کشف تاریخی مردان نمکی در سال ۱۳۷۲ به وقوع پیوست. در حقیقت، این اجساد در دل یک معدن نمک در منطقه چهرآباد استان زنجان و در یک کیلومتری روستای حمزه لو و ۷۵ کیلومتری شهر زنجان قرار داشتند. جالب اینجاست که تا همان سال ۱۳۷۲ ، بهره‌برداری از نمک این معدن به شکل دستی و سنتی توسط کارگران انجام می‌شد اما پس از آن، با ورود شرکتی جدید به این موضوع، قرار شد که کار بهره‌برداری با ابزارآلات مکانیکی ادامه یابد. اما در همان بار اول، نیم تنه‌های انسانی و مو و ریش‌هایی از گذشته‌های دور در مقابل بولدزرهای این شرکت ظاهر شدند تا از این پس، دری به وسعت تاریخ بر روی باستان شناسان گشوده شده باشد. البته کشف مومیایی‌ها به این سادگی هم نبود. در ابتدا، مسئولان و کارشناسان توجه چندانی به دیده شدن نیم تنه انسانی نداشتند. اما کشف جسدی دیگر در سال ۱۳۸۳ ، دیگر همه را مجاب به توجه بیشتر به این موضوع کرد.مردان نمکی یافت شده در این موزه به دوران هخامنشیان و ساسانیان تعلق دارند. مومیایی شماره یک که به او لقب مرد چکمه پوش را داده‌اند، ظاهرا از ثروتمندان و اشراف دوران خود بوده است. چراکه همراه با خودش لباس‌ها و اجناسی مزین به طلا، نقره و سایر زیورآلات را دارد. مومیایی بعدی، با نام مرد میانسال که گفته می‌شود به خاطر ریزش سقف تونل از دنیا رفته، مقداری پارچه، میخ، طناب و سبد در دست داشته است. مومیایی سوم، به خاطر جسدش که تکه تکه شده است، لقب مرد چند تکه را دارد. بر خلاف او، مومیایی چهارم، نامش مرد کامل است. پسری ۱۶ ساله با قدی ۱۷۰ سانتی متری که کامل‌ترین جسد کشف شده است. از شواهد به دست آمده به نظر می‌رسد که این جوان با موهای خرمایی رنگ خودش را می‌توان خوش‌چهره‌ترین مرد نمکی این غار نیز دانست. مومیایی پنجم، فقط یک سر به یادگار مانده و متاسفانه تنش در زیر سنگ‌های بزرگ از بین رفته است. مومیایی آخر را نیز مرد ساسانی نامیده‌اند. مردی که به دوران ساسانیان تعلق دارد.