City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

گردهمايي نام‌آوران فارس در خانه زينت الملوک (1395/01/01)

- اگر گردشگراني که به شيراز سفر مي کنند بخواهند با نام‌آوران فارس آشنا شوند، کافي است سري به خانه زينت الملوک بزنند و در آنجا تنديس همه بزرگان و مشاهير استان را ببينند.
گردهمايي نام‌آوران فارس در خانه زينت الملوک

در محله قديمي بالاكف شيراز كه خيابان لطفعلي خان زند از آن مي گذرد و در ضلع غربي نارنجستان قوام، عمارتي زيبا قرار دارد كه متعلق به خاندان قوام الملك بوده و به خانه زينت الملك معروف است.

اين بنا از آثار به جا مانده از دوره قاجار است كه ساخت آن در سال ۱۲۹۰ هجري قمري به دستور علي محمد خان قوام الملك دوم (نوه حاج ابراهيم خان كلانتر اعتمادالدوله شيرازي) آغاز شد و در سال ۱۳۰۲ هجري قمري به پايان رسيد.

در حياط اين بنا علاوه بر ازاره هاي سنگي حجاري شده و مشبك كاري شده، دو باغچه زيبا، يك حوض بزرگ كه از شش قطعه سنگ يكپارچه تشكيل شده و يك حوض كوچك وجود دارد.

كاشي كاري هفت رنگ هلالي شكل كه در پيشاني بالاي ساختمان قرار گرفته، از زيبايي خاصي برخوردار است.

اما يكي از ويژگي هاي منحصربه فرد اين بناي تاريخي، راه اندازي موزه اي به نام گنجينه تاريخ فارس است. اين گنجينه دربرگيرنده تنديس بيش از ۴۶ نفر از بزرگان و نام آوران فارس به شيوه مجسمه هاي مومي و نيز سنگ و چوب است.

اين موزه كه در نوع خود در كشور بي نظير است با ساختن نمادهاي گوناگون از بناها و شخصيت هاي تاريخي، گذري كوتاه بر تاريخ فارس دارد و دربرگيرنده دوران ايلامي، هخامنشي، ساساني، اسلامي، اتابكان، آل بويه، زنديه، صفويه، قاجار، انقلاب مشروطيت و انقلاب اسلامي است.

با ورود به هر دوره تاريخي و نيز در كنار تنديس هاي به نمايش درآمده در اين موزه، اطلاعاتي پيرامون آن دوران و يا شخصيتها به زبان فارسي و انگليسي ارائه شده است.

ققنوس

در افسانه ها آمده است ققنوس مرغ خوش رنگ و آواز كه منقار او ۳۶۰ سوراخ دارد بر كوهي بلند در مقابل باد نشيند و صداهاي عجيب از منقار او برآيد.

گفته اند كه هزار سال عمر كند و چون سال هزارم به سر آيد و عمرش به آخر رسد، آنگاه هيزم فراوان گرد آورد و بر بالاي آن نشيند و سرودن آغاز كند و بال برهم زند تا آتشي افروزد و در آتش بسوزد و از خاكستر تخمي و از آن ققنوسي ديگر.

خشايارشاه اول

خشايارشاه پسر داريوش اول از پادشاهان سلسله هخامنشي بود. وي در هنگام جلوس ۳۴ سال داشت. خشايارشاه كار پدرش را در عمران و ساختمان سازي در تخت جمشيد دنبال كرد.

وي در جنگ با يونانيان از تنگه ترموپيل گذشت و با شكست دادن يونانيان، آتن را فتح كرد.

آتوسا

آتوسا دختر كوروش بزرگ موسس سلسله هخامنشيان و مادرش ماندانا بود. چون در دوره هخامنشيان، ازدواج ها مصلحتي و سياسي بود وي ابتدا همسر كمبوجيه و بعد برديا و سپس زن داريوش اول دومين پادشاه هخامنشيان شد.

وي در دربار داراي قدرت و نفوذ بود و پسرش خشايارشاه پس از مرگ كوروش به سلطنت رسيد و در جنگ هاي ايران و يونان نقش مهمي داشت.

شاپور ساساني

شاپور ساساني پسر اردشير، دومين پادشاه ساساني پس از درگذشت پدر در اواسط قرن سوم ميلادي به سلطنت رسيد. از جمله وقايع زمان او، آميختگي دين و سياست، شكل گيري جامعه روحانيت رسمي زرتشتي توسط كرتير، ظهور ماني و گسترش مانويت بود.

از كارهاي شاپور، شكست روميان و به اسارت گرفتن والريانوس پادشاه روم، نگارش كتيبه زرتشت و نقش پيروزي خود بر والرين در نقش رستم است.

باربد

باربد، موسيقي دان، شاعر، نغمه پرداز و نوازنده درباره خسروپرويز ساساني است. وي از اهالي جهرم فارس و سازنده سي لحن از الحان موسيقي ايران است.

باربد به جهت مهارت در نواختن بربط و سرودن شعر، به دربار خسرو پرويز راه يافت.

وي همچنين براي هر روز سال يك قطعه موسيقي تنظيم كرده بود كه آن را ۳۶۰ نوا مي ناميدند. گنج بادآور، آرايش خورشيد، نيمروز، رامش جان و... از جمله نغمه هايي است كه منصوب به باربد است.

سيبويه

ابوبشر عمروبن عثمان ملقب به سيبويه يكي از بزرگان علم نحو و لغت عربي در قرن دوم هجري است. اثر مهم وي، الكتاب، جامع ترين و معروف ترين كتاب در دستور زبان عربي است.

ابن مقفع

ابومحمد عبدالله، مترجم و نويسنده بزرگ قرن دوم هجري است. وي در فيروزآباد فارس متولد شد و در همان كودكي به همراه پدر به بصره رفت. ابن مقفع علاوه بر دانش گسترده اي كه از زبان پهلوي در فارسي كسب كرده بود در زبان عربي نيز بسيار تبحر داشت.

حلاج

حسين به منصور مشهور به حلاج از مردمان بيضاي فارس و از عارفان قرن سوم و اوايل قرن چهارم هجري است. حلاج از مريدان سهل بن عبدالله تستري و جنيد بغدادي بود. وي به طريق تصوف درآمد و از اين رو شهيد عشق شد.

او را عارفي دلسوخته مي دانند كه اسرار را هويدا مي كرد. بر اين اساس او را به جرم كفر و الحاد و اناالحق گويي اش محبوس کرده و سرانجام در سال ۳۰۹(ه.ق) او را تازيانه زدند و به دار آويختند.

باباكوهي

ابومحمدبن عبدالله بن عبيدالله از مشايخ بزرگ صوفيه در سده چهارم هجري بوده. شهرت وي در منابع عربي به صورت ابن باكويه ضبط شده و چون اواخر عمر در دامنه كوهي نزديكي شيراز عزلت گزيده نزد تمام مردم به باباكوهي شهرت يافته است.

شيخ روزبهان

ابومحمد روزبهان بن ابونصر بقلي فسايي معروف به شيخ شطاح از علماي قرن ششم هجري بوده است. وي به تصوف روي آورده و به يادگيري قرآن و تحصيل علوم مشغول بوده است. روزبهان مدت ۵۰ سال در مسجد جامع عتيق شيراز براي مردم وعظ مي كرده است.

سعدي شيرازي

شيخ مشرف الدين مصلح بن عبدالله متخلص به سعدي و ملقب به افصح المتكلمين در بين سال هاي ۶۰۵ يا ۶۰۶(ه.ق) در شيراز و در يك خانواده اهل علم ديده به جهان گشود.

سعدي پس از مسافرت هاي طولاني به شيراز بازگشت. وي چندي معتكف مقبره شيخ ابوعبدالله بن خفيف شد تا اينكه خواجه شمس الدين صاحب ديوان وزير معروف به آباقاآن مبلغي وجه نقد براي ساختن خانقاهي پيش او فرستاد.

سعدي در چهاركيلومتري شمال شرقي شيراز و در زير قلعه فهندژ در كنار جويباري مصفا آن خانقاه را ساخت و در همانجا ديده از جهان فرو بست.

قطب الدين

قطب الدين محمود معروف به علامه شيرازي از پزشكان و دانشمندان قرن ۷ هجري است. قطب الدين نخست به تحصيل طب پرداخت و در سن ۱۴ سالگي بعد از درگذشت پدر به مداواي بيماران پرداخته است.

آبش خاتون

آبش خاتون دختر اتابك سعدبن ابوبكر زنگي، آخرين فرمانروا از اتابكان سلغري فارس است. پس از آن هلاكوخان، آبش خاتون را به همسري پسر خود منگوقاآن درآورد و از اين زمان به بعد سرزمين فارس جزو حكومت مغول شد.

آبش خاتون در سال ۶۸۷(ه.ق) در تبريز درگذشت و پس از چندي دخترش جسد او را به شيراز آورد و در مدرسه عضديه شيراز به خاك سپرد.

وصاف الحضره

وصاف الحضره، شهاب الدين، شرف الدين عبدالله ابن فضل الله شيرازي، اديب، مورخ و شاعر قرن هشتم بوده است. وي متخلص به شرف و ملقب به وصاف الحضره در شيراز ديده به جهان گشود. وي چندين نوبت به عنوان امير و وزير در دربار حاكمان ايلخاني صدارت كرده است.

فيروزآبادي

مجدالدين محمدبن يعقوب بن محمدبن فيروزآبادي، نحوي بزرگ قرن هشتم هجري است. وي در هفت سالگي قرآن مجيد را حفظ كرد و از هشت سالگي براي كسب علوم اديبه، علوم منقوله از فقه و حديث و تفسير به شيراز آمد و سپس به بغداد، روم، هند و مصر سفر كرد و دوباره به شيراز بازگشت. او در سال ۸۰۶ به يمن رفت و در آنجا قاضي القضات يمن شد.

شاه شجاع

جلال الدين ابوالفوارس فرزند اميرمبارزالدين از بزرگترين و شجاع ترين فرمانروايان فارس و از جمله ممدوحان حافظ شيراز در قرن هشتم هجري است. شاه شجاع علاوه بر شجاعت و سلحشوري به عربي و فارسي نيز شعر مي سروده است.

حافظ قسمت اعظم دوران زندگي خود را در مصاحبت اين پادشاه گذرانده و در چند غزل از او ستايش كرده است. پس از درگذشت وي به سال ۷۸۶(ه.ق)، او را در دامنه كوه چهل مقام در شمال شرقي شيراز به خاك سپردند.

دواني

جلال الدين محمدبن اسعد صديقي كازروني مشهور به علامه دواني از دانشمندان شيعي قرن نهم هجري بوده. وي متبحر در كلام، حكمت، علم، عرفان، حديث، تفسير و طبيعيات بوده است.

در دوان از بخش هاي كازرون متولد شد. علوم مقدماتي را در همان جا و مراتب عالي تحصيلي را در شيراز سپري كرد.

بابافغاني

از شاعران غزلسراي شيعي ايران بود كه در قرن دهم در شيراز متولد شد. در سي سالگي به خراسان رفت و در هرات به خدمت جامي رسيد. پس از آن به تبريز رفت و در سلك شعراي دربار سلطان يعقوب آق قويونلو درآمد و از سلطان لقب بابا گرفت.

در اواخر عمر پس از آمدن به شيراز به خراسان بازگشت. وي قصايدي در مدح ائمه اطهار(ع) و به خصوص حضرت علي(ع) و امام رضا(ع) سروده است.

ملاصدرا

محمدبن ابراهيم معروف به صدرالدين و صدرالمتألهين مشهور به ملاصدرا از فيلسوفان برجسته ايراني در قرن يازدهم هجري است. وي از شاگردان شيخ بهاءالدين عاملي معروف به شيخ بهائي، ميرداماد و ابوالقاسم ميرفندرسكي بود.

پس از ترك اصفهان به مدت ۷ سال در قريه كهك واقع در دامنه كوه در چهارفرسنگي قم به تهذيب نفس و رياضت مشغول شد. امام قلي خان حاكم فارس با موافقت شاه عباس از ملاصدرا دعوت كرد كه به شيراز آمده و در مدرسه خان به تدريس بپردازد.

الله وردي خان

الله وردي خان قوللر آقاسي از اهالي گرجستان و از ملازمان درباره شاه طهماسب صفوي بوده است. شاه عباس اول او را بسيار دوست مي داشت و در جنگ ها به نيروي سپاه و در ايام صلح به راهنمايي و مشورت هاي وي اهميت مي داد.

به دستور شاه عباس، فتوحاتي در مناطقي چون لرستان، خراسان و گنجه انجام داد. همچنين به ياري سپاهيان فارس، پرتغالي ها را از بحرين بيرون کرد. مدرسه خان از بناهاي شكوهمند دوران وي در شهر شيراز است.

عيسي خان

عيسي خان از هنرمندان و معماران بنام شيرازي قرن يازدهم هجري قمري است. عمده شهرت وي، طراحي و اجراي بناي تاج محل، آرامگاه «ارجمندبانو» ملقب به «ممتازمحل» ملكه ايراني شاه جهان و پنجمين پادشاه مغولي «بابري هند» در شهر آگره هندوستان است.

براي ساخت اين بنا، بيست هزار كارگر، استادكار معمار، سنگتراش، نقاش، فلزكار و جواهرتراش به مدت بيست و دوسال كار كرده اند.

احمد ني ريزي

ميرزا احمد ني ريزي شمس الدين محمد، نامدارترين خوشنويس نسخ در ايران است. ني ريزي خط نسخ را ابتدا نزد آقاابراهيم قمي تعليم گرفت ولي از روي خطوط علاءالدين تبريزي مشق بسيار كرد.

او واضع شيوه مخصوصي در خط نسخ بود كه همان سرمشق نسخه نويسان ايران شد. از مهمترين آثار وي، پنج نسخه قرآن مجيد است كه به شيوه خوشنويسي نسخ بسيار باشكوه است. وي در اواخر عمر به عتبات عاليات رفت و در آنجا اقدام به كتابت دعاي كميل کرد.

كريم خان زند

كريم خان زند پس از درگذشت نادرشاه و درگيري با مخالفان در سال ۱۱۷۸(ه.ق) به عنوان وكيل الرعايا زمان امور را به دست گرفت و تا پايان عمر همين سمت را برعهده داشت.

وي شيراز را پايتخت خود قرار داد و در آن بناهايي همچون بازار، مسجد، ارگ و حمام بنا كرد. او به سادگي مي زيست و با مردم به عدالت و انصاف رفتار مي كرد. كريم خان در ۱۳ صفر سال ۱۱۹۳(ه.ق) درگذشت. جنازه وي را در عمارت كلاه فرنگي در باغ نظر به خاك سپردند.

لطفعلي خان زند

لطفعلي خان زند، آخرين پادشاه سلسله زنديه، پسر ارشد جعفرخان، نوه برادري كريم خان زند است. لطفعلي خان در نيمه شعبان ۱۲۰۳(ه.ق) در سن بيست و سه سالگي بر تخت نشست.

وي در تمام مدت سلطنت گرفتار كشمكش با آغامحمدخان قاجار بود. شيراز بر اثر خيانت ابراهيم خان كلانتر شيراز به سال ۱۲۰۶(ه.ق) به تصرف خان قاجار درآمد و سرانجام آخرين پادشاه زند در كرمان اسير، پس از كورشدن به تهران منتقل و به دستور خان قاجار به قتل رسيد.

صورتگر

لطفعلي شيرازي معروف به صورتگر، نقاش و نگارگر چيره دست و مشهور اوايل عهد قاجاريه است. وي در نقش گل و مرغ، طبيعت گرايي و چهره پردازي استادي بي مانند بوده است.

از آثار بسيار باارزش وي، نگارگري شاهنامه داوري است كه بسياري از نقاشي هايش كار لطفعلي است. لطفعلي همان گونه كه در نقاشي گل و مرغ استادي يگانه است در چهره پردازي نيز استادي بي مانند به حساب مي آيد.

وصال شيرازي

ميرزاشفيع معروف به ميرزاكوچك و متخلص به وصال فرزند يكي از بزرگترين شاعران، اديبان و خوشنويسان دوران قاجاريه است.

نصيرالملك

حاج ميرزاحسن علي خان نصيرالملك نوه حاج ميرزا ابراهيم خان كلانتر و فرزند سوم حاج قوام الملك از حاكمان فارس در دوره قاجاريه است كه به سال ۱۲۳۷(ه.ق) ديده به جهان گشود.

ميرزا نصيرالملك از سال ۱۲۸۵(ه.ق) به وزارت و حكومت شهرهاي مختلفي رسيد. وي پس از ۶۳ سال كار و تلاش در اواخر محرم سال ۱۳۰۰(ه.ق) در شيراز دارفاني را وداع گفت. بناي مسجد و خانه نصيرالملك از آثار باارزشي است كه از وي به يادگار مانده است.

قاآني شيرازي

ميرزا حبيب الله متخلص به قاآني از شاعران معروف دوران فتحلي شاه قاجار در ۲۹ شعبان ۱۲۲۳(ه.ق) در شيراز به دنيا آمد. پدرش ميرزا محمدعلي شاعر بود و به گلشن تخلص مي كرد.

ميرزاحبيب تخلص خود را از نام «اوكتاي قاآن» پسر حسن علي ميرزا شجاع السلطنه گرفته است. قاآني يك كتاب به نثر و نظم به سبك گلستان نگاشته كه به نام «پريشان قاآني» معروف است. قاآني از فتحعلي شاه قاجار لقب مجتهدالشعرايي و از سوي محمدشاه قاجار به لقب حسان العجم مفتخر شده است.

صور اسرافيل

ميرزا جهانگيرخان متخلص به جهانگير مدير روزنامه صوراسرافيل از شاعران و نويسندگان آزاديخواه قرن ۱۴(ه.ق) است. جهانگيرخان با شروع جنبش مشروطيت به عضويت انجمن سري آزاديخواهان درآمد و از اعضاي فعال حزب سوسيال دموكرات ايران و از پيروان و بنيانگذاران جنبش مشروطيت شد. وي به ياري ميرزا قاسم خان تبريزي و علي اكبر دهخدا ۳۲ شماره روزنامه صوراسرافيل را منتشر کرد.

زينت الملك

زينت الملك قوامي دختر حبيب الله خان، قوام الملك چهارم و خواهر ابراهيم خان قوام، قوام الملك پنجم و شوهرش فروغ الملك بوده است. خاندان قوام الملك از نسل حاج ابراهيم خان كلانتر، اعتمادالدوله شيرازي هستند كه در دوره هاي مختلف به عنوان والي و بزرگتر در شيراز و فارس حكومت مي كرده اند.

زينت الملك زني مومن و خير بوده و در دهه هاي محرم مراسم عزاداري و سفره هاي خيريه در منزلش برپا بوده. آورده اند كه وي بن و كوپن هايي جهت مستمندين آماده کرده كه براي تهيه اقلامي نظير برنج، گوشت، قند و شكر و... بوده است.

آيت الله نورالدين

آيت الله حاج سيدنورالدين فرزند ميرزا ابوطالب از مجتهدين برجسته شيرازي به شمار مي رفته است. پس از تحصيلات در شيراز براي تكميل معلومات خويش به نجف رفت و چندتن از علماي طراز اول نجف، اجتهاد او را تصديق كردند.

پس از اينكه پدرش در سال ۱۳۴۲(ه.ش) در شيراز درگذشت از نجف به شيراز آمد و علاوه بر تدريس به جاي پدرش به امور شرعي رسيدگي مي کرد. وي در شيراز حزب برادران را پايه گذاري كرد.

آيت الله محلاتي

آيت الله حاج شيخ بهاءالدين شيرازي فرزند مرحوم شيخ جعفر محلاتي شيرازي از علما و مجتهدين بنام بوده است. وي پس از تحصيلات ابتدايي در مدرسه شريعت به مدت ۸ سال در محضر پدر و مرحوم ميرزامحمدصادق مجتهد به تحصيل فقه و اصول پرداخته و مدتي نيز حكمت الهي را در خدمت سيدعلي حكيم كازروني فرا گرفته است.

پس از آن به نجف اشرف رفته و به مدت ده سال در مجلس شيخ ضياءالدين عراقي و شيخ محمدكاظم شيرازي و آيت الله نائيني حضور يافت و به مقام اجتهاد رسيد.

شهيد دوران

تيمسار سرلشكر خلبان شهيد عباس دوران در شيراز و به سال ۱۳۲۹ ديده به جهان گشود. به دليل رشادت هاي بسيار در عمليات هوايي مختلف در طول جنگ به عنوان سردار ملي شناخته شده است.

وي به سال ۶۱ در هنگام برگزاري اجلاس مهم سران كشورها در بغداد با دلاوري تمام به همراه هواپيماي جنگنده خويش به قلب بغداد هجوم برد و با هواپيما به ساختمان سران كوبيد و به درجه رفيع شهادت نائل گرديد.

شهيد سپاسي

سردار شهيد حاج مجيد سپاسي متولد سال ۱۳۴۰ در شيراز بود. وي در خانواده اي مذهبي به دنيا آمد. با شروع جنگ تحميلي به جبهه نبرد شتافت.

وي به مدت ۷۵ روز در پست هاي مختلف در جنگ حضور داشت. از جمله پست هاي سازماني شهيد، فرمانده گروهان، رابط توپخانه، فرمانده گردان پياده تيپ امام سجاد(ع)، مسئول محور لشكر پياده ۱۹ فجر و معاون عملياتي لشكر پياده ۱۹ فجر بوده است.

وي در عمليات‌هاي زيادي حضور داشته كه سرانجام در سال ۶۷ در عمليات بيت المقدس هفت در محور شلمچه به درجه والاي شهادت رسيد.


منبع : خبرگزاري مهر

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها