مقابر صخره‌ای که ظاهراً مربوط به دوران قرن هفتم و ششم پ.م. می‌باشند تصویر ناقصی از هنر و بخصوص معماری مادها بدست می‌دهند. هرتسفلد کامل‌ترین فهرست مقابر را در اختیار گذاشته‌است. وی گذشته از مقابر سرزمین پارس شش مقبره برمی‌شمارد این مقابر جایی برای گذاشتن جنازه، بوده است . استفاده از مقبره یا گور دخمه بعدها توسط هخامنشیان استفاده شده که کهمترین نمونه آن را میتوان در نقش رستم شیراز دید. هرتسفلد مقبره سکاوند را به گئومات مغ نسبت می‌دهد. تنها دلیلش این است که نام سکاوند را با نام دژی که گئوماتای مغ در آن به قتل رسیده بوده قابل تطبیق می‌داند و داریوش در کتیبه بیستون از آن نام میبرد ؛ ولی بدیهی است گئومات که بدست داریوش بزرگ کشته شده بوده نمی‌توانست افتخار داشتن مقبره‌ای را داشته باشد