City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

مروري بر بهترين جاذبه هاي گردشگري قزوين (1394/12/25)

استان قزوين با چشم‌اندازهاي طبيعي، قلاع باستاني، بناهاي تاريخي، آب‌انبار و دروازه‌ها، امامزاده و مسجد، موزه‌هاي متنوع،حمام و خانه‌هاي تاريخي نوروز را در افق مينودري جشن مي‌گيرد.
مروري بر بهترين جاذبه هاي گردشگري قزوين

به گزارش بزنيم بيرون ، بهار و سفرهايش، بهار و باز کوله‌بار را بستن و دل به جاده سپردن و جاده به جاده و شهر به شهر را طي کردن، بهار و عيد ديدني‌ها، بهار و نديدني‌ها. شهر به شهر را که بگردي و از هر چه نديده‌اي ديدن کني به قزوين مي‌رسيد.

شهر آب‌انبارها و دروازه‌ها، شهر دهخدا و عارف، شهري که اگر سيزده روز تعطيل عيد را صرف ديدن جاذبه‌هاي آن کني باز نديدني‌هايي باقي مي‌مانند. شهري که از قديمي‌ترين حوزه‌هاي تمدني ايران محسوب شده و سابقه سکونت در آن به ۹ هزار سال مي‌رسد.

استان قزوين جاذبه‌هاي تاريخي و طبيعي زيادي دارد، آرامگاه پيغمبريه، زيارتگاه امامزاده حسين(ع)، قلاع الموت و سميران، درياچه اوان، چشمه‌سارهاي الموت، طارم سفلي، کاروانسراهاي بويين‌زهرا و ده‌ها آثار گردشگري ديگر که تک‌تک آن‌ها جذابيت خاصي براي گردشگران و جهانگردان دارد.

دژهاي متعدد، قلعه‌ها، مساجد تاريخي، زيارتگاه‌ها، مدارس، عمارت ها، بازارها، خانه‌هاي قديمي، دروازه‌ها، کاروان‌سراهاي شهري و بين‌راهي، کليساها، برج‌ها، مقبره‌ها، آب‌انبارها و گرمابه‌ها روايتگر تاريخ غني و پرافتخار بخشي از سرزمين بزرگ ايران هستند که استان قزوين بخشي از اين آثار کشور را در خود جاي داده است.

مسجدالنبي  

يكي از بزرگ‌ترين و باشکوه‌ترين مساجد ايران است كه با ۱۴ هزار مترمربع مساحت ازنظر گستردگي صحن و شبستان‌ها، شيوه معماري و استواري بنا در قزوين و ايران منحصربه‌فرد به شمار مي‌رود. بر اساس کتيبه‌ها و منابع معتبر، بنيان مسجد را بايد به‌وسيله فتحعلي شاه قاجار بدانيم هر چند بعضي صفوي بودن اساس مسجد را مطرح کرده‌اند.

سه در ورودي شمالي، غربي و شرقي با سردرهاي رفيع و شكوهمند كه با کاشي‌هاي لاجوردي و خطوط ممتاز نستعليق و ثلث آراسته‌اند به حياط وسيعي باز مي‌شوند كه به شكل مربع‌مستطيل و از شمال به جنوب گسترده است و حوض سنگي بزرگي در ميانه آن، ايوان‌هاي بلند شمالي و جنوبي را با آسمان مينايي انعكاس مي‌دهد.

چهار ايوان كه با دو گوشواره در هر طرف به رواق‌هاي هشتگانه مسجد مي‌پيوندند و تزيينات كاشي و کتيبه‌هاي نفيس را بر پيشاني خود دارند، جلوه‌اي خاص به مسجد بخشيده‌اند. هر يك از رواق‌هاي شمالي و جنوبي داراي چهارطاق نما و رواق‌هاي شرقي و غربي داراي ۹ طاق‌نما هستند كه هر شبستان ۲۸ طاق كوچك دارد كه وسعت هرکدام ۱۶ مترمربع است و به فاصله شش متر از همديگر، روي ۱۸ ستون استوار شده‌اند.

ارتفاع هر يك از ستون‌ها ۲۵.۲ متر است. برفراز مقصوره جنوبي، گنبد بزرگ و زيبايي به قطر دهانه ۱۵ متر قرار دارد. اين گنبد به‌صورت دو پوسته و پيوسته ساخته‌شده و ارتفاع تيزه داخلي آن تا كف بنا ۸۳/۲۰ و ارتفاع رأس خارجي آن تا كف حدود ۲۵/۲۳ متر است.

ضخامت بدنه گنبد در پاكار نيز حدود ۷۰.۱ متر، سطح خارجي آن با كاشي پوشيده شده و داراي طرح‌هاي هندسي و خطي است.

پيش از اين در طرفين گنبد، مناره رفيعي قرار داشته كه مادام ديولافوا به آن‌ها اشاره‌کرده و سردر شمالي مسجد بسيار مجلل و رفيع است و سرتاسر آن با کاشي‌هاي مينايي و اسلوب بديعي تزيين‌شده و داراي کتيبه‌اي از كاشي لاجوردي به خط نستعليق ممتاز به تاريخ ۱۲۰۲ هـ. ق است و به ايواني مي‌پيوندد كه سطح زمين آن به شكل كثيرالاضلاع مخمس به مساحت ۸۲ متر بنا شده و بر بالاي آن ماذنه بزرگي ساخته‌اند.

اين مسجد نيز همانند مسجد جامع داراي شبستاني زيرزميني است كه اينك به عنوان كتابخانه نبويه از آن استفاده مي‌شود.

کليساي کانتور

بناهاي تاريخي- مذهبي هميشه شگفت‌انگيز بوده‌اند، حتي اگر اين بنا يک کليساي قديمي و کوچک باشد که در دل منطقه‌اي مسلمان نشين جا خوش کرده باشد.

کليساي کانتور، کليساي کوچکي است که بايد آن را در قزوين ببينيد، شهري که به گواه تاريخ تا پيش از ورود اسلام به ايران زرتشتي بود و پس از آن نيز همه مسلمان شدند. با اين حال کليساي کوچک کانتور وقتي ساخته شد که روس‌ها در جنگ جهاني دوم بخش‌هايي از ايران را اشغال کردند و براي انجام فرايض ديني اين کليسا را بنا گذاشتند.

براي ديدن اين بناي تاريخي بايد سري به قزوين بزنيد تا ساختمان قديمي کانتور را با طرح چليپايي‌اش ببينيد. محراب اين کليسا رو به شرق است و ورودي آن در ضلع غربي و از اين ورودي که عبور کنيد يک سقف شيب‌دار را مي‌بينيد که پس از آن در ورودي قرار دارد. کمي جلوتر به پيش فضاي هال مي‌رسيد که بالاي آن برج ناقوس کليسا با ارتفاع حدود ۱۱ متر به چشم مي‌خورد.

شايد به دليل همين برج بلند باشد که کليساي کانتور را به نام برج ناقوس مي‌شناسند. نقشه معماري کليسا چندضلعي نامنظم است که با آجر قرمز لعاب‌دار پوشيده شده و نماي جالبي پيدا کرده است.

در نماي خارجي کليسا هم ستون‌هاي تزييني زيبايي به چشم مي‌خورد و به دليل همين شکل و شمايل خاص کليساي کانتور در ميان بناهاي تاريخي قزوين جايگاهي متفاوت پيدا کرده است.

در ورودي اين کليسا بعد از عبور از ايوان کوچکي که نيم متر از سطح زمين بالاتر است، به سالن اصلي و دو اتاق کوچک در شمال و جنوب آن باز مي‌شود که هر کدام با پنجره‌هاي نعل اسبي به بيرون ارتباط دارند. هال هم شامل نمازخانه و محراب است و در دو طرف آن، دو فضاي مستطيل شکل طراحي شده اما درباره تاريخچه بنا، در دوره مشروطه، محوطه‌اي به نام کانتور در اختيار روس‌هاي تزاري قرار گرفت که دفاتر اداري خود را در آن مستقر کردند.

پس از آن کليساي کانتور در داخل اين محوطه توسط شرکت راه‌سازي روس‌ها بنا شد. اگر گذارتان به کانتور بيفتد مي‌بينيد که در محوطه کليسا دو مقبره قرار دارد. اين دو مقبره ربطي به خادمان يا کشيشان کليسا ندارد؛ يکي از اين مقبره‌ها متعلق به يک خلبان روسي است که بر اثر سقوط هواپيمايش در جنگ جهاني اول کشته شد و ديگري متعلق به يک مهندس راه‌سازي روسي است.

عمارت کلاه‌فرنگي يا چهل‌ستون

عمارت چهل‌ستون يا کلاه‌فرنگي يکي از آثار مهم دوره صفويه در قزوين است که در مرکز شهر قزوين و در جنوب سبزه‌ميدان (ميدان آزادي)، در ميان باغ بزرگي واقع‌شده و تنها کوشک باقي‌مانده از مجموعه کاخ‌هاي سلطنتي روزگار شاه‌طهماسب است.

اين بنا در دوره قاجاريه توسط محمدباقر سعدالسلطنه فرماندار وقت قزوين بازسازي شد و چهل‌ستون نام گرفت.

بنا ساختماني هشت‌ضلعي به مساحت تقريبي ۵۰۰ مترمربع است که بر اساس نقشه يک معمار ترک در دوطبقه ساخته‌شده و داراي تالارها و اتاق‌هاي کوچکي در هر طبقه است. رواقي با ستون‌هاي آجري و قوس‌هاي نيم دايره‌اي بنا را در برگرفته و بر بالاي آن ايواني با ستون‌هاي چوبي استوارشده  است.

نقاشي‌هاي ديواري طبقه اول نمونه‌اي از هنر نگارگري مکتب قزوين و داراي شهرت جهاني است. مکتب حاکم بر اين نقاشي‌ها از تغيير و تحولات سياسي نيز تأثير گرفته، به‌نحوي‌که ظهور نادرشاه و مکتب افشاريه در چهل‌ستون ديده مي‌شود.

همچنين ظهور قاجار نيز در سومين لايه نقاشي‌هاي کاخ چهل‌ستون ديده مي‌شد که به‌مرور زمان از ميان رفته‌ است. اين ديوارهاي مزين به نقاشي و ديوارنگاره‌ها در نوع خود منحصربه‌فرد بوده و وجود سه لايه ديوار نگاره حاکي از گذشت ادوار مختلف تاريخي بر آن است.

تالار بزرگ طبقه دوم با ارسي‌هاي پنج چشمه‌اي در چهار جهت اصلي به محوطه غلام گردش بالا مي‌پيوندد که داراي سقف بلندي از خنچه پوش بوده است. از اين بنا هم‌اکنون به عنوان گنجينه (موزه) قزوين استفاده مي‌شود.

گفته‌اند بناي هشت‌بهشت اصفهان با گرته برداري از اين اثر ساخته‌شده است. عمارت چهل‌ستون قزوين در بهمن‌ماه سال ‌ ۱۳۳۴به شماره ۳۸۹ در فهرست آثار تاريخي ايران ثبت‌شده است.

خانه بهروزي‌ها

خانه بهروزي مربوط به دوره قاجار است و در قزوين، خيابان امام، کوچه  زرگرها واقع‌شده و اين اثر در تاريخ  ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۶۰۸ به‌عنوان يکي از آثار ملي ايران به ثبت رسيده است.

خانه بهروزي ازجمله بناهاي شيوه معماري خانه‌سازي قزوين است که با حياط مرکزي اصلي و حياط‌هاي جانبي شکل‌گرفته و حياط اندروني با تناسب نيم کشکولي، در دو جبهه داراي شاه‌نشين‌هاي تابستاني و زمستاني و در دو جبهه ديگر داراي ايوان‌هاي طاق نمايي است.

شاه‌نشين اصلي خانه از طريق ايواني ستون‌دار با حياط بيروني نيز ارتباط دارد. خانه در دو طبقه زيرزمين و هم کف شکل‌گرفته و تزيينات آجري لبه بازشوها وارسي‌هاي آن، ازجمله تزيينات قابل‌توجه اين بناست.

خانه تاريخي بهروزي قزوين از آثار ارزشمند دوره قاجاريه با ظرفيت ۲۷ تخت، رستوران و حمام سنتي، آتليه عکاسي و... با حفظ فضاي سنتي نوسازي و تجهيز شده است تا در کنار هتل‌ها، مهمان‌پذيرها و ديگر اماکن اقامتي امکانات و تسهيلات لازم جهت رفاه حال مسافران و گردشگران در اختيار آن‌ها قرار گيرد.

اين خانه و هتل تاريخي با مساحت ۱۳۵۵ مترمربع زمين و ۱۲۱۰ مترمربع سطح زيربناي شامل سه‌طبقه و دو بخش بيروني و اندروني است.

حمام قجر

گرمابه قجر يادگار دوران صفويه و از بزرگ‌ترين گرمابه‌هاي شهر قزوين است که چون نگيني زيبا در بين آثار تاريخي شهر مي‌درخشد.

يکي از کهن‌ترين و بزرگ‌ترين گرمابه‌هاي قزوين که  به دستور شاه ساخته‌شده و نخست «حمام شاهي» نام داشته، حمام قجر قزوين است که  تاريخ بناي آن را "صحت عافيت" گفته‌اند که معادل ۱۰۵۷ است چرا که در دوره‌اي تاريخي معماران بنا به دليل ماندگاري تاريخ ساخت، آن را به‌صورت رمزگونه يا به شعر نوشته و با احتساب عدد ابجد آن، تاريخ ساخت در دل شعر باقي‌مانده است.

اين روش باعث مي‌شود که شعر در اذهان باقي بماند و اگر زماني کتيبه ثبت‌شده در آن تخريب شود، تاريخ ساخت آن محفوظ است.

اين حمام يکي از کهن‌ترين و بزرگ‌ترين گرمابه‌هاي قزوين است که در سال ۱۰۵۷ هجري قمري توسط امير گونه خان از اميران شاه‌عباس دوم در دوره صفويه در محله عبيد زاکاني فعلي بنام حمام شاهي ساخته‌شده که با سه بخش اصلي سربينه، مياندر و گرمخانه بالغ‌بر هزار و ۴۵ مترمربع مساحت دارد.

مساحت حمام قجر در حدود ۱۰۴۵ مترمربع است و از دو قسمت جداگانه زنانه و مردانه و سه بخش اصلي سربينه، مياندر و گرمخانه تشکيل‌شده است. درب اصلي حمام رو به جنوب باز مي‌شود و با راه‌پله مارپيچي به سربينه منتهي مي‌شود.

سربينه بزرگ گرمابه که حوض زيبايي در وسط آن قرار دارد، شش شاه‌نشين و طاق‌نما را در پلاني هشت‌ضلعي با راهرويي به گرمخانه پيوند مي‌دهد.

سربينه مکاني براي تعويض لباس و آماده شدن مراجعين براي استحمام بوده است، درب ديگري نيز از جانب غربي به حمام راه داشته که احتمالاً مخصوص بانوان بوده است. سربينه که طرحي مستطيل شکل دارد و از دو طاق جناغي در شرق و غرب آن تشکيل‌شده، توسط راهرويي که داراي طاق جناغي بسيار باريک است به گرمخانه راه مي‌يابد.

گرمخانه زنانه و مردانه به شکل چليپاست و اتاقک‌هايي براي شستشو در شرق و غرب آن تعبيه‌شده که پوشش بنا، گنبدي است و در هر گنبد جام ‌خانه‌اي عمل نورگيري را انجام مي‌دهد.

ازاره گرمخانه‌ها تا ارتفاع ۱٫۵ متر کاشي‌کاري شده و رسمي بندي و يزدي بندي سقف‌ها به تزيين آن افزوده است.

سنگ‌هاي بزرگ و يک‌تکه‌اي که سکوها را فرش کرده، از ويژگي‌هاي اين بنا محسوب مي‌شود. اين اثر تاريخي در سال ۱۳۷۹ توسط ميراث فرهنگي و گردشگري استان قزوين خريداري و با سرمايه‌گذاري شهرداري قزوين و مديريت سازمان نوسازي و بهسازي مرمت شد و هم‌اکنون به‌عنوان موزه مردم‌شناسي در۳ بخش اقوام، آداب‌ورسوم و مشاغل مورد بازديد علاقه‌مندان قرار مي‌گيرد.

اين موزه از سه بخش تالار اقوام، مشاغل و آئين‌ها تشکيل‌شده است که در قسمت سربينه زندگي اقوام غالب ساکن قزوين مانند تات، مراغي، کرد، لر و ترک به معرض نمايش گذاشته و در تالار مياندر، آيين‌هاي سيزده‌بدر، پنجاه بدر و مراسم سوگواري امام حسين (ع) و در قسمت آخر نيز شش شغل حجامت، مکتبخانه داري، بارفروشي، آهنگري، تعزيه‌خواني، دعانويسي و حلاجي در معرض ديد بازديدکنندگان قرارگرفته است.

اين حمام در سال ۱۳۷۹ خورشيدي توسط سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان قزوين خريداري و با سرمايه‌گذاري شهرداري قزوين و مديريت سازمان نوسازي و بهسازي مرمت شد و به‌عنوان موزه مردم‌شناسي تغيير کاربري داد. اين موزه شامل ۳ بخش اقوام، آداب‌ورسوم و مشاغل است و زندگي روزمره مردم به وسيله مجسمه‌هايي در معرض ديد عموم قرارگرفته است و در تاريخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۶۰۱ به‌عنوان يکي از آثار ملي ايران به ثبت رسيده است. در نوروز ۹۳ حدود ۷۰ هزار گردشگر و مسافر از اين محل بازديد کرده بودند.

عمارت شهرداري

ساختمان شهرداري قزوين قديمي‌ترين عمارت شهرداري است که قبل از وقوع جنگ جهاني اول توسط شرکت روسي «شوسه» که راه شوسه قزوين به تهران را احداث کرد ساخته شد.

روس‌ها از اين عمارت به‌عنوان محل زندگي و اجتماعات هنري استفاده مي‌کردند اما بعد از جنگ که موظف به پرداخت غرامت به ايران شدند، اين مجموعه به بلديه (شهرداري سابق) قزوين تحويل داده شد و از سال ۱۳۰۶ شهرداري قزوين در آن مستقر شد.  

ورودي بنا دو پله بلندتر از کف حياط است و به صورت يک ايوان جلو آمده و داراي ۶ ستون است. اتاق ورودي که از ايوان منشعب مي‌شود ساده و مربع شکل است و داراي کفي با کاشي‌هايي به رنگ سياه‌وسفيد و سقفي ساده و تخت است.

اين عمارت پس از انجام عمليات مرمت به «موزه بلديه» تغيير کاربري داد و ازجمله آثاري که در اين موزه به نمايش گذاشته‌شده مي‌توان به زين اسب، دستگاه تايپ و راديوگرام صدرالعلماء (اولين شهردار قزوين)، مکاتبات اداري، نامه‌هاي ارسال‌شده توسط مردم، بيش از ۲۰۰۰ سند از حوزه‌هاي شهرداري و نيز اسنادي در خصوص شرکت‌هاي زيرمجموعه شهرداري همچون شرکت آب و برق، اشاره کرد که در معرض ديد قرار داده‌شده‌اند.

اوان، درياچه‌اي بر بام قزوين

درياچه اُوان، در ۸۸ کيلومتري شمال شرق قزوين واقع‌شده است. از اتوبان تهران- قزوين که به ورودي قزوين و در اصطلاح مردم محلي، به ميدان غريب کش رسيديد، سمت راستتان تابلوي الموت را مي‌بينيد.

مسير قزوين و الموت که مسيري تماشائي و پر از دشت‌هاي سرسبز و البته کوهستاني و صعب‌العبور و پر از گردنه‌هاي خطرناک و بسيار زيباست را ادامه مي‌دهيد. از رجايي دشت که بگذريد و حدود ۳ ساعت که راه بپيماييد به يک دوراهي مي‌رسيد. يک‌راه به سمت الموت مي‌رود و راه ديگر به درياچه اُوان، پس از طي ۸ کيلومتر و گذشتن از روستاي سرسبز زرآباد، گردنه آخر را که رد کنيد، درياچه اُوان ديده مي‌شود.

اُوان درياچه‌اي است با مساحت ۷۰ هزار مترمربع که در ارتفاع ۱۸۱۵ متري از سطح دريا و در ميان چهار روستاي اوان، وربن، زوار دشت و زرآباد واقع‌شده است.

عمق درياچه طبق آخرين برآورد که يک گروه غواصي در سال ۹۲ انجام دادند برابر با ۶.۸ متر اندازه‌گيري شده است، هيچ رودي به درياچه نمي‌ريزد و آب آن از چشمه‌هاي جوشاني که از کف درياچه به بالا مي‌آيد تأمين مي‌شود و از سرريز آب درياچه، مزارع کشاورزي اطراف تغذيه مي‌شود.

ايام نوروز با شکوفا شدن فضاي سبز پيرامون درياچه، اوان محل مناسبي براي تفرج و ماهي گيري و به‌ويژه گذراندن روز طبيعت است بر همين اساس سالانه هم‌زمان با فرارسيدن روز طبيعت پيرامون اين درياچه مملو از خانواده‌هايي است که از شهرهاي مختلف استان‌هاي تهران، البرز و قزوين براي برخورداري از اين محيط بکر خود را به اوان رسانده‌اند.

استان قزوين با داشتن جاذبه‌هاي تاريخي و گردشگري و طبيعت زيبا و بکر خود مي‌تواند ايام خوشي را توأم بانشاط و فرح‌بخشي براي خانواده‌ها فراهم کند و تجربه شيريني از سفر را در تعطيلات سال نو به ثبت برساند.

نوروز قزوين زيبا و ديدني است و مردم خون گرم و ميهمان‌نواز اين خطه با سوغات و صنايع‌دستي و شيريني‌هاي لذيذ خود منتظر ورود گردشگران داخلي و خارجي هستند تا ايام خوشي را براي هم‌وطنان مهيا کنند


نویسنده : فرزانه سهرابی
منبع : خبرگزاري مهر

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها