City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

پارک ژوراسيک با دايناسورهاي پردار و خوش آب‌ورنگ؟ (1395/01/18)

پس از 65ميليون سال از انقراض دايناسورها، غول‌هاي باستاني زمين به محبوب‌ترين موجودات روي زمين تبديل شده‌اند. مهم‌ترين ويژگي پارک ژوراسيک هم اين بود که براي نخستين بار اين موجودات را به نمايش عمومي درآورد.
پارک ژوراسيک با دايناسورهاي پردار و خوش آب‌ورنگ؟

65 ميليون سال پيش يکي از بزرگ‌ترين انقراض‌هاي تاريخ سياره ما رخ داد. بسياري از دانشمندان معتقدند آنچه باعث آن رويداد شد برخورد سنگ آسماني بزرگي به جايي بود که امروز خليج مکزيک قرار دارد. در پي آن حادثه دوسوم گونه‌هايي که روي زمين زندگي مي‌کردند براي هميشه از صحنه گيتي حذف شدند و دايناسورها شناخته‌شده‌ترين قربانيان آن رويداد بودند.
با وجود اينکه 65 ميليون سال از نابودي آن‌ها مي‌گذرد، اما اين خانواده از موجودات در يک زمينه بي رقيب مانده‌اند و آن محبوبيت بين انسان‌هايي است که ميليون‌ها سال پس از آن‌ها به حکمراني زمين رسيده‌اند. بعيد مي‌دانم هيچ گونه از جانوراني که اکنون در جهان وجود دارند و يا پيش‌تر از ما بر روي اين سياره زيسته‌اند به اندازه دايناسورها محبوب و کنجکاوي برانگيز باشند. هنوز هم خواندن خبر يافته جديدي درباره اين حکمرانان باستاني زمين و يا ديدن فسيلي نو يافته از آن‌ها چشم‌ها را خيره و توجه‌ها را به خود جلب مي‌کند. دايناسورها گونه‌اي بودند که سياره ما را تحت سلطه خود داشتند و حادثه‌اي غير منتظره مهر پاياني بر حضور آن‌ها بر روي سياره ما زد. همان رويداد مي‌تواند دوباره تکرار شود و از اين نظر ما با دايناسورها چندان تفاوتي نداريم.
اما يکي از هيجان‌انگيزترين داستان‌ها درباره دايناسورها اين است که چگونه ديرينه‌شناسان آن‌ها را از روي بقاياي فسيل‌ها و استخوان‌هايشان بازسازي کردند و ما را با چهره موجوداتي آشنا ساخته‌اند که ميليون‌ها سال است که ديگر سياره ما روي آن‌ها را به خود نديده است. علم چگونه توانسته است فراموش شده‌ها را به محبوب‌ترين موجودات تاريخ بدل کند؟
در ميان بازسازي‌هاي عمومي ‌که از چهره دايناسورها صورت گرفته و آن‌ها را مقابل ديده‌هاي مردم عادي قرار داد، بدون شک پارک ژوراسيک يکي از موفق‌ترين تجربه‌هاست.
استيون اسپيلبرگ در سال 1993/1372 بر مبناي رماني علمي‌تخيلي از مايکل کرايتون فيلم پارک ژوراسيک را ساخت. داستان پارک ژوراسيک (به خصوص نخستين قسمت آن) را بسياري، تلاقي موفق و مبهوت‌کننده علم و جلوه‌هاي ويژه سينما به شمار آورده‌اند. اين داستان به قدري خوب و دقيق بيان شده بود که بعد از موج عظيمي‌که به وجود آورد بسياري از دانشمندان و تهيه‌کنندگان فيلم ناچار شدند توضيح دهند آنچه در فيلم به نمايش آمده است هنوز از نظر علمي‌قابليت اجرايي شدن ندارد.
پارک ژوراسيک از دو جنبه قابل دقت و توجه است. يکي به خود داستان بر مي‌گردد و ديگري به بازسازي و نمايش دايناسورها و دقتي که در بازسازي آن‌ها اتفاق افتاده است.


داستان فيلم
داستان پارک ژوراسيک به تلاش دانشمندان براي زنده کردن اين موجودات فراموش شده برمي‌گردد. ايده اصلي که در فيلم براي اين کار بيان مي‌شود اين است که با توجه به پيشرفت‌هايي که در شبيه‌سازي موجودات زنده به وجود خواهد آمد، ما مي‌توانيم با استفاده از بقاياي DNA دايناسورها آن‌ها را شبيه‌سازي کنيم. اما اين دي.ان.اي را از کجا بايد پيدا کنيم؟
داستان براي حل اين مشکل به سراغ يکي از جذاب‌ترين پديده‌هاي طبيعت اطراف ما مي‌رود، کهربا‌هاي باستاني که در دل خود حشراتي را به دام انداخته‌اند. اين حشرات گاهي زماني که روي درخت نشسته‌اند اسير شيره درخت مي‌شوند و بعد در طي سال‌هاي متمادي و تحت فشار، اين شيره خشک‌شده به سنگ کهربايي بدل مي‌شود که حشره را در دل خود ذخيره کرده است. اگر آن قدر خوش شانس باشيم که حشره‌اي که در اين کهرباها به دام افتاده پيش از اسير شدن دايناسوري را گزيده باشد در اين صورت خون آن دايناسور که حاوي دي.ان.اي آن نيز هست درون بدن اين حشره حفظ شده است. با استخراج اين خون مي‌توان به دي.ان.اي يا حداقل بخش سالم مانده آن دست پيدا کرد. اما اين دي.ان.اي آسيب ديده پيش از آنکه وارد فعاليت شبيه‌سازي شود بايد کامل گردد. براي اين موضوع داستان پيشنهاد مي‌کند که بخش‌هاي آسيب ديده اين زنجيره با کمک يکي از خويشاوندان اين موجودات تکميل شود. اين ايده اگرچه در فيلم کارآمد است اما در واقعيت با مشکلات فراواني همراه است و به نظر مي‌رسد امکان چنين کاري وجود نداشته باشد. اما اگر به هر ترتيب بتوان اين زنجيره را کامل کرد بقيه کار بر عهده پيشرفت‌هايي است که در زمينه شبيه‌سازي رخ خواهد داد و امکان شبيه‌سازي موجودات از طريق دي.ان.اي را فراهم مي‌آورد.

اگرچه اين که بتوان دايناسورها را به اين روش به زندگي دوباره فراخواند شايد چندان عملي نباشد، مثلا به اين دليل که نيمه‌عمر دي.ان.اي بسيار کوتاه‌تر از مدت‌زمان طولاني‌اي است که از انقراض دايناسورها مي‌گذرد و اگر زماني حقيقتاً دي.ان.اي دايناسوري در شکم حشره‌اي در کهربا مانده باشد، ميليون‌ها سال از تجزيه خود به خود آن گذشته است.
اما برخي از دانشمندان روش‌هاي ديگري را براي اين بازآفريني پيشنهاد مي‌کنند، هرچند اين روش‌ها نيز هم‌چنان خيلي تخيلي به نظر مي‌رسند؛ مثلا اين که با تغيير در دي.ان.اي نسل امروزي به جا مانده از دايناسورها، يعني پرندگان، آن‌ها را تبديل به موجوداتي دم‌دراز و دندان‌دار با دست‌هايي چنگال‌دار کنيم تا شبيه اجداد درنده خود به نظر برسند.
از آن گذشته اگر دانشمندان تصميم بگيرند به جاي دايناسورها برخي از موجودات منقرض شده جديدتر مانند ماموت‌ها را به زندگي برگردانند به نظر مي‌آيد فرصت و امکان بيش‌تري بر عهده دارند. دي.ان.اي ماموت‌ها به شکل دست نخورده و سالمي‌به ما رسيده است و ما خويشاوندان خيلي نزديکي از آن‌ها داريم که مي‌توانيم از آن براي شبيه‌سازي استفاده کنيم.

دايناسورهاي پردار!
يکي از اهداف تاسيس پارک ژوراسيک اين بوده که چهره واقعي اين موجودات پيش چشم مردم به نمايش گذاشته شود و اين کاري است که به شکلي استعاري خود فيلم با موفقيت انجام داد. بخش عمده و مهمي‌از فيلم به نمايش نماهاي خيره‌کننده و دقيقي از دايناسورها مي‌گذرد و براي اين کار اسپيلبرگ و همکارانش تيمي‌از دانشمندان را با خدمت گرفتند تا طرح‌هاي دقيقي مبتني بر دانش روز از شکل و ظاهر دايناسورها ترسيم کنند. طراحي دقيق ظاهر آن‌ها در کنار جلوه‌هاي ويژه چشمگير باعث شد مردم براي نخستين بار چهره‌اي واقعي از دايناسورها – بر اساس جديدترين ايده‌ها و نظرياتي که در هنگام ساخت فيلم در اختيار بود – را بر پرده سينما ببينند.
البته در طول زمان دانش ما متوقف نمانده است و توسعه فراواني در زمينه شناسايي اين حاکمان باستاني زمين رخ داده است. براي مثال مي‌دانيم برخي از دايناسورهايي که شخصيت اصلي اين فيلم را بر عهده داشتهند (به ويژه تيرانوسورس يا همان تي-رکس و ولاسي‌راپتورها) به جاي پوست زبر و خشن داراي پوششي از جنس پر بوده‌اند. شايد تهيه‌کنندگان قسمت جديد (قسمت چهارم) پارک ژوراسيک در فيلم جديد به اين نکته توجه کنند و سعي کنند همان ايده فيلم اول را پيگيري کرده و در کنار داستان اصلي خود به روايت دقيق اين موجودات بپردازند. اما خبري که چندي پيش از روند ساخت قسمت چهارم پارک ژوراسيک به بيرون درز کرد براي بسياري از عاشقان اين فيلم ناراحت‌کننده بود. ظاهرا عوامل فيلم آب پاکي را روي دست ديرينه‌شناسان ريخته‌اند و گفته‌اند خبري از دايناسورهاي پردار در اين فيلم نخواهد بود.

برخي از واکنش‌هاي کساني که سال‌ها پيش با ديدن پارک ژوراسيک عاشق دايناسورها شدند، و اکنون به ديرينه‌شناسان حرفه‌اي تبديل شده‌اند در اين ميان جالب بود. زيرا پردار بودن حيواناتي مثل راپتورها و تيرانوسورس براي دانشمندان ديگر يک فرضيه انقلابي نيست، بلکه حقيقتي بديهي است که بارها و بارها با سنگواره‌هاي متعدد به اثبات رسيده است. مثلا به جز اين که تصوير راپتورهاي پارک ژوراسيک را با تصويري که امروزه از ظاهرا راپتورها مي‌شناسيم مقايسه مي‌کنند، تصاويري از جانوران امروزي (مثلا پرندهاي مانند قو) را بدون پر و به سبک دايناسورهاي پارک ژوراسيک ترسيم مي‌کنند تا به همه يادآوري کنند که دايناسورهاي پارک ژوراسيک همين قدر از واقعيت فاصله دارند.


دايناسورهاي سه بعدي
اين روزها قسمت اول فيلم پارک ژوراسيک به شکل سه بعدي بازسازي شده و به زودي دوباره به پرده‌هاي سينماها باز مي‌گردد و قسمت چهارم آن در حال ساخت است. ساخته شدن فيلم اول پارک ژوراسيک باعث شد نه تنها موضوع دايناسورها بار ديگر به کانون توجه و علاقه برگردد که در کنار آن ايده‌هاي آينده‌نگرانه‌اي درباره توانايي‌هاي بالقوه شبيه‌سازي و بازگرداندن گونه‌هاي منقرض شده مورد بحث جدي قرار بگيرد. جامعه علمي‌نيز از اين فرصت استفاده کرد تا يافته‌هاي جديد خود را با مردم به اشتراک بگذرد و اين وظيفه يک فيلم علمي‌– تخيلي خوب است که نه تنها ايده اي منطقي را عرضه کند که در بيان جزييات تا حد ممکن دقيق عمل کند و زمينه بحث‌ها و پرسشگري‌هاي جديد را ايفا کند. پارک ژوراسيک اين وظيفه را به خوبي انجام داد و هنوز پس 20 سال از اولين نمايش آن اين توانايي را دارد.
 


منبع : بزنيم بيرون

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

  • پارک ژوراسيک تهران

    مجتمع آموزشي، گردشگري و تفريحي ژوراسيک پارک تهران به عنوان بوستان دايناسورهاي متحرک به شمار مي رود. اين پارک با دارا بودن مجسمه انواع دايناسورها در ميدان بهرود سعادت آباد واقع شده و امکان بازديد از آن با تهيه بليط فراهم است.

    0 دیدگاه 664002 بازدید


تگ ها