City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

با صنايع دستي هرمزگان آشتي کنيد (1395/08/14)

استان هرمزگان با توجه به بافت سنتي، آداب و رسوم خاص و فرهنگي غني و ريشه دار، از قديم الايام بخش مهمي از انواع صنايع دستي را در خود جاي داده و به همين جهت همواره در طول تاريخ مورد توجه محققان و تاريخ شناسان گوناگون قرار گرفته است. با در نظر گرفتن اين مهم و در راستاي اهداف برنامه سوم توسعه مديريت صنايع دستي استان هرمزگان، برنامه ها و سياست هايي را تعيين و اجرا نموده است.

با صنايع دستي هرمزگان آشتي کنيد

به گزارش بزنيم بيرون ، هر چند که اجراي طرح هاي مصوب به همراه تنوع ارگان ها و سازمان هايي که به صورت موازي در امر صنايع دستي عمل مي کنند اشکالات مهم و بعضا جبران ناپذيري را به همراه داشته است ليکن بحمدالله با تصويب تغيير شرکت سهامي صنايع دستي به سازمان صنايع دستي، يکپارچگي بيشتر و نتايج بس مفيدتري را در آينده شاهد خواهيم بود.

در هر صورت در برنامه پنج ساله سوم توسعه، اين مديريت اقدامات بسياري را در بخش هاي مختلف آموزش، تحقيق و توسعه رشته هاي رو به زوال، توسعه مراکز آموزشي، توسعه رشته هاي آموزشي، اعطاي مجوزهاي لازم و تسهيلات و بسياري اقدامات جدي و زيربنايي ديگر به انجام رسانيده است که به صورت مدون در گزارش پيوست مراتب طرح شده و دلايل عدم و عدم تحقق اهداف پيش بيني شده مورد بررسي قرار گرفته است.
صنايع دستي بومي
 در استان هرمزگان صنايع دستي بومي از جايگاهي ويژه در فرهنگ و سنت هاي مردم برخوردار مي باشد. بعنوان مثال رودوزيهاي سنتي که از جمله مهمترين رشته هاي صنايع دستي اين منطقه است. جز لاينفک پوشش بومي زنان و دختران منطقه مي باشد و يا نوعي حصير به نام «تک» در نواحي روستايي هم بعنوان زيرانداز و هم بعنوان بخشي از پوشش سقف خانه ها مورد استفاده قرار مي گيرد.
نکته ديگر اينکه با درنظرداشتن موقعيت مرزي استان و رويارويي ساکنان مدرسه با فرهنگ هاي بيگانه، محفوظ ماندن اين جايگاه و استفاده از صنايع دستي بويژه در پوشش خانم ها بسيار ارزشمند است و حاکي از توجه و عنايت مردم استان به اينگونه صنايع و حفظ نمادهاي سنتي و بومي منطقه مي باشد.
قاليبافي , صنايع دستي دريايي , چادرشب بافي

محصولات سفالي
 توليدات سفالگران مينابي عمدتاً ظروف سفالي مي باشد که از آن جمله اند: نوعي کوزه آب به نام «جهله» انواع گلدان، قليان، سرقليان، اسفندسوز در باز و قفسي «گشته سوز» اين ظروف سفالي بيشتر توسط ساکنين نواحي روستايي مورد استفاده قرار مي گيرد.


محصولات حصيري
 محصولات حصيري مشتمل بر سجاده حصيري، بادبزن، نوعي سبد حصيري گرد و دردار بلند جهت نگهداري البسه، نوعي زيرانداز به نام «تک» که در نواحي روستايي به منظور پوشاندن سقف خانه ها نيز مورد استفاده قرار مي گيرد، درپوش کوزه، نوعي سيني گرد و بزرگ به نام «سپ»، «دمکش»، گلدان حصيري، ظرف ميوه، ظرف نگهداري نان «کفه».


بافته هاي داري سنتي
 بافته هاي داري سنتي شامل قالي افشار، جاجيم، گبه، انواع گليم، خورجين، نوعي روانداز با پرزهاي بلند به نام «خرسک» که گاهي به عنوان زيرانداز مورد استفاده قرار مي گيرد.


حصيربافي
از حصير بافي بايد به عنوان رايج ترين و معمول ترين صنعت دستي استان هرمزگان نام برد، چرا که ماده اوليه مورد نياز حصير بافي برگ درخت خرما بوده که به حد وفور در اختيار صنعتگران است و توليد انواع فرآورده هاي حصيري که کاملاً جنبه مصرفي دارد، روستاهاي ميناب، يشاگرد، بندر لنگه و اطراف آن از مناطق مهم بافت حصير است که اکثر کار آن توسط زنان و دختران منطقه صورت مي گيرد. مواد اوليه مورد مصرف عبارت است از برگ درخت خرما(پيش مُغ) و ضايعات درخت خرما و گياهي به نام "مور. حصير بافان ميناب در روستاهاي بهمني، چلو، نصيرابي، محمودي و قاسم آباد ساکن هستند.


سفالگري
سفالگري در روستاهاي حکمي، گوربند و شهوار از توابع شهرستان ميناب و روستاهاي لشتگان از توابع بندر عباس رواج دارد.

 
گلابتون دوزي
زردوزي که در نقاط مختلف ايران به «کم دوزي»، «گلدوزي»، «برودري دوزي» و «کمان دوزي» شهرت دارد، در اکثر نقاط ايران رواج دارد و در استان هرمزگان بويژه شهرهاي بندر لنگه، بندر عباس و ميناب رونق بسيار دارد. از گلابتون دوزي براي توليداتي نظير دمپايي، شلوار هاي زنانه، سر آستين، پيش سينه، دور يقه، لبه پرده، ديوارکوب، پشتي، کوسن، سجاده، جلد قرآن و تابلو استفاده مي کنند.


خوس دوزي
اين هنر به کمک نوارهاي نقره اي باريک و برروي پارچه توري ريز بافت تجلي يافته و گاه ستاره هايي فلزي برروي پارچه مي نشانند، و ازآن براي تزئين مقنعه، دستار(چادر زنانه) استفاده  مي شود. پارچه مصرفي معمولاً به رنگ هاي سياه، سفيد، سبز و زرشکي است که هر دو روي پارچه شکل يکسان دارند.


بادله دوزي

بادله دوزي يا "تلي بافي" عبارت است از بهم پيوستن چند نوع زري با يکديگر به صورتي که زري بزرگ دروسط و زري هاي کوچک در اطراف قرار مي گيرند. بادله به شکل نوارهايي با پهناي 15 سانتيمتر توليد مي شود که معمولاً براي لبه شلوارهاي زنانه مورد استفاده قرار مي گيرد.

قاليبافي , صنايع دستي دريايي , چادرشب بافي

 
سوزندوزي
نوع ديگر از رودوزي است که فقط در بخش "وشاگرد" و توسط زنان و دختران روستايي به شيوه زنان بلوچ انجام مي گيرد و دليل آن نزديکي منطقه به استاستان سيستان و بلوچستان است.


قاليبافي
مناطق توليد قاليبافي در استان هرمزگان عبارتند از: بندرعباس, روستاي درتوجان و بخش حاجي آباد. اغلب توليدکنندگان را عشاير اسکان يافته ايلهاي افشاريه ورائيني تشکيل داده که به توليد و تهيه انواع قالي و قاليچه, رويه پشتي و چنته مشغول هستند. توليدکنندگان معمولاً پشم مورد نياز خود را از سيرجان خريداري کرده و خود به ريسيدن و رنگرزي آن اقدام مي کنند. نوع گره رايج "گره فارسي" است و نقشه هايي که در بخش حاجي آباد و روستاي "درتوجان" بافته مي شود نقشه هاي افشاريه است که به نامهاي بوته شاهي، ماه و ستاره اي، سه کله، خشتي، گنبدي، شکارگاه، بچه بغل، سماوري و ... معروف هستند.


خرسک بافي
خرسک عبارت است از بافت نوعي فرش با پرزهاي بلند و درشت بافت که بافت آن با رنگ هاي بسيار محدود انجام مي شود. در بافت سنتي آن از رنگ طبيعي پشم استفاده مي شده است. پرز, تار و پود کلفت آن از پشم است و از پود رو استفاده نمي شود. در قديم از آن به عنوان روانداز استفاده مي کرده اند. امروزه از اين نوع بافت براي توليد پادري و کناره در اندازه هاي مختلف استفاده مي کنند. نقوش خرسک معمولاً هندسي بوده و بافت آن در روستاي "درتوجان" رواج دارد.


شيريکي پيچ
از ديگر توليدات استان هرمزگان شيريکي پيچ را مي توان نام برد که مرکز توليد آن روستاهاي بخش حاجي آباد بوده و دليل رونق آن همسايگي منطقه با استان كرمان است.


چادرشب بافي
چادرشب بافي يا "کاربافي" از ديگر صنايع دستي استان هرمزگان است که در روستاهاي کليبي و سرريگان از توابع ميناب و روستاهاي سيروئيه، احمديه و فارقان رواج دارد.


چنته بافي
چنته بافي در منطقه وشاگرد به وسيله دارهاي زميني و توسط زنان انجام مي شود. نقش ها اغلب به صورت هندسي و ذهني بافت است. اطراف چنته را به وسيله صدف هاي دريايي و منگوله هاي رنگي تزئين مي کنند. از چنته بيشتر براي تزئين کپرها استفاده مي شود.

صنايع دستي دريايي
همه ساله به هنگام جزر و مد دريا, مقادير متنابهي از انوع صدف ها, حلزون ها و بقاياي آبزيان خليج فارس در سواحل جزاير متعدد اين خليج (کيش، ابوموسي، لارک، قشم، هرمز و ...)  مي ريزد که توسط اهالي بومي جمع آوري شده و توسط افراد باذوق از آنها تابلو، مجسمه ها و اشياء گوناگوني توليد مي شود. مواد اوليه مصرفي شامل پوسته حلزون ها، صدف ها، استخوان ماهي، گوش ماهي و مرجان است و براي اتصال قطعات انتخاب شده از چسب بي رنگ استفاده مي کنند.


منبع : ميراث فرهنگي استان هرمزگان

این خبر را با دوستان خود به اشتراک بگذارید



تگ ها