City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

بيماري کوه گرفتگي چيست (1397/04/26)

شايد بارها شنيده باشيد و يا تجربه کرده باشيد که در زمان يک صعود به ارتفاعات و قلل مختلف، کوه نوردان دچار تنگي نفس گشته اند و يا دچار بيماري هايي شده اند که تا پيش از آن تجربه اش نکرده بودند. اين نوع بيماري ها اغلب با حالت تهوع و سردرد نيز همراه مي باشند.به اين نوع عوارض که با افزايش ارتفاع به مرور در افراد نمايان مي شود کوه گرفتگي( Altitde Sicknes ) يا بيماري ارتفاع نام دارد.
بيماري کوه گرفتگي چيست

به گزارش بزنيم بيرون ،هر چند که کوه گرفتگي يا بيماري ارتفاع در ارتفاعات بيش از 3000 متر به صورت جدي و حاد ظهور و بروز مي يابد اما در ارتفاعات کمتر نيز ديده شده است که عده اي از کوهنوردان در زمان صعود از نظر جسمي دچار عارضه گشته اند که فعاليت هاي بدني آنان را تحت الشعاع قرار داده است و گاهاً منجر به توقف برنامه کوهپيمايي شده است.در اين باره تحقيقات و پژوهش هاي متعددي صورت گرفته است و دانشمندان علم شيمي و پزشکي در يک نظريه مشترک علت رخداد بيماري کوه گرفتگي را به شرح زير بيان نموده اند:گفته مي شود که با افزايش ارتفاع از سطح دريا غلظت اکسيژن موجود در هوا کاهش مي يابد. به نحوي که اگر در کنار ساحل دريا در هر دم 100 مولکول اکسيژن وارد بدن فرد شود، اين ميزان در ارتفاع 3500 متري به چيزي در حدود 60 مولکول اکسيژن کاهش مي يابد. کاهشي 40 درصدي که بدن را با مشکلاتي موقتي رو به رو مي سازد. بدن در تلاش است که اين کاهش اکسيژن را تحمل نمايد و به نحوي خود را با شرايط جوي مطابقت دهد که ممکن است اين کار با افزايش تعداد دم و بازدم ميسر شود اما در ساير موارد اين عمل اثر مثبتي ندارد و اين کاهش ميزان اکسيژن در کنار نشت مايع از مويرگ ها منجر به کوه گرفتگي مي شود. پيشنهاد تيم همگردي اين است که پيش از صعود از عوارض ناشي از افزايش ارتفاع آگاه شويد، راه هاي درمان بيماري ارتفاع را بدانيد و چنانچه با چنين مشکلاتي رو به رو شديد آن را برطرف ساخته و صعودي دلچسب را تجربه نماييد.به صورت کلي بيماري هاي ناشي از افزايش ارتفاع يا همان کوه گرفتگي به دو دسته بيماري هاي خفيف و بيماري هاي حاد و خطرناک تقسيم مي شوند که در ادامه به صورت مفصل به هر يک از اين موارد خواهيم پرداخت:کوه گرفتگي

بيماري هاي خفيف:

بيماري ارتفاع ، مشکلات موقتي و کوتاه مدت هستند که آسيب جدي به بدن کوهنوردان وارد نمي کند و با استراحت و کاهش فعاليت هاي بدني مرتفع مي گردد. گرچه با افزايش ارتفاع شدت اين بيماري ها نيز افزايش مي يابد اما کمتر ديده شده است که وخامت وضع به حدي رسد که فرد از ادامه مسير باز بماند. سردرد، سرگيجه، حالت تهوع، استفراغ، تنگي نفس، سختي در نفس کشيدن، بي اشتهايي و ضعف از جمله مشکلاتي است که صعود کنندگان با آن ها مواجهه مي گردند. در ليست دسته اول عوارض ناشي از افزايش ارتفاع بيماري هايي نظير خواب نا آرام، خون ريزي شبکيه چشم و ورم هاي خارجي نيز ديده مي شود.تنها دو درصد از کساني که تصميم به سفر در ارتفاعات داردند به بيماري هاي خفيف دچار مي گردند به نحوي که آنان را از ادامه مسير باز دارد که معمولاً در ارتفاعاتي بيش از 4000 تا 5000 متر نمود پيدا مي کند و کمتر گزارشي از رخداد چنين عارضه هايي در ارتفاع پايين اعلام گشته است.

خواب نا آرام يا):AMS  (Acute Mountain Sickness

اختلال در خواب شبانه، کم خوابي، خواب نا آرام، بي قراري در خواب، احساس تنگي نفس در زمان خوابيدن درون کيسه هاي خواب و يا چادر مسافرتي تنها بخشي از علائم بيماري کوه گرفتگي مي باشد. عارضه ياد شده اگر چه آسيب جدي به جسم کوهنوردان وارد نمي کند اما از نظر روحي شرايط نا متعارفي را ايجاد مي کند که منجر به کلافگي، خواب آلودگي، بي حوصلگي و يا عصبي شدن فرد مي گردد. توصيه مي شود که اگر در چنين شرايطي قرار گرفتيد از قرص خواب استفاده کرده و يا با استفاده از آرام بخش هاي خفيف، خواب خود را تنطيم نماييد.

خونريزي شبکيه چشم:

ديده شده است که در ارتفاع بالغ بر 5000 متري از سطح دريا، چشم فرد دچار خونريزي مي شود. اين مشکل اگر چه ترسناک جلوه مي کند اما به ندرت به يک مشکل حاد و جدي بدل شده است و براي فرد مبتلا مشکلات بينايي به همراه دارد. در چنين مواردي توصيه مي شود که فرد مبتلا به اين عارضه، ارتفاعِ محل استقرار خود را کاهش دهد و به استراحت دوره اي بپردازد. پس از استراحتي مختصر فرد مي توانند مجدداً به صعود ادامه دهد. دوره استراحت بيماري کوه گرفتگي  به بدن فردِ صعود کننده فرصت بازيابي مي دهد و با تطابق شرايط بدني و جو موجود ادامه مسير بدون عارضه و مشکل خواهد بود.

ورم هاي خارجي:

در بيماري ارتفاع يکي از عوارضي که منجر به ايجاد مشکل در روند کوهنوردي مي شود تجمع مايع درون بدن مي شود که ورم کردن صورت، بازو و پاها را به دنبال دارد. ورم هاي ايجاد شده در قسمت هاي مختلف بدن موقتي بوده و پس از چندي برطرف مي شود و مشکلي خاص و حاد به حساب نمي آيد اما بايد در نظر داشت که استراحت در دامنه کوه و افزايش ارتفاع به صورت تدريجي منجر مي شود که ورم هاي خارجي دامن گير کوهنوردان نشود.

بيماري هاي خطرناک و حاد:

دسته دوم بيماري ارتفاع بيماري هايي هستند که با استراحت برطرف نمي شوند و نياز به مراجعه به پزشک و مصرف مواد دارويي دارد. بيماري هايي که در ادامه به آن ها اشاره خواهيم کرد اگر به صورت جدي تحت درمان قرار نگيرند و به صورت سرسري و بي تفاوت از آن ها عبور شود، در دراز مدت مشکلات متعددي را براي افراد به دنبال خواهد داشت. به همين دليل است که پيش از سفر به کوهنوردان اعلام مي گردد که در صورت مشاهده هر يک از علائم بيماري هاي خطرناک صعود را متوقف کرده و به مراکز پزشکي مراجعه شود.کوه گرفتگي بيماري

ورم مغزي:

در مجموعه درد هاي بيماري کوه گرفتگي ورم مغزي را مي توان به عنوان بيماري بسيار نادر و جدي ارتفاع معرفي کرد. اين بيماري که به دليل تجمع مايع درون مغز پديد مي آيد، داراي علائمي است که در صورت مشاهده هر يک از آن ها بايد سريعاً ارتفاع را کاهش داد و فرد را مداوا نمود. عدم تعادل در راه رفتن را مي توان نشانۀ اوليۀ اين عارضه دانست. به دنبال آن بهم خوردن تعادل، خواب آلودگي متوالي و گيجي را نيز مي توان ساير علائمي دانست که زنگ خطر را به صدا در مي آورند. در پاره اي از مواقع فرد در کنار مسائل ذکر شده دچار دوبيني نيز مي گردد.

ورم ريوي:

ممکن است در زمان حرکت به سمت ارتفاعات مايعات درون بدن در قسمت شش کوهنوردان متجمع شود و ورم ريوي حادث شود. در اين حالت فرد مبتلا به بيماري ارتفاع دچار اختلال در تنفس مي گردد و صدايي شبيه قل قل در زمان تنفس در قسمت سينه به وجود مي آيد. در صورت سهل انگاري ممکن است فرد به سرفه هاي متوالي نيز دچار شود که بي وقفه ادامه دارند و اجازه تنفس صحيح را نمي دهند. کم کردن ارتفاع و حرکت به طرف دامنه کوه اولين اقدامي است که در مواجهه با ورم ريوي بايد صورت گيرد. اگر با کاهش ارتفاع و رسيدن به ارتفاع 500 متري همچنان مشکل بيماري کوه گرفتگي به صورت جد ادامه داشت، استفاده از ماسک اکسيژن و دارو هاي مرتبط با عارضه هاي تنفسي توصيه مي شود.عارضه هاي ناشي از افزايش ارتفاع

پيشگيري و درمان کوه گرفتگي با استفاده از شيوه هم هوايي

در روز هاي اوليۀ صعود و در صورتي که افراد گروه تجربه اول صعود خود را سپري مي کنند توصيه مي شود که زمان حرکت به طرف قله را طولاني تر نمايند. به اين صورت که به مرور ارتفاع را افزايش دهند و در هر مقطع از افزايش ارتفاع مدتي را به استراحت بپردازند. اگر چه اين کار منجر به طولاني تر شدن زمان سفر مي شود اما اين عمل که به آن (هم هوايي) گفته مي شود زمينه ساز جلوگيري از کوه گرفتگي مي شود و بيماري ارتفاع افراد را تقليل مي دهد. زماني که ارتفاع به تدريج و با سرعت کمي افزايش مي يابد بدن اين فرصت را پيدا مي کند که خود را با شرايط جوي موجود وفق دهد و عملکرد خود را با ويژگي هاي محيط تطبيق دهد. هم هوايي در صعود هايي با ارتفاع بسيار زياد جزو غير قابل انکاراز برنامه کوه پيمايي مي باشد اما بهتر است که در سفرهايي با ارتفاع کمتر نيز رعايت شود تا هم به نحوي پيشگيري صورت گيرد و هم در صورت رخ داد عارضه درمان صورت پذيرد.

درمان دارويي، راه حل نهايي

ممکن است هم هوايي کمک لازم را در درمان بيماران و مبتلايان انجام ندهد به خصوص اگر فرد به بيماري هاي خطرناکي از بيماري کوه گرفتگي دچار شود. در چنين شرايطي کوه گرفتگي به روش شيميايي و با استفاده از دارو هاي مرتبط برطرف مي گردد. گاهي چنان توانايي هاي جسمي فرد به دليل کوه گرفتگي محدود مي شود که فرد ترجيح مي دهد از داروهاي شيميايي استفاده کند و اجازه استراحت و هم هوايي را به بدن نمي دهد. اگر چه نقش پر رنگ اين محصولات را نمي توان ناديده گرفت اما بهتر است فرصت لازم به درمان بيماري هاي خفيف داده شود و در صورت عدم بهبودي به راه دوم روي آورد. دارو هاي پيشنهادي براي درمان و رفع علائم آزار دهنده به شرح زير است:ماسک اکسيژن مخصوص ارتفاعات براي درمان مشکلات تنفسي و ريوي نفادوفين، دگزامتازون و دکدرون، آسپيرين، پانادول به منظور رفع سردرد و سر گيجه و درد هاي داخلي آوومين، استاجرون و استيمتيل براي بهبود حالت تهوع و سرگيجه درمان کوه گرفتگي.

نکاتي مهم پيش از عزيمت به ارتفاعات

1-      افرادي که داراي آمادگي جسماني مناسب هستند و از استعمال دخانيات به دور بوده اند کمتر دچار کوه گرفتگي مي شوند. داشتن آمادگي جسماني تجربۀ کوه پيمايي شيرين را ميسر مي سازد.

2-       افرادي که داراي بيماري هاي قلبي، عروقي ريوي هستند و يا مبتلا به فشار خون بالا مي باشند بهتر است پيش از صعود با پزشک معالج خود مشورت کنند و دارو هاي خود را به همراه داشته باشند

3-       بهتر است پيش از سفر و در حين سفر به ميزان زياد آب مصرف شود، چرا که هم هوايي آب زيادي را از بدن مي گيرد و با از دست دادن مايعات بدن همراه است.

4-       در طول سفر از تلاش هاي بي مورد و حرکات جسماني اضافه بپرهيزيد و به بدن خود اين اجازه را بدهيد که تمام سعي ما در اين بود که نکاتي را درباره کوه و دربار بيماري ارتفاع به شما خواننده عزيز انتقال دهيم. اميد است که اين نوشتار گامي موثر در اين زمينه برداشته باشد.


منبع : سايت همگردي

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها