City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

معروف‌ترين و زيباترين روستاهاي ايران + تصاوير (1394/10/07)

شايد بهتر باشد ما هم به جرگه روستاگردان بپيونديم؛ مگر غير از اين است که روستاهاي ايران در کنار داشتن زيباترين فضا، خونگرم ترين و ساده دل ترين مردمان را در خود جاي داده اند؟
معروف‌ترين و زيباترين روستاهاي ايران + تصاوير

به گزارش بزنيم بيرون ، روستا يعني جريان زندگي، تلاش بي وقفه، شاکر بودن و چشم به آسمان داشتن؛ روستا رگ حيات هر کشوري است؛ رگ هايي که خون توليد در آن جاري است و تداوم حيات هر روستا تضميني است براي حيات کل کشور. روستا هنوز هم تداعي کننده عشق و صفا و صميميت است، همدلي مردم، هم صدايي همه و پاکي و بي ريا بودن.

در روستا، هيچ کوچه اي به درهاي بسته ختم نمي شود و هيچ بن بستي از چشم کوچه ها پنهان نمي ماند. در باغ هاي اينجا، هيچ غنچه اي از ترافيک نسيم دلگير نمي شود و هيچ بادي از گرده هاي مسافر امان نمي گيرد.

هواي خوش و بوي گل و تا چشم کار مي کند سبزه و درخت؛ يک روستا، سرشار از حس و حال خوش و پر از شادابي است. با اين همه آرامش و نشاط، اگر نخواهيم لااقل ساعاتي را در فضاي دل انگيز روستا سپري کنيم، به نوعي کم آورده ايم. به خصوص از اين پس که روستاها در تنهايي نفس مي کشند. شايد بهتر باشد ما هم به جرگه روستاگردان بپيونديم؛ مگر غير از اين است که روستاهاي ايران در کنار داشتن زيباترين فضا، خونگرم ترين و ساده دل ترين مردمان را در خود جاي داده اند؟

با اين وصف، درنگ جايز نيست و تنها يک نکته مي ماند؛ اين که آيا روستاها و روستاييان، باز هم آماده پذيرايي از اين ميهمانان ناخوانده خود هستند، يا نه؟ در روستاها، شادي ها و غم ها تقسيم مي شوند. آدم هاي روستا به هم نزديک ترند و آنجا که همسايه از حال همسايه خبر دارد؛ آدم هايي که هميشه در جست و جوي زندگي آرام و به دور از ازدحام شهرها هستند، تصويري شاعرانه از روستا در ذهن خود دارند و براي همين است که خيلي وقت ها مي گويند خوشا به حال اين روستا؛ روستايي که خبر از بوق هاي پي در پي ماشين ها و هياهوي شهرنشيني ندارد.

سفر به روستاي فلفلي در کوير سبزوار

روزي براي روستاگردي


يکي از نمودهاي کهن روستاي فرومد، «مسجد جامع» آن است؛ بنايي شگفت انگيز که هر بيننده اي را به حيرت وا مي دارد. اگر به اين روستا سفر کرديد، يقين بدانيد که عظمت اين بنا چنان خواهد بود که ناخودآگاه براي ديدار از اين مسجد خواهيد شتافت.

گفته مي شود مسجد جامع «فرومد» سبزوار که به لحاظ معماري نيز جايگاهي ويژه دارد، روي بقاياي يک آتشکده بنا شده است. کمتر روستايي را در ايران مي توان يافت که دو چهره برجسته؛ يکي در ادبيات و ديگري در تاريخ داشته باشد، اما روستاي «فرومد» اين ويژگي را داراست.

«ابن يمين فريومدي» شاعر قطعه سراي اواخر قرن هفتم و هشتم هجري و «شيخ حسن جوري» از رهبران نهضت سربداران، هر دو از همين خطه هستند و مزارشان نيز در همين جاست. اگر بتوانيد در خانه اهالي باصفاي فرومد، شب را به صبح برسانيد که فوق العاده است، اما اگر مي خواهيد شب در هتل اقامت کنيد، پيشنهاد ما رفتن به نزديک ترين شهر بزرگ پيش روي تان، يعني سبزوار است که از جاده اصلي شاهرود- سبزوار، حدود 54 کيلومتر فاصله دارد.

به گزارش برترينها، بنا بر فصلي که به فرومد سفر مي کنيد، مي توانيد انار، انگور، انجير، گردو، توت، شاتوت، فلفل قرمز و گياهان دارويي چون مرزه و شيرين بيان را از اينجا به خانه ببريد، هرچند فلفل قرمز، کنجد و ادويه به عنوان سوغات شاخص اين روستا به حساب مي آيد. چند سال است که «فرومد» به مرکز کشت فلفل ايران تبديل شده است. هم چنين ناگفته نماند که زيلوبافي هم مهم ترين صنعت دستي فرومد است و مي توانيد نمونه اي از زيلوهاي آن را به يادگار داشته باشيد.



روستاي «خماط» سرزمين اسطوره اي

روزي براي روستاگردي


اگر ساکن جنوب کشور يا مسافر شوش هستيد، دهکده قديمي «خماط» را از دست ندهيد؛ جايي که در آن آرامگاه بزرگ دانيال نبي قرار دارد.

نام خماط از واژه اي عربي مي آيد. دهخدا آن را «بريان کننده گوشت» معني کرده و بيشتر ساکنان آن عرب زبان هستند. از معناي نام اين روستا مي توانيد بدانيد که چه جاي گرم و سوزاني است! خماط 20 کيلومتر از سمت جنوب با انديمشک و 40 کيلومتر از شوش فاصله دارد، آن هم از سمت شمال.

شايد نام اين روستا براي خيلي ها ناآشنا باشد، اما آثار تاريخي اينجا بسيار شهره اند؛ در نزديکي روستاي خماط، آثار تاريخي متعددي وجود دارد که يکي از آنها «معبد زيگورات چغازنبيل» است. اين معبد که درست در کنار روستا خودنمايي مي کند، 1300 سال قبل از ميلاد مسيح بنا شده است. مورخان، آن را به دوره عيلاميان منسوب کرده اند و چنانچه نقل شده، يک پادشاه عيلامي به نام «ونتاش گال» دستور ساخت آن را داده است.

نماي خارجي معبد از جنس کاشي و آجرهاي لعابدار به رنگ هاي آبي، سبز و زرين فام است. اين بنا در 7 طبقه ساخته شده و انگار اين عدد 7 در آن ايام نيز قداست داشته است. البته شايد!

سرزمين اسطوره اي «خماط» که مکان زايش فرهنگ و تمدن بوده، به غير از ميراث باستاني، جاذبه هاي معنوي زيادي براي مسافران دارد؛ موسيقي محلي عربي يکي از آنهاست. موسيقي به طور شگفت انگيزي در ميان مردم خماط رواج دارد، به ويژه در جشن ها.

گذرتان اگر به خماط افتاد، سري هم به مناطق حفاظت شده دز و کرخه بزنيد و چشم انداز مزارع نيشکر هفت تپه در ميان آب و پوشش گياهي متنوع اين منطقه را نيز ببينيد. خماط، جايي است که در آن، نيشکر در کنار درختان اوکاليپتوس روييده و درخت کُنار و زبان گنجشک هم اين روستا را زينت داده اند.



شب ماني در روستاي 5 هزار ساله

روزي براي روستاگردي


روستاي «شال» در جنوبي ترين نقطه استان اردبيل، با آب و هواي مطبوع و خنک و باغات و درختان ميوه، اين روزها پذيراي گردشگران مناطق مختلف کشور است و هنوز رنگ و بوي تمدن و فرهنگ کهن را در خود جاي داده است.

«شال» به فاصله 44 کيلومتري از شهرستان خلخال و در مسير منتهي به ماسوله، با قدمتي بيش از 5 هزار سال در بخش شاهرود خلخال واقع شده و در اين فصل زيباي پاييز، جاذبه هاي طبيعي و کهن آن واقعا ديدني است. در لحظه ورود به روستاي شال، سرسبزي و باغات ميوه، چشم هر بيننده اي را خيره مي کند.

جالب اين است که از بلنداي کوهسار زيباي «پلنگا» و ارتفاعات قله شاه معلم، مي توان زيبايي اين روستا را عين کف دست ديد و لذت برد. وجود چشمه سارهاي کهن از جمله «شيران چشمه» در بالادست روستاي شال، جاذبه هاي آن را دوچندان مي کند.

گشت و گذار اهالي روستا با لباس محلي و کلاه هاي زيباي موسوم به «شال» بر سر مردان روستا، نشان دهنده ارتباط فرهنگي اهالي اين دهستان با روستاهاي حاشيه شهرهاي استان گيلان است. اين ارتباطات در پوشش اهالي روستا نيز تاثير گذاشته و لباس روستاييان «شال» به شکل بسيار زيبا و خيره کننده، نظر هر بيننده اي را جلب مي کند. اهالي «شال» هم مانند ساير تات نشينان کشور، به زبان شيرين تاتي، از زبان هاي باستاني ايران صحبت مي کنند.



قلعه و امامزاده و چنار 800 ساله

روزي براي روستاگردي


برخلاف آنچه خيلي از ما فکر مي کنيم. جاذبه هاي گردشگري اطراف تهران فقط به فشم و لواسان و جاده چالوس محدود نمي شوند. در حومه تهران، نقاط ديدني و جاذبه هاي فراواني هست که در کمتر از يک ساعت مي توان به آنجا رفت و ساعت هاي خوبي را سپري کرد.

از جمله روستاهاي ديدني و تاريخي اطراف تهران، اگر کمي آن طرف تر از کرج پيش برويد، روستاي «خور» و ديدني هاي آن را خواهيد ديد. روستاي «خور» در نزديکي شهر هشتگرد قرار دارد و علاوه بر طبيعت زيبا، داراي پيشينه تاريخي هم هست.

از ديدني هاي اين روستا و منطقه اطراف آن مي توان به امامزاده سليمان (ع)، تپه ها و دره دو چنار، امامزاده برچشمه يا زبيده خاتون، برج و باروي قلعه خور و از همه مهم تر، چنار 800 ساله اش اشاره کرد.

در ناحيه «زرچه گاني» که به چنارتپه مشهور است، درختان کهنسال و بزرگي از گونه چنار ديده مي شود که بسيار زيبا و ديدني است. در نزديکي محوطه مسجد جامع نيز چناري 800 ساله وجود دارد که به عنوان سندي زنده، از تاريخي بودن منطقه حکايت مي کند. بنا به بررسي هاي انجام شده، يکي از برج هاي اين قلعه تا سال 1340 نيز پابرجا بوده که متاسفانه امروزه بخشي کوچک از آن باقي مانده است.

فاصله تهران تا روستاي خور، فاصله مناسبي براي يک گشت و گذار چند ساعته و فرح بخش است. فقط کافي است تا کرج رانندگي کنيد. سپس به سمت جاده چالوس بپيچيده و در 17 کيلومتري شهر کرج از جاده انحرافي خور به طول 5 کيلومتر، به اين روستاي خوش آب و هوا برسيد.



«سنگ تراشان» در زير درياي از ابر

روزي براي روستاگردي


روستاي «سنگ تراشان» در حوالي خرم آباد و در محدوده آبشارهاي «نوژيان» و «وارک» واقع شده است که به ماسوله لرستان شهرت دارد؛ روستايي پلکاني با مناظر طبيعي بسيار زيبا که در بيشتر اوقات سال، مقصد بسياري از گردشگران است.

دره اي که در پايين دست اين روستا قرار دارد. بعد از بارش هر باران، مملو از توده هاي عظيم و پيوسته ابر مي شود؛ به صورتي که در پايين دست روستا، صحنه اي بي بديل به شکل دريايي از ابر پديد مي آيد و جلوه اي خاص به منطقه «سنگ تراشان» مي بخشد که از پديده هاي نادر طبيعت ايران به شمار مي رود؛ اما آنچه روستاي سنگ تراشان را در بين محافل علمي مطرح کرده است، وجود يک محوطه باستاني است که سال 1382 در حاشيه شمالي اين روستا، سايت ارزشمندي از دفينه هاي مفرغي مربوط به عصر آهن کشف شد و حيرت باستان شناسان را برانگيخت.

اين اشياي نفيس مفرغي که قدمت آنها به هزاره اول پيش از ميلاد مي رسد، از جمله کم نظيرترين گنجينه هاي مفرغي جهان به شمار مي آيند که تاکنون 6 فصل مورد کاوش باستان شناسي قرار گرفته است. برخي از اشياي شاخص حاصل از کاوش محوطه «پاتخت» سنگ تراشان، هم اکنون در موزه قلعه فلک الافلاک خرم آباد در معرض بازديد گردشگران قرار دارد.



«شاه شهيدان» بر بلنداي ديلمان گيلان

روزي براي روستاگردي


در منتهي اليه جاده سياهکل به ديلمان و در فاصله 20 کيلومتري خورگام- بردسر، روستايي زيبا به نام «شاه شهيدان» قرار دارد که هر ساله در بقعه دو تن از نوادگان امام سجاد (ع) اين روستا، مراسم خاصي برگزار مي شود.

با توجه به ارتفاع نسبتا زياد شاه شهيدان، با ورود به اين روستا، مناظر زيبا و بي بديلي از ديلمان و جلگه گيلان در معرض ديد قرار مي گيرد. صخره بلند اسپهبدان نيز با چشم اندازي زيبا و منحصر به فرد، در ضلع غربي روستا قرار دارد. با صعود به بالاي اين صخره، تمام مناطق جلگه اي گيلان مشاهده مي شود.

شاه شهيدان همچنين يکي از مسيرهاي صعود به قله درفک به ارتفاع دو هزار و 730 متر است. اين مسير با ترکيبي از کوه، مراتع سرسبز و جنگل هاي پوشيده از درخت، يکي از مسيرهاي جذاب براي کوهنوردان جهت صعود به قله درفک محسوب مي شود.

بقعه متبرکه شاه شهيدان، مزار مطهر امامزادگان محمد و هادي (ع) است که در اين روستاي زيباي کوهستاني قرار دارد. براساس باورها و اعتقادات مذهبي، هرساله، مراسم سنتي و مذهبي «علم واچيني» با حضور ده ها هزار نفر از علاقه مندان، در پيرامون امامزاده، با شکوه بي نظيري برگزار مي شود.

براساس روايات، مراسم علم واچيني از قديم الايام و زماني که مردمان روستا براي ييلاق به اين روستا مي آمدند، برگزار مي شد. اين مراسم بيشتر به اين علت بود که در فصل سرما، امکان حضور در «شاه شهيدان» امکان پذير نبود. امروزه نيز مراسم «علم واچيني» در روزهاي محرم هر سال در اين روستا برگزار مي شود.



همنشيني با يوز و زاغ بور در «قلعه بالا»

روزي براي روستاگردي


شاهرود، نزد زائران امام رضا (ع) بيشتر به عنوان يک شهر بين راهي که در ميانه راه تهران- مشهد قرار گرفته، شناخته شده است. اغلب مسافران، از خشکي مسير سفرشان پس از گذشتن از شاهرود تا رسيدن به سبزوار گله دارند، اما کمتر مسافري مي داند که دشت خارتوران و زيستگاه يوز ايراني در همين مسير واقع شده است.

کافي است از شهر ميامي به سمت بيارجمند بپيچيد و از آنجا راهي روستاي «قلعه بالا» شويد تا بتوانيد در آنجا، هم گورخر و هم يوز ايراني را به چشم ببينيد، ضمن اين که گذراندن يک روز خوش با مردمان کوير و رفتن به پارک ملي توران، مي تواند اين بخش کسل کننده را به يکي از هيجان انگيزترين مسيرهاي سفر تبديل کند.

«قلعه بالا» به واسطه قرار گرفتن در يک موقعيت جغرافيايي بي نظير و همچنين به واسطه ساختار و شکل پلکاني ويژه اش، جزو روستاهاي هدف گردشگري محسوب مي شود؛ روستايي که سراسر آن با سنگفرش پوشيده شده است. کساني که تجربه حضور در ماسوله يا شهرهاي هدف گردشگري را داشته باشند، با ورود به قلعه بالا مشاهده مي کنند که اين روستا نيز چيزي از روستاهاي سرشناس کم ندارد، جز اين که به واسطه گمنامي و حضور کمرنگ گردشگران در اين روستا، از شلوغي و همهمه خبري نيست؛ امکانات «قلعه بالا» به واسطه همين سابقه اندک حضور در ليست روستاهاي هدف گردشگري مانند همتايان خود، زياد نيست و تنها منحصر به خانه هاي روستايي است که با ميهمان نوازي مثال زدني اهالي آن در اختيار گردشگران قرار مي گيرد.

آميختگي مناظر زيباي کوهستاني و چشم اندازهاي اغواکننده سراب هاي کويري، از جلوه هاي کم نظير طبيعت روستاي قلعه بالا است. همچنين جشنواره سالانه، «قلعه بالا» که در آبان ماه برگزار مي شود و از معروف ترين جشنواره هاي اين روستا است، جشن «سفر به زيستگاه زاغ بور» و جشن «سفر به توران» نام دارد که گامي هرچند کوچک، اما موثر در شناخت قابليت هاي منطقه بي بديل خارتوران به شمار مي رود.



«پيربالا» در حصار دامنه «ميشو»

روزي براي روستاگردي


«پيربالا» يکي از روستاهاي معروف و زيباي مرند، مانند بسياري از روستاهاي اين منطقه، در دامنه کوه «ميشو» قرار دارد و همچون ديگر روستاهاي کوهستاني، شکل پلکاني دارد.

علاوه بر اين که پيربالا به دليل قرار گرفتن در ميان يکي از دره هاي ميشو، حالتي مانند يک بيضي فرورفته دارد، از دو طرف در دامنه هاي بسيار زيبا محصور شده است؛ دامنه شمالي، کوهستاني تر و دامن جنوبي، سرسبزتر و پردرخت تر است. براي رسيدن به اين روستا بايد از سه راهي مرند وارد جاده سمت چپ شويد و حدود 20 کيلومتر به سمت جنوب بياييد. جاده به موازات دره اي از دره هاي کوه ميشو کشيده شده و شما به ترتيب از روستاهاي انامق، محبوب آباد و عيش آباد عبور مي کنيد تا به روستاي «پيربالا» برسيد.

به جز بافت پردار و درخت و باغ هاي روستا، چند ديدني ويژه در پيربالا وجود دارد. يکي از آنها گورستان قديمي روستاست که در بالادست روستا واقع شده و مدفن «شيخ پيربابا بن برالدين» است. مسجد تاريخي و چند خانه قديمي را هم در اين روستا مي بينيم، اما آنچه باعث شده نام اين روستا به عنوان يکي از روستاهاي مهم گردشگري استان آذربايجان شرقي مطرح شود، آبشار معروف و زيبايي است که نام اين روستا را معروف کرده است. اين آبشار در نزديکي روستا و در امتداد مسير رودخانه و در دره هاي ميشو قرار دارد که براي ديدن آن بايد با پاي پياده از دره رودخانه عبور کنيد. براي اين کار به کفش راحت و سبک، يک بطري آب و خوراکي هاي پرانرژي نياز داريد.



يک روز با آفتاب کوير همسفر شويد!

روزي براي روستاگردي


اهل کوهنوردي هستيد يا کويرگردي؟ يا شايد اهل طبيعت گردي هستيد و مي خواهيد چشمه سارهاي جديد را کشف کنيد؟ خب، همه اينها را در يک روستاي کوچک و باصفا مي توانيد تجربه کنيد، آن هم در نزديکي يکي از قديمي ترين و توريست پذيرترين شهرهاي مرکزي کشور.

اگر براي سفر به اصفهان در حال برنامه ريزي هستيد، توصيه مي کنيم يکي دو روز از سفرتان را به روستاي آبگرم اختصاص دهيد؛ روستايي که در 30 کيلومتري شهرستان خور و بيابانک قرار دارد. خور و بيابانک را هم که بايد بشناسيد. اين منطقه در حاشيه جنوبي دشت کوير قرار دارد و يکي از بهترين مناطق گردشگري خشک ايران به حساب مي آيد که ديدن آن براي يک بار هم که شده، لازم است.

روستاي آبگرم، همان طور که از نامش پيداست، چندين چشمه آبگرم دارد که هر کدام از آنها براي درمان بيماري هاي پوستي، عضلاني و حتي بيماري هاي قلب و عروق بسيار مفيد است. اگر گذرتان به آبگرم افتاد، فراموش نکنيد که تا غروب آفتاب در روستا بمانيد، چون اين روستا 1079 متر از سطح دريا بالاتر است و همين باعث شده که غروب آفتاب تا آخرين لحظات در آن قابل تماشا باشد.



پا به پاي عطار نيشابوري در مسير «خرو»

روزي براي روستاگردي


«دره اي است در ميان کوه نيشابور و طوس و چون از اين شهر به طوس راهي شوند، راه بر سر اين دره است و آبي بس زلال در آن دره فرود مي آيد و در رود جاري مي شود»؛ اين چند نکته را در آثار تاريخي نيشابور و روستاهاي زيبا و قديمي آن مي خوانيد.

اگر مي خواهيد در اين سفر، هم آثار تاريخي ببينيد، هم از زيبايي هاي طبيعت لذت ببريد، هم با صنايع دستي منحصر به فرد ايراني آشنا شويد و هم با دست پر از سفر برگرديد، ما هم مثل «عطار نيشابوري» در «تذکره الاوليا»، روستاي «خَرو» نيشابور را به شما پيشنهاد مي کنيم؛ روستايي تاريخي با محله هايي قديمي به نام هاي «خرو عليا» و «خرو سفلي» که ده ها جاذبه طبيعي مانند آبشارها دل انگيز و باغات مفرح و زيبا دارد.

در بافت تاريخي روستاي «خرو» نيز مي توانيد معماري صد سال پيش ايران را از نزديک ببينيد. ارتفاعات سرسبز خرو و آبشارهاي روستا هم گوشه اي از طبيعت ديدني کوهپايه بينالود را به نمايش مي گذارند. فصل بهار و پاييز، يکي از بهترين فصل ها براي رفتن به اين روستاي تاريخي است، اما در فصل هاي بارندگي، هميشه مراقب سيلاب ها باشيد؛ در اين زمان، حتي در آفتابي ترين روز سال هم ناگهان مي توان شاهد بارش باران سيل آسا بود؛ بنابراين از چادر زدن در کنار رودخانه «خرو» پرهيز کنيد و يادتان باشد که حتما قبل از ورود به باغ ها، از صاحبانشان اجازه بگيريد.

مسير رسيدن به روستاي خرو بسيار ساده است. از مشهد به نيشابور و 20 کيلومتر مانده به شهر، به ابتداي راه «خرو» مي رسيد که در سمت چپ جاده قرار دارد. از حاشيه جاده تا روستا 6 کيلومتر راه است. همچنين مي توانيد از سواري هايي استفاده کنيد که در ايستگاه «پنجراه» نيشابور صف کشيده اند تا مسافران را به روستاي «خرو» برسانند. ايستگاه ميني بوس هاي «خرو» هم در حاشيه «ميدان بار» نيشابور قرار دارد.



«جهان نما» دهکده اي نزديک آسمان گلستان

روزي براي روستاگردي


«جهان نما» دهکده اي است ييلاقي در استان گلستان که فقط يک دشت زيبا نيست؛ منطقه اي است منحصر به فرد در ميان رشته کوه هاي البرز که مي توانيد از ارتفاعات آن، دشت گرگان و دريا را نظاره کنيد؛ آن هم فارغ از هرگونه هياهو و دور از هرگونه آثاري مانند آب و برق و تلفن!

اينجا خبري از دود و دم شهري نيست. هرچه هست آسايش است و آرامش؛ صداي آواز پرندگان، درخشش آفتاب در کنار نسيمي ملايم، زمين سبز با گل هاي زرد و سفيد و آبي و درختاني با سايه سار گسترده؛ اينجا جهان نماست، دشتي زيبا که دو روستاي «کفشگيري محله» و «سعدآباد محله» را در خود جاي داده و داراي خانه هايي است با معماري کاملا سنتي.

منطقه حفاظت شده «جهان نما» يکي از همين مناطق است؛ جنوبي ترين جنگل انبوه گلستان در شرقي ترين بخش رشته کوه البرز قرار دارد. اينجا را بام استان گلستان مي دانند؛ چرا که با ارتفاع سه هزار و 86 متري خود در مرتفع ترين قسمت آن مي توان چشم اندازهاي کردکوي، گرگان و بندر ترکمن را تماشا کرد.

سفر به «جهان نما» اين حسن را دارد که مي توانيد يکي دو شب در کلبه روستاييان اقامت کنيد و سبک زندگي جالب آنها را از نزديک ببينيد؛ اين کلبه ها که با خشت و گل پوشيده شده اند، بوي چوب نمدار را به ريه هاي خشک و شهري شما مي دمند!

براي اقامت در اين منطقه، برنامه سفر را از قبل بايد با افراد محلي هماهنگ کنيد. ضمنا به علت کوهستاني بودن «جهان نما»، شما بايد حتما لباس گرم با خود داشته باشيد؛ «جهان نما» شب هاي بسيار سردي دارد. راه هاي دسترسي به آن از کردکوي به سمت پارک جنگلي کردکوي، روستاي درازنو و رادکان و حاجي آباد و دهکده ييلاقي جهان نما ميسر است.



واريان را بايد با قايق سواري ببينيد

روزي براي روستاگردي


سفر به روستايي که در دامنه کوه و در کنار درياچه اي حاصل از ساخت سد قرار دارد، مي تواند تجربه اي جذاب و هيجان انگيز باشد؛ آن هم روستاي منحصر به فرد «واريان» واقع در مسير کرج به چالوس را فراموش نکنيد.

اين بار نمي خواهيم جاده چالوس را تا انتها برويم، بلکه دسترسي به اين بهشت زيبا در همان اول جاده براي ما ميسر است، اما چشم ما اين بار به دنبال روستايي است که براي رسيدن به آن بايد سوار قايق شويم. مخصوصا هر جا که درياچه اي و رودي باشد. حتما در کنار آن، آبادي سرسبزي هم يافت مي شود. اين روستا که در استان البرز واقع شده، جايي نيست جز «واريان»؛ حتي اسم اين روستا هم زيباست.

بعد از رسيدن به سد اميرکبير، اين روستا با چشم انداز سرسبز و آرام نمايان است. تنها راهي هم که مي توانيد از آن به واريان وارد شويد، راه آبي و از طريق قايق است. اينجا يک مکان ييلاقي است که مي توانيد از هواي مطبوع آن لذت ببريد و چند ساعتي زير سايه سار درختانش بياساييد.

«واريان» از آن روستاهايي است که به دليل راه نزديک و زيبايي هاي منحصر به فرد آن، شما را بارها و بارها به سوي خود مي کشاند. ماهيگيري هم يکي از تفريحات مرسوم اهالي اين روستا به شمار مي رود. در عين فراموش نکنيد روستاي «واريان» يکي از ديدني هاي کشورمان است و حيف است که آن را نبينيم.



روستايي در دو طبقه با خانه هاي دستکند

روزي براي روستاگردي


در 24 کيلومتري شهرستان بناب، دو روستاي هدف گردشگري قرار دارد که معماري پلکاني آنها براي بسياري از گردشگران، زيبا و جذاب است؛ روستاي تاريخي «توته خانه» در 22 کيلومتري شهر بناب و محصور در ميانه هاي يک کوه سرسبز، اين روزها هواي بسيار مطبوع و طبيعت جذابي دارد.

يکي از مهم ترين جاذبه هاي «توته خانه»، معماري صخره اي اين روستا است که در نوع خود کم نظير و ديدني است، اما دو کيلومتر دورتر از روستاي «توته خانه»، روستاي ديگري با جمعيت 70 خانوار قرار دارد که به آن «سِوِر» مي گويند. معماري منحصر به فرد اين روستا نيز سبب شده است که در کنار روستاهايي مانند «کندوان» و «توته خانه»، مقصد گردشگراني باشد که در ايام تعطيلات به ويژه قبل از فرارسيدن هواي بسيار سرد، به اين مناطق سفر مي کنند.

«سور» نيز مانند «کندوان» و «توته خانه»، داراي بافت صخره اي است و خانه هاي دستکند آن که وسعت آنها حدود 150 تا 200 متر است، به صورت تو در تو ساخته شده اند. در اعماق زمين هاي روستاي حيرت انگيز «سور» نيز ده ها خانه دستکند در دل سنگ ها و گدازه هاي آتشفشاني ساخته شده است، اما با توجه به اين که اين دستکندها در زير خانه هاي شخصي اهالي روستا قرار دارند، دسترسي به آن دشوار است. در حال حاضر نيز نمي توان وسعت اين شهر زيرزميني را تخمين زد؛ حتي اين امکان وجود دارد که بخشي از تاريخ اين منطقه، در همين دستکندهاي زيرزميني يافت شود.



سرسبزترين روستا در کوير بلوچستان

روزي براي روستاگردي


اين روستا که حدود 75 کيلومتر تا گرماي سوزان کوير «ريگ ملک» فاصله دارد، گويي که قطعه اي از بهشت است تا شاهدي بر قدرت پروردگار باشد؛ سرسبزي و طراوت آن نيز نمايي بسيار دل انگيز دارد.

درواقع، روستاي «تمين» بهشتي است در بلوچستان و دري است بر دامان تفتان. اگر مسير رودخانه اين روستا را تعقيب کنيم، روستاهاي دهستان يکي پس از ديگري در مسير آن قرار گرفته اند.

اثر برجسته و شناسايي شده تمين، قلعه اي با 25 متر ارتفاع از سطح دره تمين مرکزي بر فراز صخره اي بلند با مصالح بومي، هم چون گل رس ساخته شده؛ در حالي که قلعه «باذ» قدمت 250 ساله مرکز فرماندهي حاکمان منطقه بوده است.

از آثار ديگر اين دهستان، «چله خانه» است که در گذشته هاي دور، مردم مسلمان اين ديار در اين مکان که در دل کوه کنده شده بود، به مدت 40 شبانه روز به دعا و عبادت مي پرداختند و غذايشان فقط آب و در صورت نياز يک عدد خرما بوده است.

«تمين» از زاهدان 135 کيلومتر و از ميرجاوه 65 کيلومتر فاصله دارد و کار عمده مردم منطقه کشاورزي است. محصول اصلي آن نيز انجير، توت، شاه توت و ده ها ميوه ديگر است که در آن به عمل مي آيد و بادام، پسته و گردو نيز در آن قابل برداشت است.


منبع : جام جم سرا

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها