City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

از خيابون گردي تا قليون کشي! تفريحاتمون به کدوم سمت مي ره؟ (1395/06/19)

اوقات فراغت نوجوانان يعني همان زمان هايي که آموزش و پرورش براي آن بودجه ندارد، توسط وزارت ورزش و از طريق ورزش هاي مهيج و ارزان و همچنين گردشگري ارزان! ساماندهي مي‌شود، شهرداري هم که طبق روال هميشه فضاهاي شهري را که طي اين سال ها هر روز کمتر مي شود، به آن اختصاص مي دهد. فراغتي که بايد در آن فرد هر کاري که دوست دارد انجام دهد، زيرا تنها تفاوت فراغت با ساعات غير فراغت، آزاد بودن فرد است و عدم اجبار او به انجام کارهايي که تمايلي به انجام آنها ندارد.
از خيابون گردي تا قليون کشي! تفريحاتمون به کدوم سمت مي ره؟

به گزارش بزنيم بيرون ،  در اينجا جوان تصميم گيرنده است و جوانان تهراني و شايد بخش زيادي از جوانان به گران قيمت ها در اوقات فراغت خود بيش از هر چيزي علاقه نشان مي دهند. از برنامه هاي ارزان قيمت فرار مي کنند و ترجيح مي دهند براي اوقاتي که به خودشان اختصاص دارد، خودشان تصميم بگيرند.

 روزنامه آرمان در ادامه مي نويسد: اوقات خالي را مي توان با هر کاري پر کرد، زيرا براي بعضي ها زندگي تا دلت بخواهد پر است از اين وقت هاي خالي که بايد به هر حال به هر شکلي بگذرد. در مقابل ديگراني هستند که دائما از کمبود وقت گله دارند و همه روز و ساعتشان برنامه ريزي شده است. محمد ۲۳ سال دارد و تازه وارد دانشگاه شده است. او به سوارکاري علاقه زيادي دارد و هميشه دوست داشته اين رشته را ادامه دهد، اما به دليل گران بودن مخارج اين کار از علاقه خودش دست کشيده و به قول خودش ترجيح مي دهد وقتش را با دوستانش بگذراند. وقتي از او مي‌پرسم هزينه اين کار چقدر بود مي گويد: هر ترم بين ۳۰۰ تا ۵۰۰ تومان براي يادگيري اين رشته بايد بپردازي و تازه بعد از پنج ترم مي تواني خودت به تنهايي روي اسب بنشيني اما اين بدان معنا نيست که تو سوارکار شده اي، زيرا بعد از اين مرحله بايد حتما اسب بخري و هر اسبي قيمت خاص خودش را دارد که کمترين آن پنج ميليون تومان است. وقتي از او مي پرسم با دوستانت چه کار مي‌کنيد، در جوابم مي گويد: پلي استيشن، قليان و... .

کنسرت زنان در محيطي به شدت بسته

براي پرداختن به اوقات فراغت جوانان بايد اول ببينيم خود آنها چه مي‌خواهند و بعد بر اساس تمايلات آنها براي اوقات فراغتشان برنامه‌ريزي کنيم، اما در بسياري از موارد آن چيزي که خود افراد مي خواهند با آن چيزي که در عمل وجود دارد جور در نمي آيد و اين يعني نپرداختن به اوقات فراغت. مائده ۲۴ ساله و نوازنده تار است. او عاشق اشعار مولانا و موسيقي اصيل ايراني است و دوست دارد در اوقات فراغت خود به کنسرت هاي موسيقي سنتي برود. اين دختر جوان مي گويد: از يک سال پيش در تهران -زماني که چندين بار کنسرت زنان که در آن فقط زنان در محيطي به شدت بسته براي زنان مي‌خواندند با واکنش هايي مواجه شد- اين کنسرت ها لغو شد. او مي افزايد: من به دليل اينکه به حجاب پايبندم در کنسرت هاي مختلط شرکت نمي کنم. در حالي که در اسلام خواندن زن براي افراد محرم و زنان منعي ندارد.

هويت و محلات گران‌قيمت

حالا با وجود اين همه برنامه ريزي براي ورزش ها و کلاس‌هاي ارزان‌قيمت چون جوانان ايراني به برنامه هاي ارزان قيمتي مانند دويدن در زمين چمن و کلاس هاي آموزشي و هنري فرهنگسراها علاقه اي ندارند باز هم پاتوق‌هايشان را خيابان هاي گران قيمت شهرها قرار مي دهند تا در ساعاتي که متعلق به خودشان است هر طور دوست دارند رفتار کنند. در اکثر کلان‌شهرهاي ايران خيابان‌هايي وجود دارند که جزو محلات گران قيمت محسوب مي شوند و قيمت زمين در آنها در حال حاضر بالاي متري ۵۰ ميليون تومان است. در تهران، مشهد، اصفهان و شيراز اين خيابان ها که در بهترين حالت دو تا سه خيابان اصلي شهر است جزو محلات اعيان نشين محسوب مي شوند. بر اساس بررسي‌هاي موجود پاتوق اکثر جوانان ايراني در اوقات فراغتشان اين محلات است و از نقاط مختلف شهر و حتي محلات فقيرنشين جوانان و نوجوانان به خيابان ها و محلات اعيان نشين مي روند تا اوقات فراغتشان را در اين محلات بگذرانند. شهاب طبق معمول هميشه سر ساعت ۱۲ با دوستانش در خيابان وليعصر تهران قرار گذاشته و قرار است همه با هم شب تا صبح در خيابان ها بگردند. اين تفريح شهاب و دوستانش است و الان سه سال است که فصل تابستان و با اتمام امتحانات هر شب کارشان به قول خودشان ولگردي است. شهاب مي‌گويد: خودروهايمان را که همه شان متعلق به پدر ومادرهايمان است برداشته و از سراسر شهر تهران و محلات شرقي و غربي تا صبح از وليعصر تهران به بالا همه محلات را مي چرخيم، با هم کورس مي گذاريم، بعضي جاها توقف مي کنيم و... . او مي خندد و مي گويد: البته در اين راه اتفاقات جالب زيادي هم مي افتد. وقتي از او مي پرسم به چه کاري علاقه داري، مي گويد: راستش خودم هم هنوز نمي‌دانم چه چيزي را دوست دارم ولي اصلا درس خواندن را دوست نداشتم و به اجبار مادرم در کنکور شرکت کردم و حالا عمران مي خوانم.

سرشون گرمه!

حالا اين روزها ديگر با آمدن تلگرام و البته اينستاگرام و توئيتر هيچ کس تنها نيست! اين روزها ديگر اصلا هيچ جوان ايراني وقت خالي ندارد که کسي بخواهد برايش نگران باشد. مادر ۵۶ ساله پنج پسر و دختر که همه شان جوان و نوجوان هستند در مورد اينکه فرزندانش اوقات فراغت خود را چگونه مي‌گذرانند، مي گويد: يادم هست تا همين پنج سال قبل هميشه با شروع تابستان نگران بودم که دوباره بچه ها تعطيل مي شوند و من بايد نگران باشم که کجا هستند. دخترها نه. آنها قاعده و قانون دارند، اما کنترل پسرها مي دانيد که اندکي سخت است. فاطمه خانم که نظافتچي يک باشگاه بدنسازي است، مي افزايد: من شغلم سخت است و با وجود اين سن و سالم بايد به دليل مشکلات مالي کار کنم. من نمي توانم بچه هايم را به مسافرت اروپا که نه، حتي مسافرت داخلي ببرم و بايد حتي براي بيرون رفتن آنها هم در کمترين حالت روزي ۲۰ هزار تومان هزينه کنم. او با خوشحالي مي گويد: با اين وجود از وقتي که اين موبايل‌ها آمده همه بچه ها «سرشون گرمه» و من و شوهرم خيلي خوشحاليم. از صبح تا شب سرشان و چشمشان را بر نمي گردانند و کمتر هم بيرون مي روند. خرجشان هم کمتر شده!

۹۰ درصد روش‌هاي تربيتي غلط است!

يک روانشناس و مشاور خانواده در مورد اوقات فراغت جوانان و نوجوانان مي گويد: مشکل اصلي در برداشتي است که دولت از جوان دارد و آن چيزي که خود وجودي جوان ايراني است. حامد نيک پي مي افزايد: دولت و زيرساخت هايي که براي اوقات فراغت و کليه برنامه ريزي هاي جوانان انجام شده با تمايلات جوانان متفاوت است. اين روانشناس عنوان مي کند: نوجوانان در همه جاي دنيا دوست دارند بهترين ها را داشته باشند، زيرا آرمان گرا هستند. همه نوجوانان به زندگي و داشتن وسايل گران قيمت علاقه مندند و فرقي نمي‌کند که از چه طبقه اي باشند. نبايد با خواست و نياز نوجوان مقابله کرد، زيرا در صورت ايستادگي در مقابل خواست يک نوجوان اين فرد اگر مرد باشد عليه پدر و مادر مي‌شورد و به هر حال روزي عصيان مي کند و اگر زن باشد عقده اي را در درون خود بزرگ مي کند که باعث مي شود نتواند به زندگي خود جهت بدهد. نيک پي عنوان مي کند: سخت گيري هاي ما باعث مي شود حتي برخي از نوجوانان براي مخالفت با پدر و مادر و لجبازي تصميماتي بگيرند که زندگي‌شان نابود شود. او مي گويد: والدين ايراني در مواجهه با خواست جوان و ميل او براي کارهايي که دوست دارد در اوقات فراغت انجام دهد دو واکنش مختلف دارند که هر دو غلط است. برخي از والدين مقابل خواست نوجوان مي ايستند و او را سرکوب مي کنند و مي گويند هرچه من مي گويم درست است و تو بايد گوش دهي و برخي ديگر نوجوان را به طور کامل رها مي کنند تا خودش مسير زندگي اش را پيدا کند، در حالي که هر دوي اين روش هاي تربيتي که ۹۰ درصد والدين ايراني در مواجهه خود با نوجوان خود به کار مي گيرند غلط و محکوم به شکست است. نيک پي به روش نظارت بدون دخالت تاکيد کرده و مي گويد: شما نمي تواني به يک انسان که به سن ۱۲ سالگي مي رسد بگويي چه کاري بايد انجام دهي، بلکه فقط مي تواني در خواست او همراهي اش کني و مواظب باشي عاملي او را تهديد نکند. اين روانشناس عنوان مي‌کند: دولت هم بايد همين روش را به کار ببندد و از رفتارهاي تصميم گيرانه و قيم مآبانه در مورد جوانان پرهيز کند. هيچ کس نمي تواند به ديگري بگويد چه چيزي درست و چه چيزي غلط است و اين خود افراد هستند که بايد در نهايت تصميم بگيرند که چه چيزي به نفعشان و چه چيزي به ضررشان است.


منبع : روزنامه آرمان

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها