City Id =8

انتخاب استان

برنامه ریز

چقدر میخوای خرج کنی؟! (قیمت ها به تومان است) چیکار می خوای بکنی ؟ چقدر وقت داری؟!

مقبره بديع‌ الزمان فروزانفر

(28 رای)


بديع‌الزمان فروزانفر  استاد برجستهٔ زبان و ادبيات فارسي و اديب سرشناس معاصر است. مقبره وي هم اکنون در راهروي امامزاده حمزه واقع در آستان حضرت عبدالعظيم حسني (ع) شهرري قرار دارد.


این مکان را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

  • مقبره بديع‌ الزمان فروزانفر
مقبره بديع‌ الزمان فروزانفر مشاهده گالری

اطلاعات تماس

  • قیمت : رایگان
  • آدرس : شهرری - صحن حضرت عبدالعظیم حسنی (ع)

«نظرتون چیه؟»

1.توی هر فصل چند تا سفر می ری؟

 اصلا نمي رم  بين 1 تا 2 سفر  بين 3 تا 5 سفر  بيشتر از 5 سفر

2.توی هر فصل به طور متوسط چقدر برای سفر کردن هزینه می کنی؟

 کمتر از 100 هزار تومن  بين 100 تا 200 هزار تومن  بين 200 تا 400 هزار تومن  بيشتر از 400 هزار تومن

3.توی تاریخ گردی کدوم یکی رو بیشتر از همه دوست داری؟

 موزه گردي
 بازديد از عمارت ها و کاخ ها
 بازديد از خونه هاي تاريخي
 بازديد از کليساها و آتشکده ها
 بازديد از قلعه ها و کاروانسراها
 بازديد از پل ها و برج ها
 بازديد از بقيه جاهاي تاريخي

«خیلی ممنون که نظرتون رو به ما گفتین»



نام ابتدایی بدیع‌الزمان فروزانفر در دورهٔ جوانی‌اش محمدحسن بشرویه‌ای بود که بعدها خود را جلیل ضیاء بشرویه‌ای و بعدها جلیل فروزانفر و عاقبت بدیع‌الزمان فروزانفر نهاد. تخلص شعری وی ابتدا ضیا بود و سپس ترجمهٔ همان را که فروزانفر است برگزید.

  • تاریخچه

    محمدحسین بشرویه‌ای، معروف به بدیع‌الزمان فروزانفر، فرزند آقا شیخ علی بشرویه‌ای، در سال ۱۲۷۶ ه‍. خ. در بشرویه، از شهرهای خراسان، زاده شد. پدر وی، آقا شیخ علی بشرویه‌ای، از بزرگان منطقهٔ بشرویه و از شعرای دورهٔ مشروطه بود. مقدمات علوم را در زادگاه خود آموخت و آنگاه راهی مشهد شد و از محضر استادان ادبِ حوزهٔ خراسان، همچون ادیب نیشابوری و‍ ادیب پیشاوری، بهره برد. حدود سال ۱۳۰۰ ه‍. خ. به تهران رفت و تحصیلات خود را در مدرسهٔ سپهسالار ادامه داد و چندی حجره‌ای در مسجد سپهسالار داشت. در جوانی در همان مدرسه به تدریس پرداخت و چندی بعد در سال ۱۳۰۵ به سِمَت معلمیِ دارالفنون و دارالمعلمین عالی منصوب شد. در سال ۱۳۱۳ به معاونت دانشکدهٔ معقول و منقول (الهیاتِ) دانشگاه تهران منصوب شد.
  • ویژگی ها

    در سال ۱۳۱۴ هیئت ممیزهٔ دانشگاه تهران، مرکب از نصرالله تقوی، علی‌اکبر دهخدا و ولی‌الله نصر، تألیف ارزندهٔ او به نام تحقیق در زندگانی مولانا جلال‌الدین بلخی را ارزیابی و به او گواهینامهٔ دکتری اعطا کرد. به استناد این گواهینامه، در همان سال، به سِمَت استادیِ دانشسرای عالی و دانشکده‌های ادبیات و معقول و منقولِ دانشگاه تهران منصوب شد.
    در سال ۱۳۲۳، بر اساس رأی شورای استادان، به ریاست دانشکدهٔ معقول و منقول برگزیده شد و تا سال ۱۳۴۶ در این سِمَت باقی بود. از ابتدای تأسیس دورهٔ دکتریِ ادبیات فارسی در دانشگاه تهران، تدریس در دورهٔ دکتری را به عهده گرفت و برنامهٔ این دوره را پایه‌گذاری کرد. فروزانفر استادِ راهنمای جمعی از دانشجویان مبرّز دورهٔ دکتری در دانشکده‌های ادبیات و الهیات بود که اغلبِ آنان بعدها استادان برجستهٔ ادب پارسی و مطالعات فرهنگ ایران شدند؛ از جمله: پرویز ناتل خانلری، ذبیح‌الله صفا، مهدی حمیدی شیرازی، عبدالحسین زرین‌کوب، غلامحسین یوسفی، محمدامین ریاحی، قدمعلی سرامی، سید محمد دبیرسیاقی، محمدرضا شفیعی کدکنی، سیمین دانشور، ضیاءالدین سجادی، جلال متینی، سید صادق گوهرین، منوچهر ستوده، منوچهر مرتضوی و بسیاری دیگر.
    فروزانفر در سال ۱۳۴۶ از استادی دانشگاه بازنشسته شد، اما همکاری خود را در تدریس در دورهٔ دکتری ادبیات فارسی تا روزهای پایانیِ عمر ادامه داد. در همین زمان، عضویت مجلس سنا را یافت. مدتی نیز ریاست کتابخانهٔ سلطنتی را نیز به عهده گرفت. بدیع‌الزمان فروزانفر در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۹ بر اثر سکتهٔ قلبی در ۷۳ سالگی درگذشت
  • سایر اطلاعات

    سخن و سخنوران (۱۳۰۸-۱۳۱۲) اثر برجستهٔ فروزانفر، سرمشقی برای تحقیق در تاریخ ادبیات ایران، و دریچه‌ای به نقد شعر فارسی بود. این کتاب فروزانفر، ضمن آن‌که سنت دیرینهٔ تذکره‌نویسی در ادبیات فارسی را در نظر داشته، راهگشای تحقیقات نوین در تاریخ ادبیات ایران بوده‌است. قبل از نشر این تذکرهٔ تحقیقی و انتقادی، عالی‌ترین اثری که به‌عنوان تاریخ ادبی تحت عنوان معمول تاریخ شعرا عرضه می‌شد، مجموعهٔ تقریرات درسی میرزا محمدحسین خان ذکاءالملک بود که هرچند در جای خود آکنده از نکات جالب بود، از دیدگاه علمی بر هیچ مبنای متّفَق‌ٌعلیه مقبولی مبتنی نبود. اما اثر فروزانفر کار تازه‌ای بود، و بلافاصله بعد از نشر، مورد توجه و تحسین اهل نظر واقع شد و کسانی چون محمد قزوینی، محمدعلی فروغی و مینورسکی جزو اولین کسانی بودند که کار او را ستودند.
  • منبع

    ویژه‌نامهٔ همایش بزرگداشت استاد بدیع‌الزمان فروزانفر ۱۳۸۳
    وبگاه شهرداری بشرویه
    سخن آشنا، یادنامهٔ بدیع‌الزمان فروزانفر، به سعی دکتر محمدجعفر یاحقی، تهران ۱۳۸۳
    شفیعی کدکنی. «از چنین ملتی چگونه باید توقع حافظهٔ تاریخی داشت؟». خبرآنلاین، ۹ تیر ۱۳۹۰.

اماکن مرتبط



تگ ها

بديع الزمان فروزانفر مقبره باغ طوطي بديع الزمان فروزانفر بديع الزمان مقبره بديع الزمان باغ طوطي فروزانفر بديع الزمان بديع الزمان مقبره فروزانفر باغ طوطي مقبره بديع الزمان مقبره فروزانفر مقبره باغ طوطي باغ طوطي بديع الزمان باغ طوطي فروزانفر باغ طوطي مقبره بديع الزمان فروزانفر مقبره بديع الزمان فروزانفر باغ طوطي بديع الزمان مقبره فروزانفر بديع الزمان مقبره باغ طوطي بديع الزمان باغ طوطي فروزانفر بديع الزمان باغ طوطي مقبره فروزانفر بديع الزمان مقبره فروزانفر بديع الزمان باغ طوطي فروزانفر مقبره باغ طوطي فروزانفر مقبره بديع الزمان فروزانفر باغ طوطي بديع الزمان فروزانفر باغ طوطي مقبره مقبره بديع الزمان فروزانفر مقبره بديع الزمان باغ طوطي مقبره فروزانفر بديع الزمان مقبره فروزانفر باغ طوطي مقبره باغ طوطي بديع الزمان مقبره باغ طوطي فروزانفر باغ طوطي بديع الزمان فروزانفر باغ طوطي بديع الزمان مقبره باغ طوطي فروزانفر بديع الزمان باغ طوطي فروزانفر مقبره باغ طوطي مقبره بديع الزمان باغ طوطي مقبره فروزانفر بديع الزمان فروزانفر مقبره باغ طوطي بديع الزمان مقبره باغ طوطي فروزانفر بديع الزمان باغ طوطي فروزانفر مقبره بديع الزمان مقبره فروزانفر باغ طوطي بديع الزمان مقبره باغ طوطي فروزانفر بديع الزمان فروزانفر باغ طوطي مقبره فروزانفر بديع الزمان مقبره باغ طوطي فروزانفر بديع الزمان باغ طوطي مقبره فروزانفر مقبره باغ طوطي بديع الزمان فروزانفر مقبره بديع الزمان باغ طوطي