City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

منزلت عبدالعظيم از زبان معصومين(ع) (1395/04/30)

سيّد جليل القدر، حضرت عبدالعظيم حسني، در ميان فرزندان ائمه هدي(ع) از مقام و منزلت والايي برخوردار است که غالب دانشمندان و نوابغ عالم اسلام، هر کدام به نوبه خود، او را ستايش کرده اند.
منزلت عبدالعظيم از زبان معصومين(ع)

به گزارش بزنيم بيرون ، متن پيش رو به مناسبت ۱۵ شوال، سالروز وفات حضرت عبدالعظيم حسني از نظر مي گذرد؛

حضرت عبدالعظيم حسني(ع)، در چهارم ربيع الثاني سال ۱۷۳هجري در شهر مدينه چشم به جهان گشود. ايشان فرزند عبداللّه بن علي، از نوادگان امام حسن مجتبي(ع) بود که نسبتش با چهار واسطه به آن حضرت مي رسد.

عبدالعظيم، از دانشمندان شيعه و از راويان حديث ائمه معصومين(ع) و نيز از چهره هاي بسيار محبوب و مورد اعتماد، نزد اهل بيت عصمت و طهارت(ع) به شمار مي رفت. دوران وي، گر چه عصر حاکميت عباسيان و ايجاد خفقان و سخت گيري نسبت به شيعيان بوده است، ولي مدافعان دين و حافظان مکتب که روايات امامان را ثبت و نقل مي کردند، نقش عمده اي در پاسداري و صيانت از فرهنگ والاي اهل بيت (ع) داشتند و اين بزرگوار نيز يکي از سنگربانان عقيده تابناک تشيع محسوب مي شود که در حفظ و انتشار سخنان ائمه اطهار، سخت کوشا بود و ستايشهاي فراوان ائمه (ع) از وي نشان دهنده  شخصيت والاي علمي و معنوي وي مي باشد.

مقام و منزلت عبدالعظيم از زبان معصومين(ع)

شيخ صدوق در کتاب «کمال الدين» مي نويسد: «وقتي که حضرت عبدالعظيم (ع) خدمت امام هادي (ع) مشرف شد و عقايد خود را اظهار نمود، امام فرمود: تو از دوستان حقيقي ما هستي.»۱

و نيز مؤلف کتاب «جنةالنعيم» مي گويد: شخصي به نام ابا حماد رازي - از شيعيان و مواليان شهر ري - با وجود مشکلات آن زمان به سامراء رفت و خدمت امام زمانش حضرت علي النقي(ع) رسيد و مسائلي را پرسيد. امام، ضمن پاسخ به مسائل او، فرمود: اي ابا حماد! هرگاه مشکلي از امور ديني برايت پيش آمد، جواب مشکل خود را از عبدالعظيم حسني بخواه و سلام مرا به او برسان.(۲

عبدالعظيم در کلام علماي اسلام

سيّد جليل القدر، حضرت عبدالعظيم حسني، در ميان فرزندان ائمه هدي(ع) از مقام و منزلت والايي برخوردار است که غالب دانشمندان و نوابغ عالم اسلام، هر کدام به نوبه خود، باعباراتي بديع و بياناتي لطيف، او را ستايش کرده اند؛ که بيان برخي از آنها در اينجا جالب توجه بوده، موجب معرفت بيشتر به آن حضرت مي گردد:

شيخ بزرگوار، صدوق مي نويسد: «حضرت عبدالعظيم (ع)» شخصي خدا پرست، پارسا و پسنديده ي خدا و رسول خدا - صلي اللّه عليه و آله - و مردم بوده است.» ۴

ـصاحب بن عباد که يکي از علماي اهل تسنن و وزير فخر الدوله بوده است، مي گويد: عبدالعظيم حسني (ع) مردي با ورع، پارسا و پرهيزگار و ديندار و خدا پرست، معروف به امانت داري و داراي صداقت لهجه، داناي به امور دين و گوياي توحيد، و عدل بسيار بود. در زمان خودش در علم و ادب و فضل و دانش و تقوا، بعد از امام زمانش، برتمام معاصران خويش برتري داشته، هيچ کس را منزلت او نبوده و به تمام معنا تبعيّت و تقليد از حضرات ائمه (ع) مي نمود و در اولاد و احفاد حضرت امام حسن مجتبي (ع) کسي به قدر مرتبه و مقام او نرسيده است. ۵

نجاشي نيز در کتاب «رجال» خود درباره شخصيت حضرت عبدالعظيم مي گويد: عبدالعظيم (ع) در حال خوف و فرار از خليفه، وارد شهر ري گرديد و در سرداب منزل يکي از شيعيان ساکن شد؛ وي در آن زير زمين، که مخفي گاه او بود، روزها را روزه مي داشت و شب ها را به نماز مشغول مي شد.۶

در محضر سه امام

يکي از ويژگي هاي مهم در زندگي حضرت عبدالعظيم (ع) اين بود که توفيق يافت محضر پرفيض سه حجت الهي را - که عبارتند: از امام رضا، جواد و امام هادي (ع) - درک نمايد، از تعاليم آن بزرگواران بهره مند گردد و سخنان و روايات آنان را به نسل هاي بعد منتقل نمايد. وقتي امام رضا (ع) در مدينه به سر مي برد، براي حضرت عبدالعظيم (ع) امکان ديدار با حضرتش فراهم بود؛ پس از شهادت آن حضرت، که امامت به امام جواد (ع) رسيد، در آن مدت که امام نهم در مدينه بود، اين سعادت و توفيق همچنان براي حضرت عبدالعظيم (ع) فراهم بود که با آن حضرت، تماس و ديدار داشته باشد و از دانش آن بزرگوار، بهره گيرد. گاهي نيز سؤالات خود را به صورت نامه از امام مي پرسيد و جواب مکتوب از امام دريافت مي کرد.

سرشارترين و حساس ترين مقطع حيات حضرت عبدالعظيم، دوران امام هادي (ع) بود؛ گرچه امام هادي (ع) بخشي از عمر خويش را در منطقه حفاظت شده نظامي و تحت نظر، در «سامرا» گذراند و در آن دوران، امکان ارتباط شيعيان با آن حضرت، کمتر و با مشکلاتي همراه بود؛ امّا عبدالعظيم حسني (ع) درهمان زمان هم به محضر امام هادي(ع) مي رسيد و از او رهنمود مي گرفت.

علت هجرت به ري

علت مهاجرت حضرت عبدالعظيم (ع) از مدينه به ري و سکونت در غربت را بايد در اوضاع سياسي و اجتماعي آن عصر، جستجو کرد. خلفاي عباسي نسبت به خاندان پيامبر (ص) و شيعيان ائمه (ع) بسيار سخت گيري مي کردند. يکي از خشن ترين و بد رفتارترين اين خلفا، «متوکل» بود که دوران خلافتش، نه تنها چندين بار مزار سيّدالشهداء (ع) را در کربلا تخريب کرد، از زيارت قبر آن حضرت نيز جلوگري مي نمود. امام هادي (ع) با پنج نفر از خلفاي عباسي - از جمله متوکّل - هم عصر بود. متوکّل، براي مصون ماندن از خشم انقلابي مردم مظلوم و جلوگيري از تجمع شيعه بر محور وجود امام هادي (ع) آن حضرت را از مدينه به سامرا برد، تا تمامي فعاليت ها و ارتباطات آن امام را زير نظر داشته باشد حتي چندين بار مأموران خليفه به خانه ي امام ريختند و با گستاخي تمام، به تفتيش خانه ي آن حضرت پرداختند. وقتي نسبت به امام معصوم، با آن موقعيت حساس، اينگونه برخوردهاي تند وجود داشت، درباره پيروان آنان و شخصيت هاي رده ي بعدي، سختگيري و خوف و خطر بيشتري بود.

از آنجا که حضرت عبدالعظيم (ع) بعضا به خدمت امام هادي (ع) در سامرا مي رسيد و از محضرش استفاده مي نمود، جاسوسان خليفه ارتباط ايشان را با امام هادي (ع) گزارش نمودند و در پي آن، خليفه دستور تعقيب و دستگيري وي را صادر کرد و لذا حضرت عبدالعظيم حسني براي مصون ماندن از خطر خليفه ي عباسي، خودرا از چشم مأموران پنهان مي کرد و در شهرهاي مختلف به صورت ناشناس، رفت و آمد مي کرد و اين وضع ادامه داشت تا اينکه حضرت عبدالعظيم به شهر «ري» رسيد و در آنجا قصد اقامت نمود. ۷

غروب خورشيد

روزهاي پاياني عمر پر برکت حضرت عبدالعظيم (س) با بيماري همراه بود. آن قامت بلند ايمان و تلاش، به بستر افتاده بود و پيروان اهل بيت (ع) در آستانه ي محروميت از وجود پر خير و برکت اين سيّد کريم قرار گرفته بودند. عبدالعظيم حسني (ع) علاوه بر رنجي که از بيماري و غربت و دوري از خويشاوندان مي برد، اندوه مصيبتهاي پياپي مردم و روزگار تلخ شيعيان در عصر حاکميت عباسيان، برايش جانکاه بود. او با ذکر پيوسته خدا و عبادت به روح خود آرامش مي بخشيد و بار غربت و بيماري را بردوش مي کشيد.

بنابر قول مشهور، خورشيد فروزان ري، حضرت عبدالعظيم حسني (ع) در پانزدهم شوال ۲۵۲هجري، غروب کرد۱۰ و در پي آن شعله ي ديرپاي حق و ايمان در آن ديار، فرو خوابيد. خبر درگذشت آن بزرگوار، دهان به دهان گشت و مردم شهر، جملگي سياه پوش شدند و بر در خانه ي آن حضرت صدا به گريه و شيون بلند کردند و پس از آنکه پيکر مطهّر حضرت عبدالعظيم (ع) در ميان خيل عظيم مردم تشييع شهر، در آن شهر به خاک سپرده شد.

قرن هاست که حرم با شکوه حضرت عبدالعظيم (ع)، با جلوه اي ملکوتي و معنوي که داشته، کهرباي جانهاي مشتاق و دلهاي پاک بوده است و همواره قلوب اهل معرفت، کبوتر وار برگرد حرمش طواف کرده است.

فضيلت و ثواب زيارت

فرهنگ زيارت در مکتب شيعه، از شيوه هاي اساسي احياي نام و ياد بزرگان، عالمان و اولياي خدا است. حضوريافتن در کنار قبور انسانهاي والا و برجسته، هم ارج نهادن به پاکي و صداقت و ايمان و جهاد آنان است و هم الگوگيري از زندگي و الهام جويي از نام وياد ايشان است، لذا تشويق هاي بسياري که در روايات اسلامي پيرامون زيارت مرقد ائمه ي معصومين و امامزادگان بزرگوار آمده است، يک دستور تربيتي و ارشادي است. زيارت حرم باصفاي حضرت عبدالعظيم حسني عليه السلام نيز در همين راستا مورد تأکيد و توجه بوده است که در روايتي از امام هادي (ع) آمده است که هر کس قبر حضرت عبدالعظيم (ع) را زيارت کند، خداوند بهشت را به او پاداش مي دهد! ۸

وهمچنين در نقل ديگري آمده است که مردي از اهل ري، خدمت امام هادي (ع) رسيد. امام از او پرسيد: کجا بودي؟ گفت: به زيارت سيّد الشهدا (ع) رفته بودم. حضرت فرمود: بدان که اگر قبر عبدالعظيم حسني را زيارت کني، گويا حسين بن علي عليه السّلام را زيارت کرده اي.۹

اينکه زيارت حضرت عبدالعظيم (ع) پاداش بهشت دارد و يا همچون زيارت کربلا ارزشمنداست، دليل و نشانه ي مقام والا و عالي آن سيّد بزرگوار در نزد خدا و اهل بيت عصمت (ع)است؛ چراکه وي درآن دوران سخت و پرخطر، مطيع امامان بود و فروغ احاديت و کلمات نوراني ائمه ي اطهار(ع) را در شهرهاي مختلف مي گستراند؛ لذا فعاليت او در چنان شرايط خطير از ارزش خاصي برخوردار بود.

پي نوشت ها:

۱- کمال الدين، ج ۲، ص ۵۱.

۲- اختران فروزان ري، ص ۳۷.

۳- من لايحضره الفقيه، ج ۲، ص ۸۰.

۴- امام زادگان ري، جلد ۱، ص ۷۴.

۵- رجال نجاشي، ص ۲۴۷.

۶- روح و ريحان، ص ۲۴۸.


منبع : خبرگزاري مهر

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها