در شمال شهر کرمانشاه، در دامنه کوه میوله درنزديکي طاق بستان است وکهن ترین بقایای سکونت انسان در شهر کرمانشاه‌است. با توجه به مطالعاتباستان شناسی انجام شده این غار در دوران پارینه سنگی میانی ( بین حدود ۱۲۰ تا ۴۰ هزار سال پیش) مورد سکونت انسان (احتمالاً نئاندرتالها) بوده‌ است. این غار در سال ۱۳۸۱ با شماره ثبت ۵۹۷۶ در فهرست آثار ملی ایران ثبت گردید.