City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

طناب جاده بر گردن «سه‌هزار» (1395/06/23)

ساخت جاده «آرود» به مرحله اجرا نزديک مي‌شود؛ اما هنوز مشخص نيست اين جاده چه خسارتي به جنگل‌هاي سه هزار ميزند. تن درختان کهنسال ميلرزد؛
طناب جاده بر گردن «سه‌هزار»

به گزارش بزنيم بيرون ، دوباره بحث ساخت جاده است و قتل عام جنگل. قرار شده جاده‌هايي که کابينشان خون درختان است دوباره به جنگل زخم بزنند، با اين بهانه که روستاي خوشنشين آرود راه دسترسي مناسبي ندارد. جنگل‌هاي شمال جان ندارند؛ آفت و بيماري از يک سو و بهره‌برداري غير اصولي از سوي ديگر طاقت اين جنگل‌هاي کهن‌سال را طاق کرده است؛ اما با اين حال عده‌اي کمر به مرگش بسته‌اند و از اجراي طرح‌هاي توسعه نامناسب ابايي ندارند. يک روز درختانش را قطع مي‌کنند تا سد بسازند و روز ديگر براي ساخت جاده فکر قلع و قمع درختانش را مي‌کنند. اين در حالي است که کارشناسان ميگويند شرايط جنگل‌هاي شمال کشور به شکلي است که براي حفظ آن‌ها بايد بهره‌برداري از آن‌ها متوقف شود و مانع اجراي طرح‌هايي شد که زمينه را براي تخريب آن‌ها فراهم مي‌کند. 

 
ادعاي موافقان
تازه‌ترين تهديد عليه جنگل‌هاي شمال ماجراي ساخت جاده روستاي آرود است که به اعتقاد کارشناسان مانند زخمي است که پس از چند سال دوباره دهن باز کرده. آن طور که ويکي پديا درباره روستاي آرود توضيح داده: اين روستا از توابع بخش خرم‌آباد شهرستان تنکابن در استان مازندران است و در دهستان سه هزار قرار دارد. براساس سرشماري مرکز آمار ايران در سال ۱۳۸۵، جمعيت آن ۳۰ نفر (۹خانوار) ‌بوده است.
برخي ادعا ميکنند اين روستا خوش‌نشين بوده و در فصل‌هاي سرد سال يک خانواده بيش‌تر در آن زندگي نمي‌کند؛ اما هستند افرادي که ادعا مي‌کنند در اين روستا بيش از 60 خانواده زندگي مي‌کنند. شمس‌الله شريعت‌نژاد، نماينده مردم تنکابن، رامسر و عباس‌آباد  چنين نظري دارد. او مي‌گويد: علت مخالفت برخي‌ها را با احداث اين جاده نمي‌فهمد، چراکه آرود قديمي‌ترين و پرجمعيت‌ترين روستاي منطقه است که از نعمت جاده برخوردار نيست. اما مخالفان نيز براي خود دلايلي دارند. آن‌ها مي‌گويند براي روستايي که در بيش‌تر فصل‌هاي سال جمعيت زيادي در آن زندگي نمي‌کند کشيدن جاده ضروري نيست؛ مگر اين‌که عده‌اي بخواهند اين روستاي خوش‌نشين را به محلي براي ساخت ويلاهاي آن‌چناني بدل کنند. 
افزون براين اين افراد مي‌گويند در چند سال گذشته بيش‌تر افراد روستاها را ترک کرده‌اند و به همين دليل اصلاً مشخص نيست در روستاي آرود اکنون چند خانوار بومي باقي مانده ‌است.شريعت‌نژاد درباره مشخصات جاده آرود مي‌گويد: طول جاده حدود 5 کيلومتر است و از نرسيده به روستاي قاضي محله شروع مي‌شود. در واقع اين مسير از جاده سه هزار آنتن مي‌خورد و به سمت روستاي آرود مي‌رود. 
آن طور که او مي‌گويد، ساکنان اين روستا از سال 84 متقاضي ساخت جاده بوده‌اند. شريعت‌نژاد ادعا مي‌کند برخي براي ساخت اين جاده شيطنت مي‌کنند. او خودش را طرفدار محيط زيست مي‌داند و مي‌گويد عمرش را در اين راه سپري کرده؛ اما اگر از اين نماينده مجلس بپرسيد قرار است در اين پروژه چند درخت قطع شود، مي‌گويد: مگر کار نماينده مجلس درخت شمردن است.او به دلسوزان جنگل توصيه مي‌کند بهتر است بپرسند چرا پس از 5 سال پرسنل سازمان جنگل‌ها افزايش پيدا نکرده تا حفاظت از جنگل بهتر انجام شود. به نظر او افرادي که با اين پروژه مخالف هستند با توسعه کشور مخالفت مي‌کنند. 
 
جاده‌هاي در مسير تناقض
افرادي مانند شريعت‌نژاد که موافق ساخت جاده آرود هستند، مي‌گويند سازمان منابع طبيعي و محيط زيست با ساخت اين جاده مشکلي ندارند و راه و شهرسازي نيز گفته بهترين گزينه براي ساخت جاده همين مسير تعيين شده، چراکه ساير گزينه‌ها هزينه زيادي دارد و نگهداريشان نيز دشوار است. 
اگر درباره جزئيات جاده آرود سراغ محيط زيستي‌ها برويد، آن‌ها نيز جواب‌هاي متفاوتي دارند. براي نمونه هادي منصور کيايي، رئيس اداره محيط زيست تنکابن، طول جاده را 2 کيلومتر کوتاه‌تر از نظر شريعت‌نژاد مي‌داند. او درباره ساکنان روستا نيز مي‌افزايد:  آرود تا چند سال پيش حدود يکصد خانوار جمعيت داشت؛ اما به دليل نبود شرايط دسترسي بيش‌تر آن‌ها به پايين‌دست کوچ کرده‌اند. به گفته او اين جاده قرار است روستاي قاضي محله را به روستاي آرود وصل کند و افرادي که تقاضاي ساخت جاده را مطرح کرده‌اند  بومي منطقه هستند و قصد دارند به روستا برگردند، چون کشاورز و دامدارند. منصور کيايي نيز درباره اين پرسش که قرار است چند درخت براي ساخت اين جاده سر بريده شود، ادعا مي‌کند اطلاعات لازم را ندارد. او تأکيد مي‌کند: اين منطقه خارج از مناطق چهارگانه محيط زيست است و موافقت اصلي را سازمان منابع طبيعي و کميته پنج نفره فني تشکيل شده در اين خصوص داده‌اند.
 گزارش ارزيابي زيست‌محيطي نمي‌خواهد!
بحث‌ها درباره ساخت جاده آرود زماني بالا مي‌گيرد که تناقضات مسئولان درباره آن را مرور کنيد. چند روز پيش در کلارآباد جلسه‌اي براي بررسي احداث راه آرود برگزار شد که  منصور کيايي، نماينده تنکابن، رامسر و عباس‌آباد، و مديرکل منابع طبيعي استان مازندران (نوشهر) نيز در آن حاضر بودند؛ اما هرکدام نظرات متفاوتي دراين خصوص داشتند؛ به همين خاطر مي‌توان نتيجه گرفت که بررسي‌ها براي ساخت اين جاده هنوز به درستي انجام نشده است. براي نمونه درحالي که نماينده تنکابن مي‌گويد براي ساخت جاده گزارش ارزيابي زيست‌محيطي تهيه شده، منصور کيايي مي‌گويد: تصور نمي‌کنم اداره کل تشخيص بدهد که براي ساخت جاده‌اي باعرض سه يا چهار متر و طول حدود سه کيلومتر  نياز به گزارش ارزيابي زيست‌محيطي باشد.اين درحالي است که اگر از او بپرسيد مطمئن است مسير بهتري از مسير فعلي براي ساخت جاده وجود ندارد، مي‌گويد: نمي‌توانم قول بدهم اين بهترين مسير است، چون نمي‌توان اظهارنظر صريح کرد. در واقع براي ساخت جاده بايد نکات زيادي را رعايت کرد. براي نمونه حتي بايد بررسي شود که صداي جاده چه تأثيري بر محيط اطرف مي‌گذارد. اما  بازهم به نظر مي‌رسد بررسي‌هاي لازم براي ساخت جاده آرود به‌درستي انجام نشده است. 
 
نياز به بررسي بيش‌تر
ماجراي ساخت جاده آرود را اگر با مديران سازمان جنگل‌ها در ميان بگذاريد، آن‌ها نيز نظرهاي متفاوتي دارند. وجيه‌الله موسوي، سرپرست اداره کل منابع طبيعي و آبخيزداري استان مازندران (منطقه نوشهر) در اين باره مي‌گويد: سازمان جنگل‌ها هنوز با ساخت اين جاده موافقت کلي نکرده و در حال بررسي‌هاي بيش‌تر است. ما تأکيد داريم که بايد گزينه‌هاي ديگر نيز بررسي شود تا اگر مسير بهتري وجود دارد، جاده از آن‌جا کشيده شود. 
از گفته‌هاي موسوي نيز مي‌توان به اين نتيجه رسيد که گزينه‌هاي مناسب‌تري براي ساخت جاده آرود وجود دارد؛ گزينه‌هايي که راه و شهرسازي ادعا مي‌کند هزينه نگهداري و ساخت آن‌ها زياد است. به همين خاطر زير بار ساخت آن‌ها نمي‌رود و در جلسه‌اي که دراين خصوص تشکيل شده گفته‌اند گزينه اول و آخرشان همين مسير است. آن طور که او توضيح مي‌دهد، موضوع ساخت جاده آرود سال گذشته نيز مطرح و مجوز‌هاي اوليه نيز براي آن صادر شده است. به گفته موسوي در گذشته براي اين جاده ارزيابي زيست‌محيطي نيز تهيه شده و از دستگاه‌هاي مسئول نيز استعلام گرفته شده است. اما سرپرست اداره کل منابع طبيعي و آبخيزداري استان مازندران منطقه نوشهر تأکيد مي‌کند: با اين وجود هنوز براي ما  جاي سوال است که آيا گزينه بهتري براي مسير وجود دارد يا نه. 
اين درحالي است که موسوي از اين مي‌گويد که پروانه قطع درختان براي بخشي از مسير نيز در گذشته صادر شده؛  اما هنوز مجوز لازم براي تمام مسير داده نشده است. به گفته او موافقت‌هاي لازم براي ساخت جاده از بيش‌تر دستگاه‌ها گرفته شده و حتي محيط زيست نيز گزارش ارزيابي زيست‌محيطي‌اش را انجام داده؛ اما سازمان جنگل‌ها ترجيح مي‌دهد بررسي‌هاي بيش‌تري انجام شود. با توجه به اظهارنظر مسئولان و کارشناسان مي‌توان به اين نتيجه رسيد که براي چنين طرحي که به گفته مسئولان کوچک است نيز هنوز اطلاعات لازم به دست نيامده يا مسئولان دوست ندارند درباره آن‌ها اطلاع‌رساني کنند، زيرا تخمين تعداد درختاني که قرار است در چنين پروژه‌هايي قطع شود از حداقل‌هايي است که مسئولان بايد نسبت به آن آگاه باشند. درختاني که بيش‌ترشان را بلوط‌هاي کوهي تشکيل مي‌دهد و عمرشان تا 200سال نيز تخمين زده مي‌شود. 
به همين دليل بايد از مسئولان خواست به بهانه توسعه مسير غارت دارايي‌هاي عمومي اين مرز و بوم را بر عده‌اي سودجو هموار نکنند. هيچ‌کس با توسعه پايدار مخالف نيست؛ اما تجربه ثابت مي‌کند که اجراي طرح‌ها بدون مطالعه فقط آب را گل‌آلود مي‌کند تا عده‌اي راحت‌تر بتوانند نقشه‌هاي شومشان را اجرايي کرده و با کاشتن ويلا در دل جنگل سود سرشاري به جيب بزنند.

نویسنده : مهدی آیینی
منبع : روزنامه سبزينه

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها