City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

جاذبه هاي گردشگري آشتيان در يک نگاه (1395/07/01)

شتيان از جمله شهرهاي کهن استان مرکزي است که داراي قدمت و هويتي ديني و تاريخي بوده و مهد مردان و مشاهير بزرگ تاريخ علمي، سياسي و ادبي کشور ايران به شمار مي آيد.
جاذبه هاي گردشگري آشتيان در يک نگاه

به گزارش بزنيم بيرون ، شهرستان آشتيان در مرکز استان مرکزي وشمال شهرستان اراک قرار داشته و بامرکزاستان 80 کيلومتر فاصله و اين شهرستان با جمعيتي معادل 21121 و مساحتي در حدود 1239 کيلومترمربع کوچکترين شهرستان استان مرکزي است.

اين شهرستان داراي يک بخش- مرکزي-،يک شهر-آشتيان-،سه دهستان- گرکان،سياوشان و مزرعه نو- است.

شهرستان آشتيان از شهرهاي بسيار کهن ايران بوده و آثارمادي در اين شهرستان فراوان به چشم مي خورد که تعداد زيادي قلاع گبري و وجود آتشکده هادراين منطقه مانند (آتشکده فردجان و فراهان) ارتباط واژه آشتيان را بادين زرتشت قوي مي سازد.

اين منطقه توسط مالک بن عام اشعري فتح و مردم آن به دين اسلام گرويدندو در کتب جغرافيايي پس از اسلام اين شهر جزء ولايت کوهستان يا جبال و يا عراق عجم آمده و بنابه تفسير (دهگان) لغت آشتيان معرف معبد و قربانگاه است.

 

شهرستان آشتيان به سبب ارتفاع به نسبت زياد، داراي زمستان هاي سرد و تابستان هاي معتدل بوده و اين شهر از لحاظ توپوگرافي در دامنه ارتفاعات کوه هاي مرکزي استان واقع شده و از جنوب به دشت فراهان و کوير ميقان منتهي مي شود که از ارتفاعات معروف آن  کوه رف قاسم کش،کوه کلاهه وميراب  را مي توان نام برد.

کشاورزي و دامپروري فعاليت غالب ساکنان اين شهرستان را تشکيل داده و زبان اهالي اين شهرستان فارسي است و عده اي از آنها به زبان ترکي تکلم مي کنند.

ازجمله سوغات شهرستان آشتيان مي توان صابون، گردو و بادام را نام برد که کارگاههاي صابون سازي يکي از جاذبه هاي مهم اقتصاد سنتي اين شهرستان محسوب مي شود.

جاذبه هاي شاخص شهرستان آشتيان:

جاذبه هاي طبيعي:

سدوقلعه علي نقي بيک در 2 کيلومتري شرق شهر آشتيان، پارک جنگلي کوه آشتيان در ارتفاعات اطراف آشتيان، روستاي آهو در 5 کيلومتري شمال شرق شهر آشتيان از جمله جاذبه هاي طبيعي اين شهرستان به شمار مي رود.

جاذبه هاي فرهنگي و تاريخي: 

از جاذبه هاي فرهنگي و تاريخي اين شهرستان مي توان به امامزاده بي بي فاطمه صغري(ع) در روستاي سياوشان و امامزاده عبدالله(ع) در روستاي آهو، پل تاريخي سياوشان در دهستان سياوشان، روستاي سياوشان، آسياب جفتي در 2.5کيلومتري شمال آشتيان، جاده آشتيان-آهو، منزل دکترعبدالعظيم قريب قاجاريه در روستاي گرکان، روبروي دانشسراي گرکان، منزل ميرزاحسن آشتياني در شهر آشتيان، خ شهيد علي حسيني، کارگاه صابون سازي در ابتداي جاده آشتيان،روستاي سياوشان، منزل تاريخي هدايت الله وزيردفتري ((موزه آشتيان)) در شهر آشتيان، موزه فعلي شهر آشتيان، منزل تاريخي معتمدالاياله و (( موزه صنايع دستي)) در شهرآشتيان،جنب بازار تاريخي اشاره کرد.

مشاهير و مفاخر شهرستان آشتيان:

مشاهير علمي، ادبي، هنري و فرهنگي :

دکتر محمد قريب، دکتر عبدالعظيم قريب، دکتر عبدالکريم قريب، عباس اقبال آشتياني، پروين اعتصامي، دکتر کاظمي آشتياني، ميرزا يوسف اعتصامي آشتياني، ميرزا هدايت الله دفتري، ميرزا محمد حسين قريب(شمس العلماء)، ميرزا علي آشتياني، ميرزا محمدعلي مستوفي، دکتر اسماعيل آشتياني از جمله مشاهير علمي، ادبي، فرهنگي و هنري آشتيان به شمار مي روند.

مشاهير سياسي و اجتماعي :

دکتر محمد مصدق، ميرزا حسن مستوفي الممالک، ميرزا يوسف مستوفي الممالک، ميرزا علي آشتياني(امين حضور)، ميرزا هدايت الله وزير دفترآشتياني، ميرزا محمد رفيع خان معتمدالاياله نيز مشاهير سياسي و اجتماعي اين شهرستان هستند.

مشاهير مذهبي و ديني :

از مشاهير مذهبي و ديني آشتيان مي توان به علامه سيد جلال الدين آشتياني، ميرزا حسن آشتياني، آيت الله ميرزا احمد آشتياني، آيت الله ميرزا مرتضي آشتياني، آيت الله ميرزا ابوالقاسم دانش آشتياني، حکيم ميرزا مهدي آشتياني اشاره کرد.

رشته هاي صنايع دستي:

رشته هاي صنايع دستي شهرستان آشتيان را دستبافت هاي سنتي(قالي بافي،گليم بافي)، رودوزي هاي سنتي، آثار چوبي(معرق کاري) بوده که مراکز ارائه صانايع دستي شهرستان را بازارچه صنايع دستي، منزل معتمدالاياله، جنب بازار تاريخي، مهمترين بازارچه صنايع دستي اين شهرستان است، تشکيل مي دهند.

مراسم سنتي شهرستان آشتيان:

از مراسم سنتي شهرستان مي توان به جشن کوسه ناقالدي(ناقالي) اشاره کرد.

بنابر يک افسانه قديمي، حضرت موسي که در خدمت شعيب چوپاني مي کرد، يکبار 50 روز به نوروز، سري به گوسفندان زد و متوجه شد که همگي دوقلو به دنيا آورده اند و چون به خانه بازگشت از شدت شادي و خوشحالي به همسر خود مژده داد و به شادماني پرداخت.

اين جشن در روزگاران قديم مخصوص چوپانان و گله رانان بوده ولي در روزگاران نزديک ما دلاکان،حمامي ها و افراد متفرقه و بي چيز، ناقلدي راه مي انداخته اند.

بازيکنان در اين جشن 5 تا 10 نفرند و نفر اول با پوشيدن لباس چوپانان و به سرکردن پوست بزغاله و تزئين خود، به نقش کوسه يا ناقالي در مي آيد، نفر دوم پسري پانزده ساله با پيراهن و چادري زنانه، نقش عروس کوسه رادارد و دو نفر ديگر هر کدام دو شاخ به سرشان مي بندند و چند زنگ به خود مي دوزند(اين دو نفر تکه نام دارند).

از اين دو نفر يکي توبره (خورجيني بزرگ) به دوش مي اندازد و انعام مردم را جمع آوري مي کند و دراين ميان دو يا سه نفر هم ساز و دهل دارند که نوازنده گروهند.

کوسه که در پيشاپيش گروه حرکت مي کند با دستان خود صداي زنگهاي بسته شده به خود را در مي آوردو سپس وارد خانه اي مي شود.(در اين روز مردم درب خانه خود را باز نگه مي دارند.) و با پاشنه کفش و چوبدستي خود ضربه اي به طويله مي زند با اين اعتقاد که اين کار شگون دارد و خير و برکت براي صاحبخانه مي آورد و کوسه که همچنان صداي زنگها را در مي آورد، اشعاري را مي خواند.

بعد از آواز خواني کوسه، دو تکه(افرادي که در پوست بزنر هستند)با يکديگر چوب بازي مي کنند و عروس و کوسه با هم مي رقصند و اوج جشن و هنر نمايي کوسه و همراهان در منزل کدخداي ده بوده که در اين خانه کوسه هنرنمايي را به حد کمال مي رساند و صاحبخانه مبلغي پول و خوراکي به کوسه مي دهد.

اين جشن علاوه بر روستاهاي آشتيان، در روستاهاي محلات و اراک و همچنين از سرزمين هاي شمالي (گيلان و مازندران) و غرب کشور(آذربايجان و کردستان ) با اندک تفاوتي برگزار مي شود.


منبع : خبرگزاري تسنيم

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها