City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

هنر غذا يا غذاي هنر (1395/03/30)

آيا غذا وخوردني‌ها مي تواند هنرباشد وآيا هنر مي‌تواند نوعي غذا ي خوردني باشد؟ اين سوالات امروزه با گردشگري نيز گره خورده است.
هنر غذا يا غذاي هنر

به گزارش بزنيم بيرون ، آيا غذا وخوردني‌ها مي تواند هنرباشد؟ وآيا هنر مي‌تواند نوعي غذا ي خوردني باشد؟ اين‌ها سوالات جالب و سرگرم کننده‌اي براي دوستداران غذا وصدالبته افراد پرخوروشکمو ست. امااگربتوانيم يک بوقلمون و تمام چاشني‌ها و نيز انواع پودينگ و پنير را به عنوان وسيله وابزاري درخلق يک اثر هنري ببينيم دراين صورت اين سوالات چندان نشانه‌اي از پرخوري تلقي نشوند.

اين هنرهمان چيزي است که سرآشپزهاي مشهوربه ما عرضه ميکنند. آنان درواقع با کاروتخصص خود به ما نشان مي‌دهند که چه گونه مي توان درآشپزخانه فردي خلاق بود ،دراين صورت شايد ديگر خود را مثل يک شکموي حريص احساس نکنيم. شايد اگر بتوانيم دستورغذاي ويژه يک سرآشپزمتخصص را که چيزي فراتر از يک عطروبوي اثيري دارد، درست طبق دستورتهيه و پخت آن بپزيم شايد اين غذا به چيزي متعالي، دست کم فراتر از خوردن صرف مبدل شود.
داستان هنر وداستان غذا درواقع دو موضوع درهم تنيده است. اين دو موضوع درکنار هم به طور همزمان موضوعي بسيار پيچيده‌اند. درقرون وسطي جشن ها ومراسم اغلب بسيار غني اما بي نظم، آشفته و خام بود. انواع کيک و شيريني تهيه مي‌شد اما مردم با انگشتانشان غدا مي‌خوردند. هنر درآن زمان بسيار ساده بود و هنگامي که نقاشان تصاويري از غذا را مي‌کشيدند، چندان نکته بيني ودقتي به آن نمي‌شد.
دردوران روشنگري اما، هنر بيش از هميشه درحوزه خودآگاهي انسان قرارگرفت و غذا خوردن نيز همچنين مورد توجه بيشترقرار داشت. درايتالياي قرن 16 جشن ها بسيار شيک و مودبانه برگزار مي‌شد وغذا ونوشيدني درظرف هاي شيشه اي ظريف تعارف وخورده مي شد.انواع بشقاب، کارد وچنگال به ميزهاي غذاخوري آمد و استفاده از آن‌ها به صورت مدروز درآمد. همان ايده هاي درخشاني که درهنر مطلوب و جذاب بودند، درمورد غذا و خوردني ها نيزبه محبوبيت عمومي انواع سالاد، نان‌ و همچنين انواع تزيينات همانند سفره ها وروميزي‌ها انجاميد. چيزهايي که توسط نويسنده قرن 16 آرنتينو Aretino، مورد ستايش قرار گرفته‌اند.
ازاين پس مي‌بينيم که هنرمندان تصويرهايي از جشن ومراسم شادي درنقاشي‌هايشان ترسيم مي‌کنند همانند اثرنقاشي معروف به جشن عروسي در" کانا" Wedding Feast at Cana اثر"پائولو ورونز" Veronese. آنان همچنين تصويرهايي از گشت و گذاروپيک نيک درخارج از شهر ترسيم کردند که برخي از آن‌ها بخوبي چگونگي وعده‌هاي غذايي دهقانان را درآن دوران نمايش مي‌دهد. اما آيا هنرمي‌تواند خود به تنهايي غذا تهيه کند يا به خلق غذاها کمک کند؟
لئوناردوداوينچي از جمله هرمنداني بود که پاسخ مثبتي به اين سوال داشت. او دريادداشت‌هايش که دربردارنده افکاراوست درباره غذا وحتي درباره فهرست مواد اصلي که بايد از بازار خريداري شود مطالبي نوشته است. او معتقد بود که آشپزي خلاقانه وابتکاري مي‌تواند جايگزيني براي گوشت و طعم آن باشد. زيرا داوينچي يک گياهخوار بود.
لئوناردو اولين هنرمند مفهومي تلقي مي‌شود .او اگرچه هنرمندي کلاسيک است اما درهمان سنت هنري جاي دارد که درقرن بيستم يک گالري هنري را مبدل به آشپزخانه مي‌کند و طبق اين سنت، غذا به عنوان يک هنرتهيه و عرضه مي‌شود. هنوز هم سرآشپزهايي هستند که درتهيه مواد غذايي مثل يک بازي خلاقانه عمل مي‌کنند. بنابراين پخت و پزو هنرمفهومي دو موضوعي هستند که مثل جوانه‌ انواع دانه‌ها و حبوبات ويا کولي ماهي‌هاي درخشان دررديف‌هاي منظم درکنارهم و شانه به شانه هم حرکت مي‌کنند.
ما انسان‌ها همه ناگزيربه خوردن هستيم. اما هرنوع پخت و پزي فراتر از آب پز کردن تخم مرغ درواقع تلاشي براي خلق يک اثر هنري کاملا ضروري و مورد نيازاست. ازاين زاويه يقينا اين اولين تلاش هنري انسان از آغاز تا کنون بوده است. اولين هنر که هنوز هم جهاني ترين وفراگيرترين هنراست. 
آشپزي؛ هم علم هم هنر
آشپزي قطعا ترکيبي از هردو است. زيرا بدون هنر وخلاقيت غذا بيمزه وبدون علم و دانش ازخواص وآثار مواد غذا نمي‌تواند اصلا پخته و تهيه شود. درست همان طور که دانشمندان درآزمايشگاه شکر را درآب حل مي‌کنند ، تهيه کارامل و يا شيريني کاراملي يا پخت گوشت نيز يک هنراست .درعين حال نقش هنر درعرضه وسرو غذا هم درست مثل نقش جعفري درتزيين غدا ست.


منبع : خبرگزاري ميراث فرهنگي

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها