محوطه باستاني ازبکي شامل تپه اصلي با ارتفاع بيش از ۲۴ متر ، جيران تپه ، مارال تپه ، دوشان تپه ، گوموش تپه و يان تپه هست؛ در اين محوطه هفت فصل کاوشهاي باستان شناسي انجام گرفته است.محوطهٔ باستانی ازبکی در زمین‌های کشاورزی روستا واقع شده‌است. بخش‌هایی از این محوطهٔ باستانی نه هزار ساله را کارشناسان مرکز باستان‌شناسی ایران در سال ۱۳۴۸ خورشیدی مورد شناسایی قرار داده و در سال ۱۳۵۲ به شمارهٔ ۹۵۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.