نگاه پر از آرامشش از پشت پنجره شبنم‌زده اتوبوس به کلاف سردرگم ترافيک بزرگراه بود و انگشتانش بين کامواهاي بنفش و آبي و ميل‌هاي باريک بسرعت خم و راست مي‌شد. کامواي بنفش سفت و محکم خودش را پيچيده بود دور انگشت اشاره پيرزن و دو ميل بين سه انگشت ديگر و کف هر دو دستش با سرعت بين چپ و راست در حرکت بودند.
شکاندن شاخ سرما با ميل و قلاب و کاموا

به گزارش بزنيم بيرون ، کامواهاي ضخيم دور تن نحيف ميل‌ها گره خورده بودند و هر دقيقه به عرض و طول‌شان اضافه مي‌شد. ‌گاهي با دستش يک باريکه از نخ کلاف پنهان شده در کيف دستي سياهش را بالا مي‌کشيد و آن را بسرعت در بين دو ميل آن‌قدر رد و بدل مي‌کرد تا کنار تار و پودهاي قبلي جا خوش کند. اول همه دانه‌ها را از رو مي‌بافت و بعد دو رديف را از زير. بعد دوباره يک رديف از رو مي‌بافت و دو رديف از زير. گل‌هاي ريز بنفش بين درياچه آبي و مواج در دستان زن بالا و پايين مي‌رفتند. نخ‌هاي رنگي رنگي حالا مثل برگ‌هاي پيچک در آغوش گرم همديگر تنيده‌اند و منتظرند به زودي تن دخترکي چهار پنج ساله را در آغوش بگيرند.

داستان دو ميل باريک و کلاف‌هاي رنگي مادر و مادربزرگ‌ها هميشه با اول پاييز شروع مي‌شود و با آخرين برف چله بزرگ زمستان به پايان مي‌رسد. کلاف‌هاي ضخيمي که با تار و پود محبت مادري بافته مي‌شوند و سر و بدنمان را از سوز سرماي زمستان در امان نگه مي‌دارند. شال گردن‌هاي بلندِ قرمز و سبز و صورتي و قهوه‌اي. کلاه‌هاي کشباف سياه و آبي و نسکافه‌اي، ژاکت‌ها و ژيله‌هاي جودانه درشت، لانه زنبوري و تمام ژور. دستکش‌هاي بدون پنجه و ضخيم. پاپوش‌هاي گلدار که سرما را از کف پاها مي‌دزدند.

بازگشت به خانه

اگر آلبوم‌هاي خانوادگي دهه 60 را ورق بزنيد، در آن عکس‌هاي زيادي مي‌بينيد که نوزادهاي يکي دو ماهه در آغوش مادرانشان، لباس‌هايي با بافت ريزِسفيد و گلدار به تن دارند يا بچه‌هايي که ژاکت‌هاي قرمز، سبز و صورتي‌شان در بين سفيدي برف بازي‌هايشان خودنمايي مي‌کند، حتي آن دوران ژيله‌هاي مردانه يقه هفت مد بوده که اغلبشان يا بافت ساده کشباف داشته‌اند يا در نهايت سليقه خط‌هاي ريز پيچ در آنها بافته مي‌شد، شال‌هاي سه گوش گل قرمزي با لبه‌هاي ريش‌دار که روي شانه‌هاي مادران آنها را مهربان‌تر نشان مي‌دهد، همه پاي ثابت بافتني‌هاي خانگي بود. دهه‌اي که زنان سعي مي‌کردند مايحتاج لباس زمستاني همسر و فرزندانشان را با دست‌هاي خودشان ببافند. از شال و کلاه گرفته تا ژاکت و ژيله و بلوز. لباس‌هايي که انفرادي نبود و از نسلي به نسل ديگر مي‌رسيد. از خواهر بزرگ‌تر به خواهر کوچک‌تر و از پسردايي به پسر عمه و از نوزاد اين خانه به نوزاد آن خانه.

اما اواسط دهه 70 با واردات لباس‌هاي زمستاني از ترکيه و چين به يکباره تب بافتني‌هاي خانگي فروکش کرد و ميل‌هاي بافتني از دست مادر و مادربزرگ‌ها افتاد و کلاف‌هاي کاموا در انبار و پستوهاي خانگي سردرگم شدند. راحتي و رفاه در همه ارکان زندگي راه پيدا کرده بود و خودش را حتي به لباس‌هاي بافتني هم رسانده بود. ديگر صحبت از خريدن کلاف و چشم گذاشتن براي بافتن لباس‌هاي گرم خنده‌دار بود. بازار لباس از تنوع جنس‌هاي وارداتي آن‌قدر اشباع شد که ديگر تصويري از شب‌هاي بلند پاييزي و مادران ميل به دست را باقي نگذاشت. اين داستان هم مثل چکمه‌هاي قرمز پلاستيکي و گاري‌هاي لبوفروشي دو دهه مسکوت ماند.

حالا با گذشت دو دهه، ميدان حسن‌آباد تهران، راسته فروشگاه‌هاي کلاف کاموا و ميل‌فروشي از بازگشت روزهاي دور خبر مي‌دهند، حالا ميل‌ها و کلاف‌هاي بافتني به شب‌هاي بلند زمستاني خانه‌ها برگشته‌اند و باز هم در اين هواي سرد صحبت از چگونه بافتن جودانه درشت و توري کلبه‌اي و ژوربافي و... بين جمع‌هاي زنانه داغ شده است.

سردرگمي زنان در بين کلاف‌ها

ظهر روز پنجشنبه، ضلع شمالي ميدان حسن‌آباد آن‌قدر شلوغ است که من و همکارم بسختي در پياده‌رو‌ها قدم مي‌زنيم، زنان و دختران روبه‌روي فروشگاه‌هاي نخ‌فروشي، سر در سبدهاي پر از کلاف کاموا دارند و آنها را زير و رو مي‌کنند، بعضي‌ها پَر بافتني‌شان را از کيف بيرون مي‌آورند و با رنگ کاموا مطابقت مي‌دهند. «اين ژاکت را براي خودم پارسال تا نصفه بافتم که نخم تمام شد، ماند تا امسال، آمده‌ام نخش را پيدا کنم، نيست که نيست.» اين را زن جوان مي‌گويد و کلاف کاموا سفيدي را بالا مي‌گيرد و با نااميدي از من مي‌پرسد: «به نظرت اين بهش مي‌خوره؟»

داخل فروشگاه‌ها بدتر از بيرون آن است، هر کسي گوشه‌اي دارد حساب و کتاب مي‌کند که براي بافتني‌اش چند کلاف کاموا بخرد يا کدام را بخرد، ايراني بخرد يا خارجي بگيرد، اين رنگ را انتخاب کند يا آن را. از هر فروشنده‌اي که بپرسي بايد چند دقيقه‌اي را منتظر بماني تا مشتري‌هايش بروند تا پاسخ نصفه و نيمه تحويلت بدهد. فروشگاه آقاي موسي‌پور هم مثل همه فروشگاه‌هاي ديگر شلوغ است. فروشنده‌هاي جوان پشت ويترين‌ها دائم به اشاره دست خانم‌ها نگاه مي‌کنند و اين نخ و آن نخ را برايشان مي‌آورند. قسمت فروش دکمه و سنجاق سينه هم به شلوغي بقيه بخش‌هاي فروشگاه است. خانمي ژاکت بافته‌اش را روي ميز پهن کرده و انواع و اقسام دکمه‌ها را رويش مي‌گذارد و در نهايت هم نمي‌تواند مورد دلخواهش را پيدا کند. قفسه ميل‌هاي بافتني و ژورنال‌هاي مربوط به آخرين مدل لباس‌هاي بافتني هم که جا براي سوزن انداختن نيست.

آقاي موسي‌پور لابه‌لاي اين که کار مشتري‌هايش را راه مي‌اندازد مي‌گويد اين روزها حسابي سرشان شلوغ است و حتي وقت خوردن ناهار هم ندارند. «فصل پاييز اوج فروش ماست، هم نخ‌هاي جديد را وارد کرديم هم ژورنال‌هاي تازه آمده‌اند، هوا هم که سرد شده و همه آنها که بافتني بلدند را وسوسه مي‌کند براي بافتن يک لباس جديد حتي شده يک کلاه ساده.»

او از کودکي در کنار پدرش در همين فروشگاه کار مي‌کرده و حالا خودش مدير فروشگاه است، مي‌گويد گرايش خانم‌ها براي بافتني در چند سال اخير نسبت به گذشته خيلي زياد شده و همين موجب داغ شدن بازار کاموا فروش‌هاست. «من از وقتي که دست چپ و راستم را مي‌شناسم در اين فروشگاه در کنار پدرم کار کردم، ما سال‌هاست که در کار فروش کامواهاي بافتني هستيم، يک زماني در دهه 70 تا اواسط دهه 80، فروش کاموا خيلي خوب نبود، بيشتر مردم لباس‌هاي حاضري مي‌خريدند، اما چند سالي هست که ورق برگشته، خانم‌ها بشدت دنبال لباس‌هاي دستباف هستند و بازار ما هم سکه شده است.»

فروشنده همه غرفه‌ها در حال رفت و آمدند، اما غرفه کامواهاي خارجي بيشتر مشتري دارد. کاموا و نخ‌هايي با مارک‌هاي معروف ترکي که سال‌هاست يک تنه بازار کامواهاي بافتني را مي‌چرخانند. «کامواهاي ترکي در يکي دو مارک معروف حرف اول را در بازار مي‌زنند، هم از لحاظ تنوع رنگ، هم جنس و هم ضخامت، ضمن اين‌که اين دو هر سال ژورنال‌هاي جديد و با کيفيت هم معرفي مي‌کنند که پر است از مدل و آموزش بافتني که قيمت‌هايشان هم مناسب است.»

نخ ايراني چند؟ نخ خارجي چند؟

نخ‌هاي ايراني به مراتب از نخ‌هاي خارجي ارزان‌تر است، اما کيفيتشان به اندازه آنها خوب نيست، در عين حال تنوع رنگي هم ندارند. قيمت يک کلاف نخ ايراني بين سه تا 4500 تومان و قيمت نخ‌هاي ترکيه‌اي بين پنج تا 15 هزار تومان است.

«تنوع جنس و رنگ در نخ‌هاي ايراني کم است، کارخانه‌هاي بزرگ ترکيه هر سال جنس‌ها و طرح‌هاي جديدي به بازار عرضه مي‌کنند که با سليقه مشتري هم سازگار است. 80 درصد فروش ما از نخ‌هاي ترکي است، اما در عين حال نخ‌هاي ايراني هم فروش خوبي دارد. سبد نخ‌هاي ايراني را در روز چند باري پر مي‌کنيم، مشتري‌هاي خاص خودش را دارد.»

دو مارک معروف نخ‌هاي ترکيه‌اي علاوه بر اين‌که هر سال با آغاز فصل پاييز کامواهاي جديد خود را به بازار عرضه مي‌کنند، ژورنال‌هاي تازه خود را هم در دو بخش کودکان و بزرگسالان روانه بازار مي‌کنند، ژورنال‌هايي که کيفيت چاپشان بالاست و مدل‌هاي جديد را معرفي کرده که در انتهاي آن از صفر تا صد بافتن هر مدل هم با جزئيات توضيح داده شده است.

«اين ژورنال‌ها 15 هزار تومان است در حالي‌که نوع ايراني آن 25 هزار تومان شده که در کيفيت چاپ و محتوا پايين‌تر از خارجي است. معلوم است که مشتري ژورنال خارجي را مي‌خرد ضمن اين‌که همه مارک‌هاي خارجي ژورنال اينترنتي فعال هم دارند که انواع و اقسام مدل‌هايي که مي‌شود با هر کاموا بافت را معرفي کرده است.»

رونق قلاب‌بافي و عروسک کاموايي

غرفه فروش ميل‌هاي بافتني حالا شلوغ‌تر شده، چند خانم در حال خريدن ميل‌هاي قلاب‌بافي هستند. ميل‌هايي که آنها هم ساخت ترکيه است و شکل و اندازه‌هاي مختلفي دارد. «ميل از شماره دو تا بيست هست. هر ميل مخصوص يک تا چند نوع بافت است، مثلا ميل قلاب‌بافي از کاموا بافي نازک‌تر است يا ميل مخصوص بافت‌هاي درشت کلفت‌تر از ميل بافت‌هاي ريز است. بستگي دارد چه چيزي بخواهي ببافي، بايد طبق آن ميل‌هايت را انتخاب کني.»

از شلوغي غرفه ميل‌هاي قلاب‌بافي و عروسک کاموايي معلوم است که اين دو هنر دستي هم دوباره رونق گرفته و دوباره خودش را به انگشت هنرمند زن ايراني رسانده است. «نخ‌ها و ميل‌هاي قلاب‌بافي هم فروش خوبي دارد. خيلي‌ها روميزي و رو تختي و حتي کيف يا لباس قلاب‌بافي مي‌کنند. در اين بخش هم تنوع زياد است و خيلي‌ها براي جهيزيه عروس نخ مي‌خرند.»

خانمي مشغول ورانداز کردن نخ‌هاي رنگي عروسک بافي است، مي‌گويد سه سالي هست که از روي ژورنال، عروسک مي‌بافد و به آشناها مي‌فروشد. «خب هم سرگرمي خوبي است، هم ذهن آدم را فعال مي‌کند، بايد دائم در تلاش باشي تا ياد بگيري چطور و چند تا دانه راه بيندازي، از سر شروع کني يا از گردن، چطور بهم وصل شان کني، غير از اين هم کمک خرجي خوبي است. هر عروسک را بين 40 تا 150 هزار تومن مي‌فروشم.» با دست عروسک‌هاي پت پستچي و شنل قرمزي را که در ويترين بالاي مغازه نشسته‌اند، نشان مي‌دهد و مي‌گويد «اين عروسک‌ها، هم ارزان‌تر است هم مطمئن‌تر. ديگر خطري جسم و روح بچه را تهديد نمي‌کند.»

چشم‌هايم بين قفسه‌هاي پر از کامواهاي رنگارنگ که از سبز چمني شروع شده تا سبز يشمي رسيده، از گل‌بهي به قرمز جگري ختم شده، از زرد روشن به نارنجي تيره آمده، از سرمه‌اي سير به آبي آسماني رديف شده، از کرم روشن تا قهوه‌اي تيره کنار هم چيده شده از چپ به راست و برعکس مي‌رود و برمي‌گردد. انتخاب کار سختي است. کامواها و رنگ‌هاي جذابشان که هر خريداري را در روياي يک ژاکت زيبا يا شال و کلاه رنگارنگ، بلوز گرم زمستاني مي‌اندازند و هوس يک بافتني جديد را در دلش مي‌اندازند. زمستان‌هاي خاکستري که با اين کامواها پر از شادي و گرما مي‌شوند.


نویسنده : فهیمه سادات طباطبایی
منبع : جام جم سرا

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

  • راسته خريد کاموا حسن آباد

    اگر اهل بافتني و دست گرفتن ميل هاي کاموا هستيد، خريد کامواهاي رنگارنگي که قرار است تبديل به لباس‌هاي زمستاني گرم و زيباي شما شوند را از حسن آباد انجام دهيد.

    0 دیدگاه 211522 بازدید
  • نظر مریم
    پنجشنبه 14 بهمن 1395

    کاموای عمده برای بافت اسکاج باقیمت مناسب خواستم؟

  • نظر ستایش
    شنبه 09 ارديبهشت 1396

    سلام.لطفا قیمت عمده کاموا اسکاجی رو بگین
    میخوام از شهرستان مزاحمتون بشم

  • نظر امیر
    يكشنبه 19 آذر 1396

    لطفا قیمت کاموا سوزنی روبیگت



تگ ها