City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

معرفي کويرهاي اطراف يزد (1395/04/20)

استان يزد در قلمرو رشته كوه هاي مركزي ايران واقع شده و از پستي و بلندي ها، چاله ها و كفه هاي كويري متعددي تشكيل شده است. اين ناهمواري ها به پنج گروه كوه ها، تپه هاي پاي كوه، دشت ها، چاله ها، تپه هاي ماسه اي و بيابان ها، مناطق شور و كويرها تقسيم مي شوند. در سطح استان يزد، دو رشته كوه متمايز از هم وجود دارد. يكي در بخشي از كوه هايي است كه در جهت شمال باختري - جنوب خاوري از مركز ايران عبور مي كنند و به كوه هاي مركزي ايران معروف هستند و دومي شامل رشته كوه هايي است كه در مناطق مركزي، شمالي و خاوري استان قرار دارند.
معرفي کويرهاي اطراف يزد

به گزارش بزنيم بيرون ، کوه هاي مهم استان يزد شيرکوه و کوه هاي خرانق هستند. در قسمت خاوري يزد يعني در نواحي نواحي خور و بيابانك، جندق و رباط پشت بادام، نيز کوه هايي وجود دارند که بلندي آن ها از كوه هاي ديگر كم تر است. غارها داراي طبيعت بسيار زيبايي هستند، به همين دليل همواره يكي از مراكز جلب جهانگردان، پژوهشگران و غارنوردان محسوب مي شوند. در كوه هاي كهن استان يزد، غارهاي جالب و ديدني متعددي وجود دارد كه مشتاقان غارنوردي، زمين شناسان و علاقه مندان به اين رشته را به خود جلب مي كند. اين غارها عبارتند از: غار ابركوه و غارچك و علا در ابركوه، غار هامانه در هامانه خرانق ها، غار اسلاميه فراشاه، غار باد معصوم در اسلاميه، غار نباتي در ندوشن، غار اشكفت در عقدا، غار ايوب در دهج، غار چهارتاقي، غار دره زنجير و ده كفتر در يزد و غار هشتاد در مهريز.

دشت هاي استان يزد در بين كوه هاي شيركوه، خرانق و کوه هاي خاوري قرار دارند. دشت يزد - اردكان و دشت بافق دو دشت مهم اين استان هستند.
با توجه به جايگاه آب و هوايي استان يزد، روزهاي توفاني در اين منطقه زياد است و شمار آن ها در دشت يزد - اردكان به 40 تا 60 روز در سال مي رسد. اين توفان ها که گاه به خاطر شدت زياد منطقه را براي زمان كوتاهي در تاريكي فرو مي برند با توده هاي بزرگ شن و ريگ همراه هستند که در اثر آن ها، در نواحي پيرامون يزد، اشك زر، بافق، ساعند و خاور اردكان، تپه هاي شن و ريگ ايجاد شده اند که پهنه آن ها در استان يزد، به حدود 30 هزار هكتار مي رسد. علاوه بر تپه هاي شني، کفه هاي نمک متعددي نيز در اين استان ديده مي شود. وقتي کفه يا باتلاقي انباشته از نمک باشد، ولي شرايط باتلاقي نداشته باشد، نام کفه نمک به آن ناحيه اطلاق مي شود. در كفه نمك حداقل در تابستان ها مشكلي از طريق لجن و آب نمك انباشته زير پوشش صفحات ضخيم و زرهي نمك، ايجاد نمي شود و مي توان با پاي پياده به راحتي از آن گذر كرد. گاه آب هاي سطحي به سوي بعضي از دشت هاي استان يزد كه نسبت به نواحي پيرامون خود گودتر هستند، جريان مي يابند و در اثر تابش شديد خورشيد، اين آب ها تبخير شده و نمك آن ها بر جاي مي ماند و آن قسمت دشت، تبديل به كفه هاي نمك مي شود. كفه نمك در انجير، كفه نمك عقدا، كفه نمك ساغد، كفه نمك طاقستان و كفه نمك ابرقو مهمترين كفه هاي نمك استان يزد هستند.
واژه كوير، در ايران به طور عام به نقاط خشك و بي آب و علف اطلاق مي شود. در منابع علمي بين المللي نيز هنگامي كه صحبت از كويرهاي ايران، از جمله استان يزد است، از همين واژه كوير، استفاده مي شود، اما در کوير نشين استان يزد، اين واژه شامل بيابان هاي ويران، خوفناك و غير زيست است كه در اين بين بدترين شكل كوير به پهنه هاي پوشيده از نمك و نازا نسبت داده مي شود. كويرهاي استان يزد، عبارتند از: سياه كوه، درانجير، ابركوه، زرين، مروست، دشت كوير ساغند، بهادران، الله آباد، توت، طاقستان و شهيديه. اين كويرها قابليت رواج گردشگري مناطق كويري را دارد.
در ميان منابع متنوع جهانگردي در ايران، كوير نيز از جاذبه هاي خاص خود برخوردار است. خصوصا اين كه بعضي از كويرهاي ايران در نوع خود منحصر به فرد هستند و از جالب ترين مناظر و ديدني هاي دنيا محسوب مي شوند. گشت و گذار در ميان فضاهاي وسيعي كه نگاه را تا دوردست مي كشاند، غافل گير شدن در چشم انداز شن هاي روان و شوره زارهاي خشك و سوزان، ابنيه تاريخي، سايه تك آبادي ها، بناهاي آجري رنگ، ساختمان هاي ساده و خشن، كاروان سراها و رباط هاي قديمي براي هرجهانگردي جذاب و ديدني است. از ميان جهانگرداني كه در نيمه راه خاور و باختر از ايران ديدن كرده اند، سون هدين - سياح سوئدي - به خاطر كار بزرگ و ژرف خود، جايگاهي والا دارد. او ماه ها و سال ها بر پشت شتر در كوره راه هاي ايران، به ويژه در كوره راه هاي كويري، هزاران كيلومتر راه را درنورديد و از ديده هاي خود گزارشي جامع تهيه كرد كه اثري مهم در شناخت يكي از مهم ترين جاذبه هاي جهانگردي ايران يعني کوير به شمار مي رود. انواع گياهان كويري در كنار تپه هاي شن روان و بقاياي قلعه هايي كه بر اثر پيشروي كوير ويران شده اند، در كنار روستاهاي آباد و گزستان هايي كه اين جا و آن جا پيشروي كوير را مهار كرده اند و به صورت بيشه اي در اقيانوسي بي انتها پديد آمده اند، توجه هر تازه واردي را به خود جلب مي كنند.
جاذبه هاي اين بخش در استان يزد از طريق دو محور مورد توجه قرار گرفته است. اول محور يزد به بافق كه با گذر از مسجد كهن فهرج، در حاشيه كوير تا بافق ادامه مي يابد. در طول راه، جنگل هاي گزي وجود دارد كه حاشيه هاي كوير را تسخير كرده و زيبايي و جذابيت خاصي به اين مسير بخشيده است. در انتهاي مسير بافق، پارك بسيار زيباي آهن شهر وجود دارد كه حدود 20 هكتار وسعت دارد و از نخل هاي كهنسال و انواع گل ها پوشيده شده است و همچون بهشتي موعود در انتهاي راه كويري خود نمايي مي كند. مسير ديگر، محور يزد، خرانق، بياضه تا خور بيابانك است كه سرشار از تپه هاي گنبدي شكل شني پوشيده از بوته هاي صحرايي و كويري است. در هر گوشه اين مسير، رباط هايي زيبا و متعدد با پنجره هايي قوسي و معماري شگفت انگيز قرار گرفته و مجموعه اي ديدني و جذاب را پديد آورده است. از آن جمله قلعه بياضه است كه بدون شك يكي از ديدني ترين قلعه هاي نظامي نسبتا سالم كهن است كه در كنار باغ هاي زيباي آبادي خوربيابانك در جوار درختان نخل و سنجد و انواع ميوه و مركبات قرار گرفته و جاذبه بي مانند اين مسير را كامل مي كند. اين قلعه که حكيم ناصر خسرو قبادياني نيز از آن ديدن كرده است، يادگار دليري ها و مقاومت هاي گسترده مردم اين خطه در مقابل چپاول گران و زورمندان است. از ديدني هاي ديگر اين محل، درخت زيتون تناوري است كه عمر آن به بيش از يك هزار سال مي رسد. مناطق كويري استان يزد را مي توان به نواحي زير تقسيم كرد: كوير اردكان (سيان كوه)‏‏‏‎، کوير ساغند‏‏‏‎، كوير ابرقو‏‏‏‎، كوير در انجير‏‏‏‎، كوير هرات و مروست‏‏‏‎، كوير بهشت آباد‏‏‏‎، كوير بهادران‏‏‏‎، کوير حاجي آباد و کوير زرين آباد.
عمده ترين و شايد تنها كانون هاي طبيعي و ديدني در اين استان، دامنه هاي شيركوه است. اين ارتفاعات كه به موازات شهرهاي عمده استان يعني اردكان، ميبد، يزد و مهريز (غير از بافق) در فاصله كمي از آن ها امتداد دارند، جاذبه هاي طبيعي متنوعي پديد آورده اند كه در درجه اول براي مردم استان و بعد از آن براي مسافران ايراني و خارجي جذاب و ديدني است. دامنه هاي شيركوه اعم از پيش كوه، ميان كوه و پشت كوه كه به علت بهره گيري از آب فراوان ناشي از ذوب برف در ارتفاعات، از پوشش گياهي خوبي برخوردار است، به كوشش كشاورزان سخت كوش يزدي به باغستان هايي سرسبز و زيبا تبديل شده است و تراکم روستاها در اطراف اين حوزه بسيار زياد است. دره هاي سرسبز و زيباي منشاد، بنادك سادات (بنافت)، طرزجان، ده بالا در ميان كوه و دره هاي سانيج و بردستان در پشت كوه كه پوشيده از پوشش گياهي طبيعي و باغستان است، به دليل برخورداري از آب و هواي خنك در تابستان گرم منطقه يزد، ييلاق سنتي اهالي بومي محسوب مي شود و هر ساله در فصل تابستان پذيراي هزاران خانواده يزدي است. ده بالا كه معروف ترين و خوش آب و هوا ترين ييلاق يزد است، با باغ ها و مزارع خرم و پر طراوت و درختان ميوه و چشمه سارهاي متعدد خود، نخستين ييلاق خوش آب و هوا در مسير تفت به ميان كوه به شمار مي رود و در كتب تاريخي هم از آن به نام هدش ياد شده است. باقي آباد، طرزجان، بنادك، سادات، منشاد، فخرآباد، ثاني آباد و... ييلاق هاي ديگر ميان كوه هستند. در ادامه مسير ميان كوه از جاده اي آسفالته كه از ميان كوه ها مي گذرد، به نيز و گاريزات يعني پشت کوه مي رسيم. پشت كوه در جنوب و پشت رشته كوه هاي شيركوه واقع شده است، از همين رو به نام پشت کوه معروف شده است. اين منطقه در ميان دره اي سنگلاخي واقع شده و بخش ديگر آن جلگه اي وسيع است كه در آن مي توان از جايگاهي بلند و زيبا به نام سنگ عروس زيبايي هاي اطراف را به خوبي نظاره كرد. بنادك، ديزه، سخويد، شواز، و بيداخويد و... از ييلاق هاي ديگر منطقه يزد هستند كه بخش بزرگي از آبادي هاي رشته كوه هاي پشت كوه را در بر گرفته و ميان ندوشن، دهشير و تفت قرار دارند. از جمله ييلاق هاي آن: نصرآباد، مزرعه آخوند، علي آباد، شاه آباد، شريف آباد، صادق آباد و سانيچ هستند. از پشت كوه مي توان با طي بيست و دو كيلومتر راه دوباره به تفت رسيد.

منبع : کوير و بيايان هاي ايران

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها