City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

اهلي سازي بزها در فلات ايران (1397/04/25)

«براساس پژوهش‌هاي جديد ژنتيک باستاني روي نمونه‌هاي استخوان بُز با قدمت بين يک تا ده هزار سال؛ يکي از سه مرکز اصلي و اوليه‌ي اهلي‌سازي بُز در غرب آسيا، «فلات ايران» بوده است.»
اهلي سازي بزها در فلات ايران

به گزارش بزنيم بيرون ، نتايج اين پژوهش که به تازگي در نشريه معتبر «علوم» (Science) با مشارکت چهل پژوهشگر از کشورهاي مختلف انجام شده که همچنين ۱۱پژوهشگر از مراکز علمي ايران به سرپرستي مرجان مشکور، پژوهشگر وابسته به موزه ملي ايران، در آن مشارکت داشته‌اند.

مرجان مشکور، پژوهشگر؛ مي‌گويد: تجزيه و تحليل دنياي باستاني روي نمونه‌هاي بز نشان مي دهد که روند اهلي سازي بز حدودا از ۱۱هزار سال پيش در سه منطقه‌ي مختلف خاورميانه آغاز شده که يکي از مراکز اصلي  آن «فلات ايران» است.

او با بيان اين‌که نتايج حاصل از تجزيه و تحليل ۸۳نمونه ژنوم بز از کل غرب آسيا (شامل ۵۱نمونه با پوشش کامل ژنوم) از دوران پارينه سنگي تا اواسط دوران اسلامي است، آن را نشان‌دهنده‌ي فرايند گسترش اهلي سازي در شروع دوره نوسنگي (حدودا ۱۱هزار سال پيش) مي‌داند.

وي از نتايج مهم اين پژوهش را شناخت فرايندهاي پيچيده‌ي اهلي سازي در سه منطقه متفاوت در سرتاسر غرب آسيا مي‌داند که شامل فلات ايران، ترکيه و شرق درياي مديترانه مي­شود. در واقع اين پژوهش، باورِ قبل در مورد انتشار اهلي سازي از يک مرکز به مناطق ديگر را نقض مي‌­کند.

اين پژوهشگر با تاکيد بر اين‌که مطالعات جديد نشان مي دهد که در دوره نوسنگي جمعيت­هاي بز کاملا از يکديگر قابل تفکيک بوده‌ اند، ادامه مي‌دهد: در اواخر نوسنگي و پس از همسان سازي رخ داده که مشابه وضعيت امروزي و غالب شدن «هاپلوتايپ A» است، اين نتايج نشان دهنده انتقال دانش و فناوري جوامع به يکديگرند و حاصل مهاجرت‌هاي انسان همراه با حيوانات اهلي خود نبوده است.

به گفته‌ي وي؛ داده‌هاي ژنتيک جمعيت‌هاي انساني نوسنگي زاگرس که نتايج آن در مجله معتبر «علوم» در سال ۱۳۹۵منتشر شد، نشان‌دهنده‌ي همين بحث هستند. در واقع در اين روند فرايندي براي اهلي‌سازي غلات هم مشاهده مي‌شود.

مشکور اظهار مي‌کند:  فرايند اهلي‌­سازي در بز منجر به سازگاري به شرايط جديد زندگي در کنار انسان، تغيير خوراک و بروز امراض جديد و زندگي در خارج از زيستگاه معمول، تغييرات ژنتيکي زيادي را بر اين حيوان وارد کرده که مهمترين­ گزينش هاي ژنتيکي مشهود در اين پژوهش کاهش اندازه، ازدياد شير، افزايش ظرفيت زاد و ولد و از همه مهمتر، رنگ مو است.

او با تاکيد بر اين‌که شايد انتخاب­ رنگ ها به دليل نياز به تفکيک حيوانات در ارتباط با مالکيت آنها بوده که اولين نشانه هاي رشد ساختارهاي اقتصادي – اجتماعي پيچيده در جوامع اوليه انساني است،  ادامه مي‌دهد: حدود هشت هزار سال پيش، پس از دو هزار سال تجربه دامپروري و کشاورزي، ژنوم بز اهلي که از ديرباز يار جدا نشدني انسان بوده­، تحت تاثير گزينش­هاي انسان از جمله براي رنگ مو، قد، توليد شير، ظرفيت زاد و ولد، کم کم به شکل امروزي تغيير يافته است.

براساس اعلام روابط عمومي موزه ملي ايران؛ به گفته مشکور نتايج مربوط به حوزه ايران حاصل پژوهش‌هاي مشترک بخش استخوان‌شناسي موزه ملي ايران، بخش باستان‌جانورشناسي آزمايشگاه باستان‌سنجي دانشگاه تهران، موزه تاريخ طبيعي پاريس و مؤسسه‌ي ژنتيک "اسمورفيت" در «ترينيتي کالج دبلين» ايرلند است که ده محوطه باستاني را شامل مي‌شود.

وي توضيح مي‌دهد: نمونه­ هاي استخوان بز از چندين محوطه­ ايران از جمله کلک اسد مراد و تپه عبدالحسين از دوره نوسنگي بدون سفال در لرستان، رحمت آباد از دوره نوسنگي با سفال و مس‌سنگي قديم در فارس و چندين مکان ديگر در زنجان، آذربايجان غربي و خراسان شمالي هستند.


منبع : ايسنا

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها